δοκιμη

Οταν οι δικτάτορες και οι τύραννοι επιζητούν να καταλύσουν τις ατομικές ελευθερίες, ο πρώτος τους στόχος είναι το Δικηγορικό Λειτούργημα. (Leonidas Jaworski, Ειδικός Εισαγγελέας στο σκάνδαλο Watergate.)

Μηδενί δίκην δικάσης,πριν αμφοίν μύθον ακούσης

"Μηδενί δίκην δικάσης,πριν αμφοίν μύθον ακούσης"(Πιτθέας 1240 π.χ)

"Τον άρχοντα, τριών δει μεμνήσθαι: Πρώτον μεν ότι …. ανθρώπων άρχει, δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει, τρίτον ότι …. ουκ αεί άρχει".(Αγάθων 448 π.Χ. – 400 π.Χ. Αθηναίος Τραγικός Ποιητής)
Ου γαρ ο δικαστής,ουδ’ ο βουλευτής,ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί,αλλά το δικαστήριον,η βουλή και ο δήμος.(Αριστοτέλης,384-322 π.Χ.)
"Tο ζητούμενο της Δικαιοσύνης είναι ζητούμενο πλέον που εντάσσεται στον ρομαντισμό"
PhotobucketΑΝΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΜΕΧΡΙ.....

«Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Οτι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια.» (Αγάθων 448 π.Χ. – 400 π.Χ. Αθηναίος Τραγικός Ποιητής)
Ι want my money back (Eλληνιστί: Φέρτε πίσω τα κλεμμένα)
ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΤΕ:"Ο Δικηγόρος κι' ο γαμπρός ό,τι πάρει ομπρός" (Κρητική παροιμία)

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Δικαστές εναντίον…δικαστών! Το δικαίωμα των δικαστικών λειτουργών σε αξιοπρεπή μισθό, η αποδοχή τους από την κοινωνία και η χαμένη τιμή της Ελληνικής δικαιοσύνης. (Του Δημητρίου Σπυρόπουλου, Δικηγόρου Αθηνών)


1
Για πρώτη,  ίσως,  φορά στα δικαστικά χρονικά η Τρίτη εξουσία έχει ανοίξει έναν ολομέτωπο αγώνα με τις άλλες δύο, λόγω της επικείμενης μείωσης των αποδοχών των λειτουργών της. Είναι γεγονός ότι η αποχή των Δικαστών  από τα καθήκοντά τους, η οποία συνεχίζεται μετά την έκτακτη Γενική Συνέλευση της 20ης Οκτωβρίου 2012 μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 2012 [βλ. Ψήφισμα της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΄Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων της 20-10-2012 σεwww.e-themis.gr],  έχει επιφέρει ένα τεράστιο πλήγμα, με την αναβολή των  υποθέσεων στο σύνολο, σχεδόν των διαδικασιών και έχει παραλύσει το έργο ενός νευραλγικού τομέα του κράτους, ο οποίος του επιφέρει τεράστια έσοδα. Κανένας δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι οι δικαστές έχουν επιφορτιστεί με  ένα ευαίσθητο και σημαντικό έργο : την απονομή της δικαιοσύνης. Είναι,  επίσης,  αδιαμφισβήτητο ότι έχουν συνεισφέρει στην δύσκολη κατάσταση, που περνά η χώρα,  με το 38% των αποδοχών τους. Είναι λογικό οι δικαστές να θέλουν την κοινωνία με το μέρος τους σ’ αυτόν τον δύσκολο αγώνα τους. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αντιλαμβάνεται την μεγάλη θυσία, την οποία  και οι ίδιοι έχουν υποστεί στον βωμό της οικονομικής κρίσης.
Με αφορμή τον αγώνα των Δικαστών ενάντια στην εξαθλίωσή τους και παρ’ όλο που δεν είναι, ίσως,  η κατάλληλη στιγμή για περισυλλογή και αυτοκριτική,  μοιραία πλανώνται κάποια ερωτήματα όπως : τι έκαναν και τι κάνουν  οι ίδιοι οι Δικαστές για να μην φτάσουμε εδώ που φτάσαμε; Μπορούσαν να έχουν κάνει κάτι για την αποτροπή της ισοπέδωσης των πάντων αυτά τα τρία τελευταία χρόνια και όχι μόνο; Ποιο είναι το χρέος τους απέναντι στην κοινωνία; Γιατί η κοινωνία πρέπει να τους στηρίξει στον αγώνα τους; Τελούν τα καθήκοντά τους όπως πρέπει να τα  τελούν, ή  έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους;
Ξεκινώντας από τον τρόπο επιλογής των δικαστών και την διαδικασία των εξετάσεων,  θα ήθελα να επισημάνω ότι η εισαγωγή στην Σχολή Δικαστών υποψηφίων, οι οποίοι δεν έχουν «ψηθεί» στην δικηγορική πρακτική και δεν έχουν πραγματική δικηγορική εμπειρία, ή έστω πρακτική εμπειρία «εκτός έδρας»,  κατ’ ελάχιστον πέντε ετών, ή και περισσότερο, είναι τουλάχιστον απολύτως εσφαλμένη, αλλά και αντιπαραγωγική και έχει ως συνέπεια να αποφοιτούν,  από την εν λόγω σχολή, άνθρωποι, οι οποίοι, δυστυχώς,  δεν έχουν ωριμάσει ούτε επιστημονικά, ούτε κοινωνικά και δεν είναι έτοιμοι να ανεβούν στην έδρα και να δικάσουν, διότι πόρρω απέχουν από την πράξη και, όσα προσόντα και αν διαθέτουν,   δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν, γιατί υπάρχουν πολλά πράγματα, τα οποία δεν έχουν προλάβει να γνωρίσουν. Υπάρχουν δηλαδή κενά, τα οποία δεν μπορούν να καλυφθούν με την φοίτηση στην Σχολή. Αυτά τα κενά, σε συνδυασμό και με τον φόρτο εργασίας,  έχουν ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων και την  υποβάθμιση στην ποιότητα των δικαστικών αποφάσεων [βλ. «Αριστόβουλου Ευέλπιστου» : «Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα και το Σωο-Κράτος» σε www.e-themis.gr, ημερ/νία δημοσίευσης 19-10-2012]. Από την άλλη πλευρά,  τους «κυνηγούν» οι προθεσμίες έκδοσης αποφάσεων,  με αποτέλεσμα και αυτή η πίεση να αποβαίνει μοιραία για την ποιότητα της δικαιοσύνης [ο.π.].
Σε μια ημερίδα με θέμα την δικαιοσύνη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών πριν από περίπου δύο χρόνια,  ένας από τους ομιλητές, ο γνωστός Καθηγητής και Δικαστής του Δικαστηρίου της Ε.Ε., Βασίλειος Σκουρής,  εξέφρασε την άποψη ότι οι Δικαστές θα έπρεπε να επιλέγονται από  ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αποκτήσει πολύχρονη εμπειρία στην άσκηση της νομικής επιστήμης από άλλες θέσεις και άλλους κλάδους προηγουμένως, αναφέροντας,  ως χαρακτηριστικό παράδειγμα,  την ουσιαστική άσκηση της δικηγορίας.  Η άποψη αυτή επικρίθηκε με χλευαστικά και κοροιδευτικά χαμηλόφωνα σχόλια, που άκουσα από δικαστές, που  έτυχε να κάθονται  κοντά μου.
Είναι, όμως,  γεγονός ότι η απειρία των δικαστών, που αποφοιτούν από την σχολή,  δεν εγγυάται την ποιότητα των αποφάσεων. Από την άλλη πλευρά, η τεράστια εξουσία, που τους απονέμεται,  λόγω της ιδιότητάς τους, προκαλεί σε πολλούς αλαζονεία και αυταρχισμό, στοιχεία τα οποία φαίνονται καθημερινά στα ακροατήρια κυρίως των ποινικών και  πολιτικών δικαστηρίων,  με την απρεπή συμπεριφορά κάποιων δικαστών απέναντι στους πολίτες, αλλά και στους δικηγόρους, οι οποίοι αποτελούν τους «αναγκαίους συμμετόχους της δικαιοσύνης», όπως είχε τονίσει κάποτε ο αείμνηστος Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Κρουσταλλάκης [βλ. χαιρετισμό, που απηύθυνε στην Ολομέλεια των Προέδρων δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, που συνήλθε στο Ηράκλειο Κρήτης,  στις 2-11-2002, στον οποίο ανέπτυξε,  μεταξύ άλλων, τα εξής : «Μεγάλος ο ρόλος των δικηγόρων στον χώρο της Δικαιοσύνης. Υψηλή η αποστολή των δικηγορικών συλλόγων στην σύγχρονη κοινωνία. Αντίστοιχες και οι μεγάλες ευθύνες σας. Είσαστε οι φυσικοί υπερασπιστές της δικαστικής ανεξαρτησίας και οι κυματοθραύστες απέναντι στα κύματα αμφισβήτησης του κύρους της Δικαιοσύνης……………Είμαστε μαζί αναγκαίοι συμμέτοχοι στην ικανοποίηση του αιτήματος ορθής απονομής της δικαιοσύνης….»].
Αξίζουν, λοιπόν οι δικαστές της στήριξης της κοινωνίας για τον αγώνα τους; Τι έχουν κάνει οι ίδιοι για την διατήρηση του κύρους τους, αλλα και της αξιοπιστίας τους; Πόσες φορές έχουν έρθει σε «ρήξη» [όπως αναφέρουν στην σχετική από 3-9-2012 ανακοίνωσή τους] με το Κράτος μέσα από τις αποφάσεις τους;  Συνιστά μοναδική περίπτωση υποβάθμισής τους η επικείμενη μείωση των αποδοχών τους, ή η ελληνική πολιτεία έχει προ πολλού υποβαθμίσει τον ρόλο τους;
Στην υπόθεση της «SIEMENS» ο Χριστοφοράκος, αλλά και ένα άλλο στέλεχος της εταιρείας,  ο Καραβέλας, κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό, πριν εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον τους.  Έχει ειπωθεί κατ’ επανάληψιν, αλλά και έχει αποδειχθεί,  ότι ο Χριστοφοράκος γνώριζε πολλά για πολιτικά πρόσωπα, που δέχθηκαν «δώρα» από την εν λόγω εταιρεία, στα πλαίσια ενός  καθιερωμένου διεθνούς «εθίμου» από την εταιρεία αυτή, αλλά και από άλλες εταιρείες, να δίδουν «δωράκια», δηλαδή μίζες σε κρατικούς αξιωματούχους, για να παίρνουν μεγάλες δουλειές. Στην υπόθεση αυτή τα «πουλάκια», που θα άνοιγαν το στόμα τους και θα «κελαηδούσαν»,  «πέταξαν» μακριά και έτσι παρέμεινε επτασφράγιστο [η κοινό] μυστικό πόσοι και ποιοι πολιτικοί «τα πήραν» και δεν διαταράχθηκε το «ήπιο πολιτικό κλίμα» και η «κοινωνική ειρήνη» [βλ.  Karl Heinz Roth «Η Ελλάδα και η κρίση. Τι έγινε και τι μπορεί να γίνει», εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2012, σελ. 26-27].
Στην υπόθεση της «Μονής Βατοπεδίου» οι δύο Εισαγγελείς Εφετών, που χειρίστηκαν από την αρχή την υπόθεση αυτή, οι Σωτηροπούλου Ελένη και Κολιούσης Ηλίας,  αναγκάστηκαν να παραιτηθούν. Ο Κολιούσης, μάλιστα, στο σχετικό βιβλίο του…..κατηγορεί ευθέως τον τότε  Εισαγγελέα του Αρείου  Πάγου για ωμή παρέμβαση στο έργο αυτού και της συναδέλφου του, με σκοπό να τους αποτρέψει να εκδώσουν εισαγγελικό πόρισμα, στο οποίο θα απέδιδαν ποινικές ευθύνες σε πολιτικούς. Όλοι θυμόμαστε τον σάλο, που είχε προκληθεί  από τις δηλώσεις του προαναφερθέντος  Εισαγγελέα για την υπόθεση, οι οποίες μόνο ως δηλώσεις Ανωτάτου Εισαγγελικού Λειτουργού δεν θα μπορούσαν  να χαρακτηριστούν [βλ. Ηλία Κολιούση «Βατοπέδι Πολιτική – δικαιοσύνη – Στο Βα[λ]τοπέδι δεν είχε…..λακέρδα», εκδόσεις Gutenberg και Η.Ν. Κολιούσης, Αθήνα 2012, σελ. 36-37, 43, 62-63, ιδίως σελ 91 – 93, και 95-97, Μιχάλη Ντόστα Πρωτοδίκη Γρεβενών «Ο ΄Ελληνας δικαστής και ο Σωκράτης» σεwww.e-themis.gr στις 24-9-2012].
Στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου, για να έρθουμε στα πιο φρέσκα, ο Τσοχατζόπουλος έχει ζητήσει επανειλημμένως από τον Ανακριτή να κληθούν να καταθέσουν όλα τα μέλη του τότε ΚΥΣΕΑ, αλλά μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχει ικανοποιηθεί το αίτημά του. Μήπως για να μην ενοχληθούν διάφορα πολιτικά πρόσωπα, που απολαμβάνουν της ηρεμίας και γαλήνης τους;
Στην υπόθεση Συγγελίδη κατά Ελλάδας  [απόφαση ΕΔΔΑ της 11-02-2010: Υπόθεση Συγγελίδης κατά Ελλάδος Προσφυγή υπ’αριθ. 24895/07],  το ΕΔΔΑ δέχθηκε παραβίαση της συνθήκης, διότι ο έλληνας πολίτης [Συγγελίδης] είχε καταθέσει μήνυση κατά Ελληνίδας Βουλευτή, η οποία παραβίαζε το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο τους, αλλά η Βουλή δεν έδινε την άδεια να προχωρήσει η ποινική δίωξη   και η Ελληνίδα βουλευτής απολάμβανε του προνομίου της βουλευτικής ασυλίας, σε βάρος,  ουσιαστικά,  του παιδιού της. Ο ad hoc έλληνας Δικαστής κος Φλογαϊτης μειοψήφισε, παρ’ όλα αυτά,  κρίνοντας ότι η προσφυγή έπρεπε ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη.
Στην  υπόθεση για το θέμα της αντισυνταγματικότητας της αναδρομικής αύξησης του παραβόλου, το οποίο αυξήθηκε είκοσι δύο [22] φορές σε διάστημα δύο [2] ετών,  [από 4,40 ευρώ που ήταν μέχρι τις 8-6-2008 ορίστηκε από την ημερομηνία αυτή και μέχρι τις 31-12-2010 σε 25 ευρώ  και απο 1-1-2011 σε 100 ευρώ],  για την προσφυγή στην διοικητική δικαιοσύνη,  το ΣτΕ με την υπ’ αριθμ. 601/2012 απόφαση της Ολομελείας του, η οποία προκαλεί πολλά ερωτηματικά για την ορθοτητά της, αλλά και την συνταγματικότητά της και την συμβατότητά της με την ΕΣΔΑ και το  ΔΣΑΠΔ,  έκρινε απολύτως νόμιμη την εν λόγω υπέρογκη αύξηση και συμβατή με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ [βλ. ΟλΣτΕ. 601/2012, ΝοΒ 60/2012, σελ. 376, ιδίως σελ. 378-380. Βλ στο ίδιο τεύχος Σχόλιο της Ευτυχίας Ε. Κλουδά δικηγόρου Υπ. Διδάκτορος Πολ. Δικονομίας, με τίτλο «πρότυπη δίκη – Συνταγματικότητα παραβόλου, σελ. 380, ιδίως σελ. 383].
Αντιθέτως,  το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών με Δικαστή τον Β. Φαϊτά στην υπ’ αριθμ. 59/2012 προηγούμενη απόφασή του,  έκρινε αντισυνταγματική την αύξηση του παραβόλου [βλ. ΜονΔιοικΠρωτΑθ 59/2012 σε ΝοΒ 60/2012, σελ. 168]. Μάλιστα, η εν λόγω απόφαση αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το παράβολο πλέον «ισοδυναμεί περίπου με τρία ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη» [ η έντονη γραμματοσειρά του αρθρογράφου].
Στην υπ’ αριθμ. 599/2012 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών με Δικαστή την Ειρηνοδίκη Κα  Σταυρούλα Κουτρουβίδα,  κρίθηκε ότι τα μέτρα,  που αφορούν σε περικοπές σε μισθούς και σε επιδόματα,  καθώς και σε περιορισμούς στα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα στην ΑΜΕΛ Α.Ε.,  παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας, την αρχή της συνεισφοράς στα δημόσια βάρη,  ανάλογα με τις δυνάμεις των Ελλήνων πολιτών,  καθώς και διατάξεις διεθνών συμβάσεων,  που εξασφαλίζουν δίκαιο μισθό. Έτσι έγινε δεκτή η αγωγή  των εναγόντων εργαζομένων περί μη εφαρμογής της σχετικής διάταξης του άρθρου 1 παρ. 5 του ν. 3833/2010,  βάσει της οποίας η εναγομένη μείωσε τις αποδοχές τους ως αντισυνταγματικής [βλ την απόφαση στο www.dsanet.gr και σε Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου, τεύχος 10/2012].
Την απόφαση της Ειρηνοδίκη ήρθε να επιδοκιμάσει και η πρόσφατη μη δεσμευτική απόφαση της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία έκρινε,  κατόπιν προσφυγής εργατικών σωματείων του ελληνικού δημοσίου, ότι «οι μεταρρυθμίσεις στην ελληνική νομοθεσία,  που στόχο έχουν να μειώσουν το κόστος για τους εργοδότες στην πληγείσα από την ύφεση χώρα, είναι παράνομες, διότι παραβιάζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων» [βλ. www.capital.gr στις 19-10-2012 με τίτλο «Συμβούλιο της Ευρώπης : Παράνομες 2 εργασιακές αλλαγές στην Ελλάδα», αναδημοσίευση από www.e-themis.gr].
Στην υπ’ αριθμ. 2006/2012 απόφαση  του Τριμελούς Διοικητικού πρωτοδικείου Αθηνών με σύνθεση τους :   Ιφιγένεια Μετζελοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών Διοικητικών Δικαστηρίων, Ανδρέα Σταυρόπουλο (Εισηγητή) και Βασιλική-Αλκηστις Καλλίτση, Πρωτοδίκες Διοικητικών Δικαστηρίων, το Δικαστήριο απεφάνθη,  σε υπόθεση  καταβολής αναδρομικών αποδοχών μετέπειτα διορισθέντος στο Λιμενικό Σώμα,  μετά από ακύρωση του πίνακα κατάταξης της Διοίκησης, στον οποίο αρχικά δεν είχε συμπεριληφθεί και για το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία του αναδρομικού διορισμού του,  που έπρεπε κατά νόμο να γίνει και μέχρι τον διορισμό του, που έγινε,  σε εκτέλεση της απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου,  ότι είναι πενταετής η  παραγραφή της αξίωσης κατά του Δημοσίου, γιατί οι διατάξεις που επιβάλλουν τη διετή παραγραφή είναι αντισυνταγματικές και προσβάλλουν το δικαίωμα της περιουσίας, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.). Επίσης, επιδίκασε τόκους με βάση το γενικώς ισχύον επιτόκιο υπερημερίας επί του ποσού της αποζημιώσεως.
Στην υπ’ αριθμ. 668/2012 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας [ΝοΒ 60, 2012, σελ. 384],  το Ανώτατο Ακυρωτικό απεφάνθη ότι το Μνημόνιο 1 είναι συνταγματικό, με την επίκληση της δήθεν έκτακτης ανάγκης, όταν όλοι ομολογούν ότι το μνημόνιο ήταν μια αποτυχία και ισοπέδωσε το Σύνταγμα, μαζί με μισθούς, συντάξεις και λοιπές κονωνικές παροχές [ βλ. Πάνου Παναγιώτου : «το ταγκό των αγορών και το Μεγάλο Κόλπο», εκδοτικός οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2012, σελ. 107-109, Karl Heinz Roth «Η Ελλάδα και η κρίση. Τι έγινε και τι μπορεί να γίνει», εκδόσεις Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2012, σελ. 31-33, 64 κ.ε., 73, ο.π. Αριστόβουλου Ευέλπιστου] . Και ουδείς διερωτήθηκε για την τεράστια ευθύνη των κυβερνήσεων, που διέλυσαν το κράτος και μας οδήγησαν  στην χρεωκοπία. Μάλιστα, ο Πρόεδρος του ΣτΕ εξετέλεσε και χρέη Πρωθυπουργού στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση,  πριν την διενέργια επαναληπτικών εκλογών. Ευτυχώς, υπήρξε και μια αξιόλογη μεν, αλλά μικρή μειοψηφία του ΣτΕ, η οποία έκρινε το Μνημόνιο αντισυνταγματικό. Η μειοψηφία αυτή αποτελείται από τους Δικαστές : Σ. Ρίζο, Σακελλαρίου Ν και Αρναούτογλου Φ. Αντιπροέδρους, Ευδ.Γαλανό, Γ. Παπαμεντζελόπουλο, Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Ποταμιά,  Β. Καλαντζή, Μ. Καραμανώφ, Ιωαν. Γράβαρη και Ιωάν. Ζόμπολα,  συμβούλους.
Με τις ευλογίες της δικαστικής εξουσίας, δηλαδή, κρίθηκε ένα καταστροφικό μνημόνιο ως συνταγματικό, χωρίς να τεθεί ποτέ το θέμα πολιτικών,  πολύ δε περισσότερο, ποινικών ευθυνών της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας και χωρίς ν’ αναζητηθούν τα αίτια,  που μας οδήγησαν στον ίδιο τον γκρεμό [ο.π. Karl Heinz Roth σελ. 70, οπου υποστηρίζει ότι «η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας ζει στο χείλος του γκρεμού», άποψη με την οποία θα διαφωνήσουμε, διότι ήδη βρισκόμαστε στον γκρεμό! Ο.π. «Αριστόβουλου Ευέλπιστου»], όταν το 1922 μετά την εθνική καταστροφή και τραγωδία κάποιοι λογοδότησαν και εκτελέστηκαν! Εδώ ποιοι έχουν λογοδοτήσει μέχρι σήμερα;
Ο Εισαγγελέας του ΑΠ εξέδωσε την πρόσφατη ανακοίνωση – εγκύκλιό  του, με την οποία καλεί του Δικαστές να επιστρέψουν στα καθήκοντά τους [βλ. www.e-themis.gr]. Μήπως,  όμως,  θα’πρεπε ο Αξιότιμος Κύριος Εισαγγελέας ν’ ασχοληθεί με τα του οίκου του και να μην παρεμβαίνει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, σε μια αγωνιστική κινητοποίηση των συναδέλφων του,  προσπαθώντας να την ποδηγετήσει; Μήπως θα έπρεπε να ασχοληθεί με  τις επανειλημμένες καταδίκες της Ελλάδας,  για παραβίαση της Ε.Σ.Δ.Α., ήτοι για υπερβολική τυπολατρία στην εφαρμογή των διατάξεων του ΚΠολΔ και ΚΠΔ, η οποία μας έχει κοστίσει κάποιες δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ αποζημίωσης, κατά του ελληνικού δημοσίου; [βλ Μιχάλη Μαργαρίτη : «Η αοριστία των λόγων αναιρέσεως του ΚΠολΔ [εν όψει της πρόσφατης νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του ανθρώπου»],  ΝοΒ 55, σελ. 28, του ιδίου  «Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε ελληνικού ενδιαφέροντος υποθέσεις 1ου τριμήνου 2011», ΝοΒ 59, σελ. 1047, Μανώλη Γιαννουσάκη, δικηγόρου «Ο ΄Αρειος Πάγος η αοριστία των λόγων αναίρεσης και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», ΝοΒ 56, σελ. 2727].
Οι ίδιοι οι Δικαστές, που άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου με αρκετές δικαστικές αποφάσεις, ιδίως δε με την απόφαση για το 1ο Μνημό[συ][ν]ι]ο,  δίδοντας δεκανίκι και παρέχοντας κάλυψη στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία,  στην λήψη όλων εκείνων των μέτρων, που σάρωσαν σαν  τυφώνας πλήθος δικαιωμάτων, αλλά και στραγγάλισαν και το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, στερώντας σε πολίτες να ασκήσουν ακόμα και ένδικα βοηθήματα κατά του δημοσίου,  για το πλήθος των αντισυνταγματικών μέτρων, που έχουν ληφθεί, στρέφονται,  με την αποχή τους, …………… εναντίον των εαυτών  τους!
Δικαστές εναντίον Δικαστών λοιπόν! Διότι και οι δικές τους επιλογές – δικανικές κρίσεις,  τούς φέρνουν σήμερα αντιμέτωπους με τις  άλλες δύο εξουσίες. Οι εσφαλμένες δικαιοδοτικές κρίσεις προσέφεραν άλλοθι στη νομοθετική και  εκτελεστική εξουσία, έτσι ώστε  να «περάσει» με την ομπρέλλα και υπό την σκέπη της δικαιοσύνης,  εξοντωτικά μέτρα, τα οποία δεν οδηγούν πουθενά!
Δεν πρέπει να ξεχνούν οι Δικαστές ότι και οι κρίνοντες κρίνονται! Όπως, εξάλλου, επισημαίνει ο,  για κάποιους «ενοχλητικός», αλλά πάντοτε επίκαιρος και ακριβοδίκαιος,  Ευάγγελος Κρουσταλλάκης,  (ΤοΣ 1986.1 επ.), «κάθε πολίτης … άρα και η κοινή γνώμη, έχει το δικαίωμα κριτικής των πράξεων των κρατικών οργάνων (άρθρα 14 Σ, 10 Ευρωπαϊκής Σύμβασης). Και συνεχίζει: «Κάθε συντεταγμένη εξουσία, άρα και η δικαστική εξουσία δεν μπορεί να εκφεύγει από τον έλεγχο και την κριτική του Λαού»  και «κάθε εξουσία, άρα και η Δικαστική εξουσία οφείλει να ενεργεί μέσα στα πλαίσια που της έχει διαγράψει η εκφρασμένη λαϊκή βούληση, κυρίως με το Σύνταγμα και τους νόμους και να υπάρχει υπέρ του λαού» (βλ. Ευαγγέλου Κρουσταλλάκη, Εφέτη «Η Δικαστική εξουσία, η ανεξαρτησία της και η κοινή γνώμη», ΤοΣ, έτος ΙΒ΄. 1986, σελ. 1, ιδίως σελ 6, 8, η έντονη γραμματοσειρά δική μας).
Οι δικηγόροι,  οι οποίοι γνωρίζουμε την πραγματική κατάσταση,  θεωρώ ότι αναγνωρίζουμε το δύσκολο έργο των δικαστικών λειτουργών και δεν θέλουμε την περαιτέρω υποβάθμιση της δικαιοσύνης, αν και τόσο οι δικαστές, όσο και εμείς έχουμε τεράστια ευθύνη για την απαξίωσή της. Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα τους, χωρίς βέβαια να φτάνουμε στην υπερβολή κάποιων συναδέλφων μας  -  τηλεοπτικών αστέρων, οι οποίοι παροτρύνουν από το γυαλί  τον Πρόεδρο του Δ.Σ.Α να κηρύξει αποχή των δικηγόρων,  για να διευκολύνει τους Δικαστές στην αποχή από  τα καθήκοντά τους, διότι  είναι καλύτερα ο αγώνας των δικαστών να γίνεται από τους ίδιους, γιατί έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα, λόγω της θέσης τους στο πολιτειακό σύστημα.
Υπάρχουν, βέβαια, διαφορετικές απόψεις για τις κινητοποιήσεις των δικαστικών λειτουργών. Υπάρχουν δικαστές, που υποστηρίζουν το δικαίωμα στην αποχή από τα καθήκοντά τους, η οποία πηγάζει από το άρθρο 28 του Δεσμευτικού Χάρτη των Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης [βλ. Γιάννη Ευαγγελάτου Πρωτοδίκη Χανίων, «Δικαστές στη χώρα του Σωκράτη ή στη χώρα του Πολυζωϊδη και του Τερτσέτη»; Σε www.e-themis.gr], αλλά και Δικαστές, που υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη [βλ. Μιχάλη Ντόστα, Πρωτοδίκη Γρεβενών  : «Ο Έλληνας δικαστής και ο Σωκράτης» [ομοίως www.e-themis.gr]. Στα σχετικά άρθρα τους θέτουν και πολλά άλλα ενδιαφέροντα  θέματα από την εσωτερική λειτουργία των δικαστηρίων, αλλά και τη νοοτροπία κάποιων συναδέλφων τους.
Το δικαίωμα των δικαστών σε αποχή από τα καθήκοντά τους δεν προκύπτει μόνο από το άρθρο  28 του Χάρτη Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, αλλά και από το άρθρο 22 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Το άρθρο αυτό ορίζει :
1. Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σύστασης συνδικαλιστικών οργανώσεων και συμμετοχής του σε αυτές για την προστασία των συμφερόντων του.
2. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού δεν υπόκειται σε περιορισμούς άλλους εκτός από εκείνους που προβλέπονται από το νόμο και είναι απαραίτητοι σε μία δημοκρατική κοινωνία για το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας ασφάλειας της δημόσιας τάξης ή για την προστασία της δημόσιας υγείας, των χρηστών ηθών ή των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων. Το παρόν άρθρο δεν εμποδίζει την επιβολή νομίμων περιορισμών στην άσκηση αυτού του δικαιώματος στα μέλη των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας [ δεν αναφέρει τίποτα για την δικαστική εξουσία - η έντονη γραμματοσειρά του συντάκτη του άρθρου].
Οι δικαστές πρέπει να είναι λειτουργικά ανεξάρτητοι, αλλά και οικονομικά ανεξάρτητοι,  για να αισθάνονται ότι αναγνωρίζεται το έργο τους, ότι αμείβεται αξιοπρεπώς, ούτως ώστε να  έχουν την διάθεση να απονέμουν δικαιοσύνη. Πώς όμως θα πείσουν τους πολίτες για το δίκαιο των αιτημάτων τους, όταν οι ίδιοι έχουν δικαιώσει την πολιτεία στις καταστροφικές επιλογές της; Πόσοι Δικαστές, αλήθεια,  τόλμησαν να ορθώσουν το ανάστημά τους στην κατάλυση του Συντάγματος και τόσων θεσμών, που κατακτήθηκαν σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και με αίμα και καταποντίστηκαν εν μία νυκτί; Και πόσοι δικαστές τόλμησαν να παρακάμψουν τους αντισυνταγματικούς και αντιθέτους σε διεθνείς συμβάσεις νόμους περί ευθύνης υπουργών  [περί απαλλαγής υπουργών,  ας πούμε καλύτερα] και ν’ αποδώσουν δικαιοσύνη σε πολιτικά πρόσωπα; [ο.π. «Αριστόβουλου  Ευέλπιστου»].
Υπάρχει, πάντως και μια άλλη μορφή αγώνα, κατά την άποψή μου,  που θα πρέπει να «δοκιμάσουν» οι Δικαστές : Η δικαίωση των πολιτών, μέσα από τις δικαστικές αποφάσεις τους, οι οποίες θα σημάνουν  ένα ηχηρό ράπισμα κατά της ελληνικής πολιτείας και των δανειστών μας,  στις ρυθμίσεις εκείνες, που έχουν μετατρέψει το ίδιο το  Σύνταγμα πλέον, σε νεκρό γράμμα, όπως επίσης και κάποιες από τις διεθνείς συμβάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Επιπλέον, θα πρέπει να μεριμνήσουν για την  τιμωρία του κατεστημένου πολιτικού συστήματος, που μας οδήγησε στην πτώση, που δεν έχει ακόμα τέλος! Ούτε και έλεος απ’ ό,τι φαίνεται!
Μόνον έτσι θα έχουν την αποδοχή και υποστήριξη  των πολιτών,  θ’ ανακτήσουν το χαμένο κύρος τους και θα κερδίσουν την παλαιά αίγλη τους και την πολυπόθητη τιμή τους!  Για όσους ενδιαφέρονται ακόμα γι’ αυτά τα ιδανικά.



Share/Bookmark

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΘΕΜΑΤΑ

Α.Δ.Ε.Δ.Υ (1) ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ (2) ΑΓΩΓΗ (1) ΑΓΩΓΟΣΗΜΟ (1) ΑΕΔ (1) ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (1) ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ (2) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (2) ΑΚΙΝΗΤΑ (2) ΑΛΑΜΠΑΣΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ (1) ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (1) ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (3) ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ (3) ΑΝΑΚΟΠΗ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑΣ (1) ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ (1) ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΑΝΤΕΛΗΣ (2) ΑΝΑΣΤΟΛΗ (1) ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ (2) ΑΝΕΚΔΟΤΑ (1) ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (1) ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (Α.Ε.Δ) (1) ΑΠΑΤΗ (1) ΑΠΕΡΓΙΑ (1) ΑΠΟΓΡΑΦΟ (1) ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ (1) ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΙΣΘΙΟΥ (1) ΑΠΟΔΟΧΕΣ (1) ΑΠΟΛΟΓΙΑ (1) ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (3) ΑΠΟΧΗ (20) ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ (2) ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ (14) ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (1) ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΟΙ (1) ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ (1) ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ (1) ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ (1) ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (1) ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ (5) ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ (10) ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ (2) ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ (3) ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ (1) ΒΑΤΟΠΕΔΙ (3) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΓΝΗΣΙΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ (1) ΒΙΑΣΜΟΣ (1) ΒΙΒΛΙΑ (1) ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ (1) ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (1) ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (8) ΒΟΥΛΗ (5) ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ (1) ΓΡΙΠΗ (3) ΓΡΙΠΠΗ (1) ΓΥΝΑΙΚΕΣ (1) Δ.Σ.Α (1) ΔΑΝΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΔΑΝΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ (1) ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ (8) ΔΑΣΗ (2) ΔΕΗ (5) ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ (1) ΔΕΥΑΚ (1) ΔΗΜΑΡΧΟΙ (1) ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (2) ΔΗΜΟΙ (1) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (4) ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ (1) ΔΗΜΟΣ ΣΕΡΒΙΩΝ (1) ΔΗΜΟΣΙΟ (10) ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ (2) ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ (2) ΔΙΑΖΥΓΙΟ (1) ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ (1) ΔΙΑΚΟΠΕΣ (1) ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ (1) ΔΙΑΦΘΟΡΑ (22) ΔΙΚ (1) ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ (1) ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ (65) ΔΙΚΑΣΤΕΣ (18) ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (13) ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ (6) ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ (1) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ (2) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ (6) Δικαστικοί Αντιπρόσωποι (2) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ (1) ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ (1) ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ (2) ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ (62) ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΙ (1) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ (1) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (1) ΔΝΤ (5) ΔΟΥ (1) ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ (8) Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ (1) Ε.Τ.Α.Α (3) ΕΓΓΡΑΦΑ (1) ΕΓΚΛΗΣΗ (2) ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ (6) ΕΙΣΟΔΗΜΑ (2) ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ (5) ΕΚΚΛΗΣΙΑ (1) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ (2) ΕΚΛΟΓΕΣ (44) ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ (1) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (1) ΕΛΛΑΔΑ (10) ΕΛΛΗΝΕΣ (8) ΕΛΤΑ (1) ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΜΙΣΘΩΣΗ (3) ΕΜΠΟΡΟΣ (1) ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ (2) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (12) ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ (1) ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (1) ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (1) ΕΠΙΔΟΜΑ (1) ΕΠΙΔΟΜΑ ΓΑΜΟΥ (1) ΕΠΙΚΟΛΛΟΥΜΕΝΑ ΕΝΣΗΜΑ ΣΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΝΑΚΙΑ (1) ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ (1) ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (2) ΕΡΓΑΣΙΑ (2) ΕΤΑΑ (1) ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ OFF SHORE (1) ΕΥΘΥΜΑ (25) ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ (3) ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (4) ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (1) ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ (27) ΕΦΕΣΙΣ (1) ΕΦΟΡΙΑ (1) ΘΕΩΡΗΣΗ ΑΠΥ (1) ΙΣΟΤΗΤΑ (1) ΙΣΤΟΡΙΑ (1) ΙΤΑΛΙΑ (1) Κ.Ο.Κ (1) ΚΑΜΕΡΕΣ (2) ΚΑΡΑΛΙΓΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (1) ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (17) ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (1) ΚΑΣΜΙΡΤΖΗΔΙΣ (1) ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ (1) Καταλογισμοι απο ελεγκτικο συνεδριο (1) ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ (3) ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ (1) ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ (1) ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ (1) ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (1) ΚΕΑΟ (1) ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ (3) ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ (1) ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΠΠΑΓΕΛΜΑΤΑ (1) ΚΛΕΙΩΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (1) ΚΛΗΡΙΚΟΙ (1) ΚΟΖΑΝΗ (2) ΚΟΛΕΓΙΑ (1) ΚΡΑΤΟΣ (1) ΚΡΙΤΙΚΗ (1) ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ (8) ΚΥΡ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΛΑ.Ο.Σ (1) ΛΑΜΟΓΙΑ (21) ΛΑΜΤΖΙΔΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ (1) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (1) ΜΑΚΗΣ ΓΙΟΜΠΑΖΟΛΙΑΣ (1) ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ (1) ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΠΟΙΝΗΣ (1) ΜΗΝΥΣΗ (1) ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (3) ΜΙΖΕΣ (7) ΜΙΣΘΟΣ (1) ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ (2) ΜΝΗΜΟΝΙΟ (3) ΜΟΥΣΙΚΗ (1) ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ (1) ΜΠΑΣΚΕΤ (2) ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ (1) ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ (1) ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (6) ΝΕΟΛΑΙΑ (1) ΝΟΜΙΚΑ (1) ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (2) ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ (1) ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ (1) ΝΠΔΔ (1) ΝΤΕΡΕΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ (1) Ο.Α.Σ.Θ (1) Ο.Δ.Υ.Ε (1) ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (23) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ (9) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΦΟΡΟΣ (1) ΟΙΚΟΠΕΔΟΦΑΓΟΙ (2) ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ (5) ΟΠΑΠ (1) ΟΤΑ (2) ΠΑ.ΣΟ.Κ (11) ΠΑΓΙΑ ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑ (1) ΠΑΙΔΕΙΑ (2) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (Π.Ε.Δ) (4) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ (1) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ (2) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (1) ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ (2) ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ (2) ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ (6) ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ (1) ΠΑΡΑΒΟΛΑ (2) ΠΑΡΑΒΟΛΟ (2) ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (1) ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ (1) ΠΑΡΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ (4) ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ (1) ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ (2) ΠΕΤΡΟΥΛΑ (2) ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ (11) ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (1) ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ (1) ΠΟΙΗΣΗ (1) ΠΟΙΝΗ (2) ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ (1) ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ (1) ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ (2) ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ (5) ΠΟΛΙΤΙΚΗ (9) ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ (1) ΠΡΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΥΠΟΘΗΚΗΣ (1) ΠΡΟΣΤΙΜΑ (1) ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (3) ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ (2) ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ (3) ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ (2) ΡΕΜΟΥΛΕΣ (23) ΡΟΥΠΑΚΙΩΤΗΣ (2) ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ (5) ΡΥΘΜΙΣΗ (3) ΣΕΙΣΜΟΔΑΝΕΙΑ Ε.Τ.Α.Α (1) ΣΕΞ (7) ΣΙΔΕΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (1) ΣΙΟΥΦΑΣ (1) ΣΚΟΠΙΑ (2) ΣΟΥΦΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (1) ΣτΕ (1) ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ (2) ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ (2) ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ (8) ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (1) ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΑ (1) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ (3) ΣΥΝΕΔΡΙΟ (1) ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ (1) ΣΥΝΤΑΓΜΑ (2) ΣΧΟΛΙΑ (1) ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ (1) ΣΩΚΡΑΤΗΣ (1) ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (2) Τ.Α.Ν. (1) Τ.Ε.Ε (1) Τ.Υ.Δ.Ε (2) ΤΑΜΕΙΟ ΝΟΜΙΚΩΝ (2) ΤΑΝ (1) ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ (16) ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (1) ΤΕΛΟΣ ΑΠΟΓΡΑΦΟΥ (1) ΤΕΧΝΗ (1) ΤΖΟΓΟΣ (1) ΤΙΜΕΣ (1) ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ (1) ΤΟΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (1) ΤΟΚΟΣ (7) ΤΡΑΠΕΖΕΣ (45) ΤΡΟΪΚΑ (2) ΤΡΟΧΑΙΑ (1) ΤΣΙΜΑΣ (1) ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗΣ (1) ΤΥΠΟΣ (2) ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ (1) Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ (3) ΥΓΕΙΑ (2) ΥΔΡΕΥΣΗ (1) ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ (17) ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (1) ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΑ (1) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (2) ΥΠΟΥΡΓΟΙ (7) ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (13) ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ (1) ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (2) ΦΑΡΜΑΚΑ (1) ΦΛΩΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ (1) ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ (8) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ (22) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (3) ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (1) ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ (1) ΦΟΡΟΣ (1) ΦΠΑ (2) ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ (1) ΦΥΛΑΚΕΣ (4) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (1) ΧΑΡΑΤΣΙ (4) ΧΙΟΥΜΟΡ (29) ΧΡΕΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (2) ΧΡΕΟΣ (2) ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ (2) ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ (1) ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΣΤΟ INTERNET (1) ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ (7) ΨΩΜΙΑΔΗΣ (1) BILL GATES (1) Blogs (13) GOLDEN BOYS (1) OIKONOMIA (6) SIEMENS (16) TIPS KAI TRICKS (1) U.S.A (1)

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ

"Ο Δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός και ένας από τους παράγοντες του τρίπτυχου της λειτουργίας και της απονομής της Δικαιοσύνης (Δικαστικοί Λειτουργοί, Δικηγόροι, Δικαστικοί υπάλληλοι).
Αποστολή και προορισμός του είναι να συμβάλλει με την συμμετοχή του στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και με την άσκηση του λειτουργήματός του στην ορθή απονομή του Δικαίου.

Προϋπόθεση για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης είναι η ύπαρξη και η απρόσκοπτη λειτουργία Κράτους Δικαίου. Ο Δικηγόρος αγωνίζεται για την ύπαρξη, διατήρηση και κατοχύρωση όλων των προϋποθέσεων της λειτουργίας του Κράτους Δικαίου και ειδικότερα:
 α)Είναι υπέρμαχος της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης.
 β)Υπερασπίζεται με θάρρος και αυταπάρνηση το Σύνταγμα και τους Δημοκρατικούς Θεσμούς, τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών. 
γ)Αγωνίζεται εναντίον οποιασδήποτε μορφής τυραννίας, αυταρχικής εξουσίας, παραβιάσεως των συνταγματικών ελευθεριών και παρανομίας.
δ)Υπερασπίζεται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, εναντίον οποιασδήποτε μορφής επεμβάσεως της εκτελεστικής εξουσίας και οποιουδήποτε άλλου παράγοντα, μέσα και έξω από τη Δικαστική λειτουργία.
ε)Είναι ο φυσικός υπερασπιστής των αδικουμένων και καταπιεζομένων.

Ο Δικηγόρος δεν περιορίζεται μόνο στα στενά επαγγελματικά του συμφέροντα. Ενδιαφέρεται γα τα γενικότερα προβλήματα της Χώρας, προσφέρει τις γνώσεις του και τις υπηρεσίες του για την πρόοδό της και ασκεί το λειτούργημά του, κατά τρόπο ώστε να είναι χρήσιμος και στα άτομα και στο Κοινωνικό Σύνολο".

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

"Λέμε "ο θεσμός της Δικαιοσύνης", αλλά η Δικαιοσύνη δεν είναι απαραίτητα θεσμός για όλους. Σύμφωνα με τα λεξικά η Δικαιοσύνη είναι αρετή. Για τους νομικούς αντιπροσωπεύει τον σεβασμό των δικαιωμάτων του άλλου. Για τους θεολόγους και τους κληρικούς τον σεβασμό προς τον άνθρωπο που είναι εικόνα του Θεού επί Γης. Για τους ανθρώπους του νόμου, εξάλλου, η Δικαιοσύνη είναι βιοποριστικό επάγγελμα, ενώ για την εξουσία είναι όργανο - εργαλείο. Και μόνο για τους πολίτες η Δικαιοσύνη είναι θεσμός."


ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ....

"Tο ζητούμενο της Δικαιοσύνης είναι ζητούμενο πλέον που εντάσσεται στον ρομαντισμό".

ΕΙΠΑΝ...

"Αφήστε την Δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της" σημαίνει:

Να επιβάλλει αυταρχικές ποινές.

Να εφαρμόζει τρομονόμους.

Να συγκαλύπτει σκάνδαλα.(Αγνωστος)

"Το λογικό δεν έχει ανάγκη αποδείξεως".(Θανάσης Κανελλόπουλος, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης)

"Η νομική είναι σοφή επιστήμη,αλλά και αφορμή πάσης φύσεως παρανομιών".(Γεώργιος Ζορμπάς,πρώην Εισαγγελέας και επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής για την καταπολέμηση εσόδων από παράνομες πράξεις και ενέργειες σε ρήση του πρώην υπ. Δικαιοσύνης)

"Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΕΝΔΟΞΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ".(ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ)

"Ποτέ τόσο λίγοι δεν έκλεψαν τόσο πολλά από τόσους πολλούς σε τόσο λίγο χρόνο".(Αγνωστος)

"Η Κατοχή μας κόστισε λιγότερο".(Αγνωστος)

Οταν λέμε παραδικαστικό, εννοούμε δικαστικό με παρά (ή παράδες)

"Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει".(Αγνωστος)

"...Στα ασφαλιστικά μέτρα όποιος έχει δίκιο να φοβάται, κι όποιος έχει άδικο να ελπίζει...".(παληός Πρόεδρος ΔΣΑ)

«Πονάω που βλέπω όλα να σαπίζουν σ' αυτόν τον τόπο.Στην εξουσία πάντοτε οι φαύλοι.Κι'αν φανεί κάποιος μια μέρα έντιμος,σε δέκα μέρες σκαρτεύει.Φέρνεις άλλον,βγαίνει χειρότερος».(ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ Εκκλησιάζουσες στίχοι 174-179)

Ταδε.....εφη

Ταδε.....εφη
1.- Η Δημοκρατια μας αυτοκαταστρεφεται διοτι κατεχρασθη το δικαιωμα της ελευθεριας και της ισοτητας, διοτι εμαθε τους πολιτες να θεωρουν την αυθαδεια ως δικαιωμα, την παρανομια ως ελευθερια, την αναιδεια του λογου ως ισοτητα και την αναρχια ως ευδαιμονια” ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ(436 π.Χ-338 π.Χ.) 2.- Οι διοικουντες, (Σολων και Κλεισθενης) κατ' εκεινον τον χρονον την πολιν, δεν ιδρυσαν πολιτευμα ονομαζομενον μεν δι' ονοματος κοινοτατου και ωραιοτατου, μη φαινομενον δε εις την εφαρμογην τοιουτον εις τους ζωντας κατ' αυτο, ουδε ιδρυσαν τοιουτον πολιτευμα το οποιον κατα τετοιον τροπον εξεπαιδευε τους πολιτας, ωστε να θεωρουν την μεν ακολασιαν δημοκρατιαν, την δε παρανομιαν ελευθεριαν, την αυθαδειαν ισονομιαν, ευτυχιαν δε την αδειαν του να πραττη καθενας ταυτα, αλλ' ιδρυσαν πολιτευμα το οποιον με το να μιση και να τιμωρη τους τοιουτους εκαμνεν ολους τους πολιτας καλυτερους και σωφρονεστερους. (ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ Αρεοπαγιτικος, Περι Ειρηνης. Μεταφρασις Σ. Τζουμελεας. Αθηνα: Παπυρος 1949).

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, NΟΜΩΝ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ,NΟΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
- Έργο της ρητορικής δεν είναι μόνο να πείθει, αλλά και να εξευρίσκει σε κάθε θέμα τα υπάρχοντα πειστικά επιχειρήματα. Αριστοτέλης
- Κανένας νόμος δεν μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων. Αρχαίο ρητό
- Οι πόλεις δεν διοικούνται σωστά με τους νόμους αλλά με την ηθική συμπεριφορά των πολιτών. Ισοκράτης 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας
- Η καλύτερη διακυβέρνηση είναι εκείνη όπου ο λαός υπακούει στους άρχοντες κι οι άρχοντες στους νόμους. Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος
Nullum poena sine legum. μτφρ: καμιά ποινή χωρίς νόμο. Θεμελιώδες νομικό αξίωμα
Lex malla, lex nulla Θωμάς Ακινάτης, 1225-1274, Ιταλός Δομινικανός μοναχός & φιλόσοφος μτφρ: ο κακός νόμος, δεν είναι καθόλου νόμος
Inter arma silent leges μτφρ: ανάμεσα στα όπλα (δηλ. στον πόλεμο) οι νόμοι σιγούν
Necessitas non habet legem μτφρ: η ανάγκη δεν ξέρει νόμο
Testis unus, testis nullus. μτφρ: είς μάρτυς, ουδείς μάρτυς.
Dura lex, sed lex. μτφρ: σκληρός νόμος, αλλά νόμος.
Ratio legis est anima legis μτφρ: η αιτία του νόμου είναι η ψυχή του νόμου
Salus populi suprema lex Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός μτφρ: η ευημερία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος
Pacta sunt servanta. μτφρ: οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται
Οι άχρηστοι νόμοι αδυνατίζουν τους χρήσιμους νόμους. Montesquieu, 1689-1755, Γάλλος στοχαστής
Είναι νόμιμο διότι το θέλω. Λουδοβίκος 16ος, 1754-1793, Γάλλος βασιλιάς [1774-1792]
Όποτε ο «Α» προσπαθεί να επιβάλλει με νόμο τις ηθικές του απόψεις στον «Β», ο «Α» είναι κατά πάσα πιθανότητα απατεώνας. H.L. Mencken, 1880-1956, Αμερικανός Αρθρογράφος
Ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Οι μικρές μύγες πιάνονται, ενώ οι μεγάλες σχίζουν το δίχτυ και φεύγουν. Ανάχαρσις, 6ος π.Χ. αιών, Σκύθης ηγεμόνας & φιλόσοφος
Είναι πιο εύκολο να νομοθετείς ορισμένα πράγματα από το να τα νομιμοποιείς. Nicolas Chamfort, 1740-1794, Γάλλος συγγραφέας
Είς νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων. Εμμανουήλ Ροΐδης, 1836-1904, Έλληνας συγγραφέας
Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί Anatole France, 1844-1924, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1921
Οι άνθρωποι δεν πρέπει να βλέπουν πως φτιάχνονται δυο πράγματα: οι νόμοι και τα λουκάνικα. Όττο Φον Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός καγκελάριος
Όσο πληθαίνουν οι νόμοι, πολλαπλασιάζονται οι παράνομοι. Λάο Τσε, 6ος αιώνας π.χ., Κινέζος φιλόσοφος
Ένοχος ένοχον ου ποιεί. Νομικό αξίωμα
Έχουμε 35 εκατομμύρια νόμους για να επιβάλλουμε δέκα εντολές. Oliver G. Wilson, Αμερικανός ιεροκήρυκας
Σχετικά με το νόμο, πρέπει να έχουμε υπόψη μας το εξής: κάτω από αυτό το ψυχρό, σκληρό, απρόσωπο εξωτερικό χτυπάει μια ψυχρή, σκληρή, απρόσωπη καρδιά. David Frost, 1939 -, Βρετανός δημοσιογράφος
Σε χίλιες λίβρες νόμου δεν υπάρχει ούτε μια ουγκιά αγάπης. John Ray, 1627-1705, Άγγλος φυσιοδίφης
Μισώ τους εγκληματίες που στηρίζονται επάνω στους νόμους. Louis Scutenaire, 1905-1987, Βέλγος σουρεαλιστής & Αναρχικός
Το κακό όταν είσαι παράνομος είναι ότι δεν έχεις την προστασία του νόμου. Truman Capote, 1924-1984, Αμερικανός συγγραφέας
Να είσαι νομοθέτης είναι η πιο εκλεπτυσμένη μορφή τυραννίας. Φρήντριχ Νίτσε, 1844-1900, Γερμανός φιλόσοφος
Οι νόμοι -όπως τα σπίτια- γέρνουν και στηρίζονται ο ένας πάνω στον άλλο. Edmund Burke, 1729-1797, Βρετανός πολιτικός & φιλόσοφος
Καμιά προσπάθεια επιβολής του νόμου δεν μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα που ανάγεται πίσω στην οικογένεια. J. Edgar Hoover, 1895-1972, Αμερικανός, διευθυντής του FBI
Οι νόμοι είναι όπως οι παροιμίες. Πάντα βρίσκουμε έναν που να δικαιολογεί την παράβαση ενός άλλου. Henri Maret, 1805-1884, Γάλλος κληρικός
Οι πολλοί νόμοι σε μια χώρα είναι, όπως οι πολλοί γιατροί, σημείο αδυναμίας κι αρρώστιας. Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας
Οι νόμοι είναι η κυριαρχία των κυριάρχων. Λουδοβίκος 14ος, 1638-1715, Γάλλος βασιλιάς, ο βασιλιάς «Ήλιος»
Όποιος είναι αυστηρότερος από τους νόμους είναι τύραννος. Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
Αποφεύγετε, περισσότερο από καθετί, τις δίκες: επηρεάζουν τη συνείδησή σας, βλάπτουν την υγεία σας και αφανίζουν την περιουσία σας. Jean de La Bruyère, 1645-1696, Γάλλος συγγραφέας
Οι δικηγόροι είναι σαν τους κάστορες. Μπαίνουν στο ρέμα και το μπλοκάρουν. John Naisbitt, Αμερικανός συγγραφέας & μελλοντολόγος
Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979
Οι Πέρσες είχαν ένα νόμο σύμφωνα με τον οποίο όταν πέθαινε ο βασιλιάς, επικρατούσε για πέντε μέρες ανομία για καταλάβει ο κόσμος πόσο άξιος ήταν ο βασιλιάς και πόσο χρήσιμοι οι νόμοι. Σερήνος ο Αντιονεύς, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας Μαθηματικός
Δεν υπάρχουν αρκετές φυλακές, αρκετή αστυνομία, αρκετά δικαστήρια για να μπορέσουν να επιβάλλουν ένα νόμο που δεν στηρίζεται από τον λαό. Hubert Humphrey, 1911-1978, Αμερικανός πολιτικός, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
Οι νόμοι είναι μια εφεύρεση της ανώτερης τάξης, ώστε, με το λεγόμενο νομικό τρόπο, να μην αφήνει τις κατώτερες τάξεις να σηκώνουν κεφάλι. August Strindberg, 1849-1912, Σουηδός θεατρικός συγγραφέας
Οι αδύναμοι άνθρωποι θέλουν να εξαρτώνται για να έχουν προστασία. Όσοι φοβούνται τους ανθρώπους αγαπούν τους νόμους. Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
Ο νόμος δεν υποκρίνεται ότι τιμωρεί όλα όσα είναι παράνομα. Αυτό θα δημιουργούσε σοβαρές εμπλοκές με τις επιχειρήσεις. Clarence Darrow, 1857-1938, Αμερικανός νομικός & άθεος
Η αυστηρότητα των νόμων εμποδίζει την εφαρμογή τους. Montesquieu, 1689-1755, Γάλλος στοχαστής
Με κακούς νόμους και καλούς δημόσιους λειτουργούς είναι ακόμα δυνατόν να κυβερνήσεις. Με κακούς δημόσιους λειτουργούς όμως, ούτε οι καλύτεροι νόμοι δεν μπορούν να βοηθήσουν. Όττο Φον Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός καγκελάριος
Περισσότεροι νόμοι, λιγότερη δικαιοσύνη. Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός
Είναι μέσα στη σιωπή των νόμων που γεννιούνται οι μεγάλες πράξεις. Μαρκήσιος Ντε Σαντ, 1740-1814, Γάλλος συγγραφέας («Σαδισμός»)
Είναι δυνατό κάποιος να μην έχει παραβιάσει ποτέ ούτε έναν νόμο, και παρ' όλα αυτά να είναι παλιάνθρωπος. Herman Hesse, 1877-1962, Γερμανός συγγραφέας
Δικαιοσύνη είναι το δίκαιο των αδύναμων. Joseph Joubert, 1754-1824, Γάλλος γνωμικογράφος
Ένας άνθρωπος που έχει τιμωρηθεί, δεν θα είναι στο εξής λιγότερο επιρρεπής προς μια δεδομένη συμπεριφορά. Στην καλύτερη περίπτωση, μαθαίνει πώς να αποφεύγει την τιμωρία. B.F. Skinner, 1904-1990, Αμερικανός ψυχολόγος
Κατά τους Κινέζους, οι αυτοκράτορες που πλησιάζουν στο τέλος τους, εκδίδουν αναρίθμητους νόμους. Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957
Δεν πρέπει να περιμένουμε από τους ανθρώπους να έχουν σεβασμό στο νόμο και στην τάξη, μέχρι να διδάξουμε σεβασμό σ’ αυτούς που έχουμε εμπιστευθεί να εφαρμόσουν το νόμο. Hunter S. Thompson, 1937-2005, Αμερικανός συγγραφέας

ΡΗΤΑ - ΓΝΩΜΙΚΑ - ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

“Μετά βδελυγμίας”= με αηδία,με αποστροφή
"(Το) απευκταίον" = δυσάρεστο,συμφορά.
“Εξ υπαρχής “= από την αρχή.
“Εξ απαλών ονύχων” = (μτφ).από μικρό παιδί,από νήπιο(Πβ.Ανθολ.Παλατ.V.128) και “επιφανειακά”.
“Αυτολεξεί”= με τις ίδιες ακριβώς λέξεις.
“Ασυζητητί”= αδιαμφισβήτητα, ανεπιφύλακτα.
“Ατιμωρητί”= χωρίς τιμωρία.
“Αρχαϊστί”= στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Εξεμέτρησε το ζην = Πέθανε,τελείωσε η ζωή του.

 Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν =Ας επιτραπεί στους Κλαζομένιους να α-
σχημονούν(όχι όμως σε εμάς).(Τη φράση αυτή την είπαν οι έφοροι της Σπάρτης ,όταν τους καταγγέλθηκε ότι οι απεσταλμένοι των Κλαζομενών{ Ιωνική πόλη}λέρωσαν τους θρόνους τους στη γερουσία με καπνιά).

 Εξ ημισείας =Μισά μισά,από μισά ο καθένας.

 Εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια = Λαμβάνοντας υπόψη τα δικά του κρίνει τα ξένα.Εξομοιώνει ξένα πράγματα με τη δική του κατάσταση.

 Εξις δευτέρα φύσις = Η συνήθεια καταντά δεύτερη φύση

 Εξ οικείων τα βέλη = Οι επιθέσεις προέρχονται από οικεία πρόσωπα.

 Εξ ολοκλήρου = ολοκληρωτικά.

 Εξ ονόματος = εκ μέρους,ως εκπρόσωπος.

 Εξ’ όνυχος τον λέοντα = Λέμε τη φράση ,όταν θέλουμε να τονίσουμε ότι από κάποια μικρή ένδειξη μπορεί να διαφανεί ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου
Εξ’ ορισμού =δικαιωματικά,επίσημα.

 Εξ ‘ου =από όπου.

 Εξ όψεως =από την όψη.

 Εξ υπαρχής = από την αρχή.

 Εξ υφαρπαγής = από κλοπή.

 Εξ ‘ύψους = από τον ουρανό.
Εξωθεν = Από έξω.
μύριοι= δέκα χιλιάδες ΑΛΛΑ μυρίοι= αναρίθμητοι.
Κατ’ αρχήν= κυρίως, βασικά ΑΛΛΑ Κατ’ αρχάς= αρχικά.
“Μεταξύ σφύρος και άκμονος” = ανάμεσα σε δύο εμπόδια,σε δύο κακά.
“Εκ των ων ουκ άνευ(sine qua non)” = Αναφέρεται σε πράγμα,στοιχείο ή ιδιότητα,που είναι απαραίτητα ή αναντικατάστατα σε κάτι ή για κάτι.
“Νήδυμος ύπνος” = βαθύτατος ύπνος.
“Πνέω τα λοίσθια “= ψυχορραγώ,βρίσκομαι στα πρόθυρα του θανάτου.

 “Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται” = Οταν κανείς δυστυχήσει όλοι κοιταζουν να επωφεληθούν από τη δυστυχία του.
“Ερρέτω” = πήγαινε στο διάβολο,ας πάει κατά διαόλου.
“De profundis”Λατιν.=εκ βαθέων , από τα βάθη της ψυχής μου.
«Μηδέν ἂγαν»= τίποτε σε υπερβολικό βαθμό.
“Επί τον τύπον των ήλων”= Λέγεται για ανθρώπους που είναι δύσπιστοι και θέλουν απτές αποδείξεις, για να πειστούν για κάτι.Π.χ. «Αυτός ,αν δε βάλει το χέρι του επί τον τύπον των ήλων ,δεν πιστεύει τίποτε απʼόσα του είπαμε»(Από την περίφημη φράση που είπε ο άπιστος Θωμάς ,όταν τον πλη-ροφόρησαν οι άλλοι μαθητές για την Ανάσταση του Χριστού.Πβ.Ιω.Κ.25).
“Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα “= λέγεται συνήθως σε εκείνους που καυχώνται για προγενέστερα ανεπιβεβαίωτα κατορθώματά τους και προκαλούνται τώρα να τα επαναλάβουν,για να αποδείξουν ότι δε λένε ψέματα [η φράση προέρχεται από τον αισώπειο μύθο «Ανήρ κομπαστής»]

 “Εν τη ρύμη του λόγου “= στη ροή της κουβέντας.
“Κομίζω γλαύκα ες Αθήνας ” = Μεταφ.Λέγεται γιʼαυτούς που μιλούν για πολύ γνωστά πράγματα ,σαν να ήταν εντελώς νέα και άγνωστα.
“Από καθέδρας” = με ύφος αυθεντικό,δογματικό.Π.χ «ομιλεί από καθέδρας».(ομιλεί με ύφος μη επιδεχόμενο αντίρρηση)Λατινικά : ex cathedra.

 “Αιδώς Αργείοι” =Ντροπή κύριοι!Δεν ντρέπεστε επιτέλους;"
« Γῆ πάντα τίκτει και πάλιν κομίζεται»= όλα από τη γη γεννιούνται και σ’αυτήν ξαναγυρνούν [Μενάνδρου Γνῶμαι Μονόστιχοι 89].
“Κύμβαλον αλαλάζον “ = μεταφ.λέγεται για άνθρωπο που απηχεί ξένες γνώμες άκριτα. “Εν ριπή οφθαλμού“ = Μεταφ.Ακαριαία,ξαφνικά.
“Κρανίου τόπος “ = Λέγεται για κάποιο μέρος ,όπoυ η ζωή σʼαυτό είναι πραγματική κόλαση.
“Μετά λόγου γνώσεως” = με πλήρη επίγνωση των πραγμάτων.
“Πύρρειος νίκη “= νίκη που συνεπάγεται όμως τεράστιες απώλειες.Νίκη που συνεπιφέρει και στον νικητή μεγάλη φθορά,έτσι ωστε να ισοδυναμεί με ήττα(Η φράση προήλθε από την αιματηρή νίκη του Πύρρου εναντίον των Ρωμαίων στην Ηράκλεια της Ιταλίας το 280 π.Χ.
“Έπεα πτερόεντα” = Φτερωτά λόγια ,λόγια του αέρα. Π.χ « Δεν παίρνω ποτέ στα σοβαρά προφορικές υποσχέσεις .ʼΟλα αυτά για μένα είναι έπεα πτερόεντα»
“Εστι δίκης οφθαλμός ος τα πανθʼορά” = Υπάρχει το μάτι της δικαιοσύνης
που βλέπει τα πάντα,τίποτε δε μένει ατιμώρητο.
“Είπα και ελάλησα ,αμαρτίαν ουκ έχω “= Η φράση χρησιμοποιείται με την έννοια :εγώ ξεκαθάρισα από πριν τη θέση μου,προειδοποίησα για τη στάση μου-τώρα δεν έχω καμιά ευθύνη για ό,τι έγινε ή ό,τι θα γίνει.

 “Ειρήσθω εν παρόδω” = ας ειπωθεί παρενθεντικά, παρεμπιπτόντως.
“Αμ’έπος αμ’έργον” = το’πε και το’κανε.(Ηρόδοτος ΙΙΙ135 «αμα έπος τε και έργον εποίει» δηλ. μόλις ξεστόμιζε το λόγο ,έκανε και το έργο).
“Αβρόχοις ποσί”= με στεγνά πόδια.Μεταφ.=χωρίς κόπο,χωρίς ζημιά(ηθική ή υλική).Π.χ «Αντε τυχερέ ξέμπλεξες από αυτήν την ιστορία αβρόχοις ποσί». Προέλευση :Από την γνωστή βιβλική ιστορία της διέλευσης των Εβραίων μέσα από την Ερυθρά θάλασσα,χωρίς να βραχούν τα πόδια τους.»Αι εξακόσιαι εκείναι χιλιάδες αι την Ερυθράν θάλασσαν αβρόχοις ποσί διαπεράσαι …» Αετόν ίπτασθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις τον αετό να πετά;)
Αμ' έπος αμ´έργον = πρόκειται για αρχαιοπρεπή φράση και σημαίνει χωρίς καθυστέρηση, αμέσως.
Μεταξύ σφύρας και άκμονος (ανάμεσα στο σφυρί και το αμόνι) = λέγεται για κάποιον που αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις και δεν μπορεί να απαλλαγεί απ' αυτές.
Υπό την αίρεση = υπό την προϋπόθεση, με τον όρο.
Υπό αίρεση = σε εκκρεμότητα.
Αιχμή του δόρατος = το βασικότερο όπλο μιας στρατηγικής, μιας επιθετικής πολιτικής. Π.χ. Τα κοινοτικά προγράμματα αποτελούν, για την ελληνική οικονομία, την αιχμή του δόρατος.
Δελφίνα νήχεσθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις κολύμπι στο δελφίνι;)
Αιγιαλω λαλείς; (Μιλάς στο γιαλό;)
Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος = προθυμοποιούμαι να κάνω κάτι το οποίο είμαι υποχρεωμένος να κάνω.
Ανεμον διώκεις; (Κυνηγάς τον άνεμο;)
Πνέω τα λοίσθια = βρίσκομαι στα τελευταία μου.
Ομφάλιος λώρος = κάθε μορφής σύνδεσμος με πρόσωπα και πράγματα από τα οποία δεν μπορούμε να αποκοπούμε.
Ανέμω διαλέγης; (Μιλάς με τον άνεμο;)
Παρά θιν' αλός = στη θάλασσα, στην παραλία.
Εν κρυπτώ και παραβύστω = κρυφά και μυστικά.
Θέατρο του παραλόγου = κάθε κατάσταση παραλογισμού.
Απέχω παρασάγγας = έχω τεράστια διαφορά σε κάτι από κάποιον άλλον.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ = λέγεται για πρόσωπα που βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων και έχουν προσωπική αντίληψη των γεγονότων.
Αντί πινακίου φακής = με ευτελές αντάλλαγμα. Π.χ. τους βρήκαν στην ανάγκη και αγόρασαν την επιχείρηση αντί πινακίου φακής.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά = για περιπτώσεις που δεν εφαρμόζεται αμερόληπτη και δίκαιη μεταχείρηση.
Πνέω μένεα = είμαι έντονα εξοργισμένος με κάποιον.
Επί ξυρού ακμής = στην κόψη του ξυραφιού, στο κρίσιμο σημείο μιας κατάστασης ή ενέργειας.
Περί όνου σκιάς = λέγεται για θέμα ανάξιου λόγου.
Ονειρο θερινής νυκτός = κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Δικτύω άνεμον θηράς; (Κυνηγάς με απόχη τον άνεμο;)
Εις ύδωρ γράφεις; (Γράφεις στο νερό;)
Τηρώ σιγήν ιχθύος = δεν παίρνω θέση για κάτι, αποφεύγω να σχολιάσω.
Ελαίω πυρ σβεννύεις; (Σβήνεις με λάδι τη φωτιά;)
Θάλασσαν αντλείς; (Αντλείς τη θάλασσα;)

Εκ των ων ουκ άνευ = απολύτως απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση.
Ανθρακες ο θησαυρός = για να δηλωθεί διάψευση προσδοκιών.
Κοσκίνω ύδωρ φέρεις; (Μεταφέρεις νερό με κόσκινο;)
Κωφού κτυπάς θύραν; (Στου κουφού την πόρτα χτυπάς;)
Εξ απορρήτων = ο μυστικοσύμβουλος.
Αυθωρεί και παραχρήμα = αμέσως, χωρίς καμμία καθυστέρηση.
Αχίλλειος πτέρνα = το τρωτό, το αδύνατο σημείο κάποιου.
Τράγον άμέλγεις; (Αρμέγεις τράγο;)

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω = λέγεται στις περιπτώσεις που κάποιος κατηγορεί τους άλλους, χωρίς να αναλογίζεται και τη δική του ευθύνη.
Μετά βδελυγμίας = όταν εκδηλώνουμε το αίσθημα της ηθικής αποστροφής για κάτι ψυχρό και αηδιαστικό.
Βίος και πολιτεία = λέγεται για κάποιον που έχει πολυπαθή ή περιπετειώδη ζωή.
Τυφλώ κάτοπτρον χαρίζη; (Κάνεις δώρο σε τυφλό καθρέφτη;)
Φαλακρώ κτένας δανείζεις; (Δανείζεις χτένα σε φαλακρό;)
Ωόν τίλλεις; (Μαδάς το αυγό;)

Τα ωά ταίς θριξίν! Το έκοψε στην τρίχα!
Επεα πτερόεντα = λόγια χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα.
Προς επίρρωσιν = προς ενίσχυση.
Αεί όμοιος ει! Πάντα ο ίδιος είσαι!
Μαίνομαι και παραπαίω! Είμαι τρελλός και παλαβός!
Οίχεται αποπτάμενος. Φεύγει πετώντας.

Εξιλαστήριο θύμα = όταν δεν λογοδοτεί ο πραγματικός ένοχος αλλά κάποιος άλλος που είναι εντελώς αθώος ή βαρύνεται ελάχιστα.
Διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου = διαμαρτύρομαι έντονα και υποστηρίζω ότι είμαι αθώος. Συχνά λέγεται ειρωνικά για κάποιον που παριστάνει τον αθώο.
Κεραυνός εν αιθρία = λέγεται σε απροσδόκητα και εντυπωσιακά γεγονότα.
Ω 'γαθέ, όρα τι ποιείς! Καλέ, κύττα τι κάνεις!
Κομίζω γλαύκας εις τα Αθήνας = παρουσιάζω ως καινούργιο ή πρωτοποριακό κάτι που είναι ήδη γνωστό.
Παίζω εν ου παικτοίς = αντιμετωπίζω χωρίς σοβαρότητα κάτι που απαιτεί σοβαρή αντιμετώπιση.
Ου παντός πλειν ες Κόρινθον = δεν είναι όλοι ικανοί για ένα δύσκολο στόχο. Χαιρέτω δη. Χαιρέτα το!
Ο κύβος ερρίφθη = λέγεται για κάτι που έχει κριθεί οριστικά και αμετάκλητα
. Τα άγια τοις κυσί (τα άγια στος σκύλους) = όταν εμπιστευόμαστε την προστασία και τήρηση των κανόνων του δικαίου και των αξιών σε ανάξια πρόσωπα.
Ανακρούω πρύμναν = υποχωρώ.
Δρυός πεσούσης πας ανηρ ξυλεύεται = όταν χάσει κάποιος τη δύναμή του κάποιοι τρέχουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία εις βάρος του.
Είεν δη. Ας είναι λοιπόν!
Ως έπος ειπείν. Που λέει ο λόγος.
Ωχετ' απιών. Πήγε να φύγει.ου φιδιού = οτιδήποτε ευνοεί ή σχετίζεται με την ανάπτυξη του νεοναζισμού.
Τουτί τι ήν; Τι είν' τούτο;(!)
Ωδινεν όρος και έτεκε μυν (κοιλοπόνησε το βουνό και γέννησε ποντίκι) = λέγεται για εντυπωσιακές προσπάθειες που καταλήγουν σε ασήμαντο αποτέλεσμα.
Ουκ αφέξεταί μου τω χείρε. Δεν το γλυτώνω το ξύλο.

Και τι δει λέγειν. Και που να στα λέω!
Τι εστι το πράγμα; Που το πάει το πράγμα;
Οίνος... και παίδων ην αληθής. Από παιδί κι από κρασί μαθαίνεις την αλήθεια!
Μεταξύ των λόγων. Πάνω στην κουβέντα.
Τι σοι φαίνεται; Πώς σου φαίνεται;
Παύσαι προς με καλλωπιζόμενος. Πάψε να μου κουνιέσαι.
Αν ης ος ει, λέγε θαρρών. Αν είσαι αυτός που είσαι, λέγε θαρρετά.
Δος μοι έτι πρόφρων και μοι τεόν ούνομα ειπέ αυτίκα νυν, ίνα τοι δω ξείνιον, ω κε συ χαίρης! [Κι ακόμα δός μου πρόθυμα και πες μου τ' όνομά σου τώρα ευθύς, γιά να σου δώσω δώρημα που σύ θα το χαρείς! ] Να ζήσης καβαλάρη μου, γιά πες μου τ' όνομά σου, και χάρισμα βασιλικό θα κάνω τσ' αφεδιάς σου! (δημ. τραγούδι) Κοντός ψαλμός αλληλούια = η φράση χρησιμοποιείται για υπόθεση που σύντομα θα φανούν τα αποτελέσματά της και δεν μπορούμε με σιγουριά να κάνουμε πρόγνωση.
Ο λύκος έχει τ' όνομα κι η αλεπού τη χάρη = λέγεται για κάποιον που επιτυγχάνει περισσότερα με την πονηριά και την πανουργία, παρά με την επιθετικότητα και τη δύναμη.
Αλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε = όταν υπάρχει ασυνεννοησία ή όταν κάποιος αποφεύγει να πάρει θέση για το θέμα που συζητείται.
Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος = προθυμοποιούμαι να κάνω κάτι το οποίο είμαι υποχρεωμένος να κάνω.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα = για να δικαιολογηθούν παράνομες και κατακριτέες πράξεις που επιτελούνται για την επίτευξη ιερού ή υψηλού στόχου.
Ομφάλιος λώρος = κάθε μορφής σύνδεσμος με πρόσωπα και πράγματα από τα οποία δεν μπορούμε να αποκοπούμε.
Πέφτουν οι μάσκες = αποκαλύπτονται οι πραγματικές προθέσεις κάποιου.
Θέατρο του παραλόγου = κάθε κατάσταση παραλογισμού.
Απέχω παρασάγγας = έχω τεράστια διαφορά σε κάτι από κάποιον άλλον.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ = λέγεται για πρόσωπα που βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων και έχουν προσωπική αντίληψη των γεγονότων.
Αντί πινακίου φακής = με ευτελές αντάλλαγμα. Π.χ. τους βρήκαν στην ανάγκη και αγόρασαν την επιχείρηση αντί πινακίου φακής.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά = για περιπτώσεις που δεν εφαρμόζεται αμερόληπτη και δίκαιη μεταχείρηση.
Πνέω μένεα = είμαι έντονα εξοργισμένος με κάποιον.
Ονειρο θερινής νυκτός = κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Η στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε = λέγεται ειρωνικά για να δηλωθεί πως για κάτι που δεν πάει καλά προφανώς φταίμε οι ίδιοι.
Σφάξε με, αγά μου, ν' αγιάσω = λέγεται στις περιπτώσει που κάποιοι δείχνουν παθητική στάση απέναντι σε εχθρικές προκλήσεις και παραιτούνται από κάθε προσπάθεια αντίστασης.
Τηρώ σιγήν ιχθύος = δεν παίρνω θέση για κάτι, αποφεύγω να σχολιάσω.
Με σημαδεμένη τράπουλα = όταν δεν τηρούνται οι κανόνες της αμεροληψίας και της δικαιοσύνης και το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο.
Σημείο τριβής = για περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονη αντιπαράθεση και αδυναμία σύγκλισης απόψεων.
Ανθρακες ο θησαυρός = για να δηλωθεί διάψευση προσδοκιών.
Ανοιχτοί λογαριασμοί = εκκρεμότητες (συνήθως έριδες) που δεν έχουν τελειώσει.
Εχω τραχανά απλωμένο = έχω κάνει τη δουλειά μου και διαφορώ.
Εξ απορρήτων = ο μυστικοσύμβουλος.
Αυθωρεί και παραχρήμα = αμέσως, χωρίς καμμία καθυστέρηση.
Αχίλλειος πτέρνα = το τρωτό, το αδύνατο σημείο κάποιου.
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά = λέγεται για προειδοποιήση ότι στο τέλος θα φανούν τα άσχημα αποτελέσματα.
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω = λέγεται στις περιπτώσεις που κάποιος κατηγορεί τους άλλους, χωρίς να αναλογίζεται και τη δική του ευθύνη.
Μετά βδελυγμίας = όταν εκδηλώνουμε το αίσθημα της ηθικής αποστροφής για κάτι ψυχρό και αηδιαστικό.
Βίος και πολιτεία = λέγεται για κάποιον που έχει πολυπαθή ή περιπετειώδη ζωή.
Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους = λέγεται για κάποιον που, ενώ θέλει πολυτελή ή δύσκολα πράγματα, δεν έχει τη διάθεση ή την ικανότητα να υποστεί το ανάλογο κόστος.
Πετάω το γάντι = προκαλώ, απαιτώ απάντηση, εξήγηση.
Το γινάτι βγάζει μάτι = το πείσμα μπορεί να πλήξει τον ίδιο τον ισχυρογνώμονα.
Γκρίζα διαφήμιση = όταν ένα προϊόν διαφημίζεται όχι στον προβλεπόμενο χρόνο και τόπο.
Επεα πτερόεντα = λόγια χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα.
Προς επίρρωσιν = προς ενίσχυση.
Οποιος βαριέται να ζημώσει, πέντε μέρες κοσκινίζει = αυτός που αποφεύγει την εργασία και προβάλλει συνεχώς δικαιολογίες.
Αρχή της ήσσονος προσπαθείας = λέγεται για εκείνους που καταβάλλουν πολύ μικρή προσπάθεια προκειμένου να επιτύχουν κάτι.
Ψαρεύω σε θολά νερά = αναμειγνύομαι σε ύποπτες καταστάσεις. Εξιλαστήριο θύμα = όταν δεν λογοδοτεί ο πραγματικός ένοχος αλλά κάποιος άλλος που είναι εντελώς αθώος ή βαρύνεται ελάχιστα.
Διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου = διαμαρτύρομαι έντονα και υποστηρίζω ότι είμαι αθώος. Συχνά λέγεται ειρωνικά για κάποιον που παριστάνει τον αθώο.
Κεραυνός εν αιθρία = λέγεται σε απροσδόκητα και εντυπωσιακά γεγονότα.
Κίτρινος τύπος = η προκλητική προβολή και παρουσίαση στον τύπο θεμάτων που εξάπτουν την περιέργεια του κοινού.
Ο κουτσός με το 'να πόδι δίνει μία και πάει στην πόλη = τα πάντα γίνονται και τίποτα δεν αποκλείεται.
Πέμπτη φάλαγγα = κάθε άτομο ή ομάδα ατόμων με διαβρωτική και υπονομευτική δράση και διάθεση.
Φαντάσματα του παρελθόντος = οτιδήποτε δυσάρεστο προέρχεται από το παρελθόν.
Το αβγό του φιδιού = οτιδήποτε ευνοεί ή σχετίζεται με την ανάπτυξη του νεοναζισμού.
Ξεπλένω βρώμικο χρήμα = χρησιμοποιώ νόμιμους τρόπους για να εμφανίσω ως νόμιμα τα κέρδη από παράνομη δραστηριότητα.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

Εβραϊκές παροιμίες
"Η αγάπη έχει γλυκιά γεύση, αλλά μόνο μαζί με ψωμί".
"Η μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα".
"Ο Θεός δεν μπορούσε να είναι παντού, γι' αυτό έπλασε τις μητέρες".
Εκεί που σας αγαπάνε να πηγαίνετε όχι και πολύ συχνά, εκεί που σας μισούν, μην πάτε ποτέ.
Να μεταχειρίζεσαι τον άλλο σαν να 'ναι ραβίνος. Να φυλάγεσαι απ' αυτόν σαν να 'ναι κλέφτης.
Αλίμονο σ' εκείνον που κανένας δεν αγαπάει, αλλά να φοβάσαι εκείνον που αγαπάνε όλοι.
Να φυλάγεσαι από τ' ακίνητο νερό, το ακίνητο σκυλί, τον ακίνητο εχθρό.
Τα δάκρυα για την ψυχή είναι ό,τι το σαπούνι για το σώμα.
Ο διάβολος ενοχλεί μόνο εκείνους που τον έχουν ενοχλήσει.
Ένας χαζός λέει ό,τι ξέρει κι ένας σοφός ξέρει ό,τι λέει.
Μην ανοίγεις μαγαζί αν δεν ξέρεις να χαμογελάς.
Μη χρεώνεις τίποτα και θα 'χεις πολλούς πελάτες.
Για κάθε απάντηση, υπάρχει μια καινούργια ερώτηση.
Να μη χαρείς για την πτώση του εχθρού σου, αλλά μην τον βοηθήσεις να σηκωθεί.
Ο Θεός έκανε τον άνθρωπο επειδή του αρέσουν οι ιστορίες.
Ο Θεός δεν είναι πλούσιος και αυτό που δίνει στον ένα, το παίρνει απ' τον άλλον.
Αν δεν αντέχεις το κακό, δεν θα ζήσεις για να δεις το καλό.
Τα λόγια πρέπει να ζυγίζονται, όχι να μετριούνται.
Η ομιλία πηγάζει από τη φύση. Η σιωπή από τη σοφία.
Αν θες τα όνειρά σου να βγουν αληθινά, μην κοιμάσαι.
Προνόησε για το χειρότερο. Το καλύτερο θα προνοήσει μόνο του.
Καλύτερα να ρωτήσεις δέκα φορές παρά να χαθείς μία.
Μην πετάς τον παλιό κουβά, προτού βεβαιωθείς ότι ο καινούργιος κρατάει νερό. Αν είσαι ξαπλωμένος στο έδαφος, δεν μπορείς να πέσεις.
Να ζυγίζεις το σιτάρι των άλλων με τη δική σου ζυγαριά.
Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται, ο Θεός γελάει.
Αν τα πράγματα δεν είναι όπως θα ήθελες, να τα θέλεις όπως είναι.
Αν θέλεις φήμη σοφού, να συμφωνείς με όλους.
Αν οι πλούσιοι μπορούσαν να προσλάβουν κάποιον να πεθάνει γι' αυτούς, οι φτωχοί θα ζούσαν μιαν άνετη ζωή.
Το πιο βαρύ πράγμα στον κόσμο είναι η άδεια τσέπη.
Όταν το φως είναι στραβό, και η σκιά είναι στραβή.
Μερικοί άνθρωποι είναι σαν τα παπούτσια: όσο πιο φτηνοί είναι, τόσο πιο πολύ φωνάζουν.
Αν γελάς όταν δανείζεσαι, θα κλαις όταν ξεπληρώνεις.
Ο Θεός αγαπάει το φτωχό, αλλά βοηθάει τον πλούσιο.
Αγγλικές και Αμερικανικές παροιμίες
Η παλίρροια σηκώνει όλες τις βάρκες.
Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.
Σκουπίδια βάζεις, σκουπίδια βγάζεις.
Αν δεν μπορείς να ιππεύσεις δύο άλογα ταυτοχρόνως, τότε να φύγεις απ' το τσίρκο.
Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Οι πράξεις μιλάνε πιο δυνατά από τα λόγια.
Ο σκύλος γυρνάει στον εμετό του.
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
Βάλε ένα ζητιάνο καβάλα, και θα καλπάσει στην κόλαση.
Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι.
Όταν η φτώχεια μπαίνει από την πόρτα, η αγάπη φεύγει από το παράθυρο.
Ό,τι δεν ξέρεις, δεν μπορεί να σε βλάψει.
Η ευγένεια αξίζει πολλά και δεν κοστίζει τίποτε.
Ένα αδρανές μυαλό είναι το εργαστήρι του διαβόλου.
Η φέτα του ψωμιού πέφτει πάντα από την πλευρά που έχει το βούτυρο.
Όπου υπάρχουν μέλισσες, υπάρχει μέλι.
Μια μικρή τρύπα μπορεί να βουλιάξει ένα μεγάλο καράβι.
[Όσα] εύκολα έρχονται, εύκολα χάνονται.
Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.
Η τελευταία σταγόνα κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει.
Εκείνος που είναι έτοιμος να ορκιστεί, είναι έτοιμος να πει και ψέματα.
Η ποικιλία είναι το αλατοπίπερο της ζωής.
Η ανάγκη είναι η μητέρα της επινόησης.
Κράτησε ένα πράγμα εφτά χρόνια και θα βρεις μια χρήση γι' αυτό.
Όποιος πληρώνει από πριν, δεν εξυπηρετείται σωστά.
Οι καλοί φράχτες κάνουν τους καλούς γείτονες.
Οι απόντες έχουν πάντα άδικο.
Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού, τόσο πιο πολύ φαίνεται ο κώλος της.
Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει.
Οπουδήποτε κάθεται ο Μακγκρέγκορ είναι η κεφαλή του τραπεζιού.
Οι καλύτεροι άνθρωποι δεν είναι παρά άνθρωποι στην καλύτερη τους φάση.
Οι γαλάζιοι λόφοι είναι μακριά από δω.
Όποιος πάει στη θάλασσα από ευχαρίστηση, θα πήγαινε στην κόλαση για να περάσει την ώρα του.
Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά.
Η φωτιά είναι καλός υπηρέτης αλλά κακός αφέντης.
Ο σύζυγος το μαθαίνει πάντα τελευταίος.
Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος.
Δεν υπάρχει πιο ηλίθιος από ένα γέρο ηλίθιο.
Πρέπει να μάθουμε να περπατάμε προτού μπορέσουμε να τρέξουμε.
Μια γυναίκα που σφυρίζει και μια κότα που κράζει δεν κάνουν ούτε για το Θεό ούτε για τον άνθρωπο.
Η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος.
Αυτός που δικαιολογεί τον εαυτό του, τον κατηγορεί.
Να ελπίζεις για το καλύτερο και να είσαι έτοιμος για το χειρότερο.
Η ελπίδα είναι καλό πρόγευμα αλλά κακό δείπνο.
Κάθε σύννεφο έχει ασημένια φόδρα.
Η αντιξοότητα δημιουργεί περίεργους συντρόφους.
Δεν υπάρχει λόγος να κλαίμε πάνω απ' το χυμένο γάλα.
Το δύσκολο γίνεται μια φορά. Το αδύνατο κρατάει λίγο παραπάνω.
Καταλαβαίνεις ένα μαραγκό από τα ροκανίδια που 'χει πάνω του.
Αν οι επιθυμίες ήταν άλογα, οι ζητιάνοι θα ήταν καβαλάρηδες.
Να χρησιμοποιείς απαλά λόγια και σκληρά επιχειρήματα.
Πάντα παράνυμφος, ποτέ νύφη.
Φρόντισε το μαγαζί σου και το μαγαζί σου θα φροντίσει εσένα.
Η δουλειά πριν τη διασκέδαση.
Ρώτα μια χαζή ερώτηση και θα πάρεις μια χαζή απάντηση.
Δώσε στο διάβολο το μερίδιο του.
Όλα τα ψάρια που θα 'ρθουν στο δίχτυ.
Στην ήρεμη θάλασσα, όλοι είναι καπεταναίοι.
Ο θάνατος πάντα έρχεται ή πολύ νωρίς ή πολύ αργά.
Οι καλοί πεθαίνουν νέοι.
Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει δρόμος.
Η Εκκλησία είναι ένα αμόνι που έχει χαλάσει πολλά σφυριά.
Ένας πεινασμένος άνθρωπος είναι ένας θυμωμένος άνθρωπος.
Κόκκινος ουρανός το βράδυ, η χαρά του βοσκού. Κόκκινος ουρανός το πρωί, η προειδοποίηση του βοσκού.
Προτιμότερος ο διάβολος που ξέρεις απ' το διάβολο που δεν ξέρεις.
Τα καλά παιδιά έρχονται πάντα δεύτερα.
Η φιλανθρωπία αρχίζει στο σπίτι.
Το αίμα θα αποκαλύψει.
Χρειάζονται τρεις γενιές για να βγει ένας τζέντλεμαν.
Ο κεραυνός δεν χτυπάει το ίδιο μέρος δυο φορές.
Χωρίς πόνο, χωρίς κέρδος.
Κάθε άνθρωπος έχει την τιμή του.
Αγοράζεις γη, αγοράζεις και τις πέτρες. Αγοράζεις κρέας, αγοράζεις και τα κόκαλα. Τα παιδιά και οι ανόητοι δεν πρέπει να βλέπουν μισοτελειωμένες δουλειές.
Οι σκύλοι γαβγίζουν αλλά το καραβάνι περνά.
Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα.
Μίλα για το διάβολο και σίγουρα θα εμφανιστεί.
Μην περνάς τη γέφυρα πριν φτάσεις σ' αυτήν.
Ένα χρυσό κλειδί ανοίγει όλες τις πόρτες.
Αν το καπέλο σου κάνει, φόρα το.
Μια γάτα με γάντια δεν πιάνει ποντίκια.
Μια αλυσίδα αντέχει όσο ο πιο αδύνατος κρίκος της.
Τα χέρια φτιάχτηκαν πριν απ' τα πιρούνια.
Γέλα κι ο κόσμος θα γελάσει μαζί σου. Κλάψε και θα κλάψεις μόνος σου.
Αν δεν μπορείς να τους νικήσεις, πάνε μαζί τους.
Όποιος είναι δικηγόρος του εαυτού του έχει έναν χαζό για πελάτη. Το εμπόριο ακολουθεί τη σημαία.
Γιατί ν' αγοράσεις μια αγελάδα, όταν το γάλα είναι τόσο φτηνό.
Η ομορφιά σέρνει από μια τρίχα.
Όσο μεγαλύτερος ο αμαρτωλός, τόσο μεγαλύτερος ο άγιος.
Ο γιος είναι γιος μέχρι να βρει γυναίκα. Η κόρη είναι κόρη σε όλη της τη ζωή.
Μπορείς να οδηγήσεις το άλογο στο νερό, αλλά δεν μπορείς να το αναγκάσεις να πιει.
Μην μετράς τις κότες σου προτού βγουν από τ' αβγό.
Όποιος θέλει να καθίσει σε δυο καρέκλες, πέφτει κάτω.
Το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι το κάστρο του.
Η γάτα θα φάει ψάρια αλλά δεν θα βρέξει τα πόδια της.
Ένα πουλί στο χέρι, αξίζει δύο στο δάσος.
Υπάρχει σιγουριά στους αριθμούς.
Καλύτερα να είσαι σίγουρος παρά μετανοιωμένος.
Είναι φτωχή καρδιά αυτή που ποτέ δεν χαίρεται.
Οι παλιές συνήθειες πεθαίνουν δύσκολα.
Όλα τα ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν.
Όλα είναι καλά, όταν τελειώνουν καλά.
Το μικρό είναι όμορφο.
Καλύτερα να γεννηθείς τυχερός παρά πλούσιος.
Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία.
Ένα μήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα.
Αυτός που χορεύει πρέπει να πληρώσει το βιολιτζή.
Ό,τι σάλτσα κάνει για τη χήνα, κάνει και για τη γαρνιτούρα.
Το γρασίδι είναι πάντα πιο πράσινο από την άλλη μεριά του φράχτη.
Ένας παλικαράς είναι πάντα ένας δειλός.
Ο πλούσιος έχει πάγο το καλοκαίρι και ο φτωχός έχει το χειμώνα. Ένας ηλίθιος και τα λεφτά του σύντομα χωρίζουν.
Πολλά πράγματα χάνονται επειδή δεν τα ζητάς.
Γαλλικές Παροιμίες
Αληθινή αγάπη είναι όταν δεν χρειάζεται να μιλάς.
Είναι η αγάπη που κάνει τον κόσμο να γυρίζει.
Η ευγένεια υποχρεώνει.
Από την έλλειψη ενός καρφιού χάθηκε ένα πέταλο, από την έλλειψη ενός πέταλου, χάθηκε ένα άλογο, από τη έλλειψη ενός αλόγου, χάθηκε ένας άνθρωπος.
Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.
Μια γυναίκα εγκαταλείπει έναν άντρα μόνον για έναν άλλον άντρα.
Σκύλος που γαβγίζει, δεν δαγκώνει.
Αν η γυναίκα δεν έχει δίκιο, να της ζητήσεις συγνώμη.
Αυτό που θέλει η γυναίκα, ο Θεός το τρέμει.
Δεν μπορούμε να κάνουμε ομελέτα, χωρίς να σπάσουμε τ' αβγά.
Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.
Ο γέρος κυνηγός χρειάζεται νεαρό σκυλί. Ο νέος κυνηγός χρειάζεται γέρικο σκυλί.
Όχι νέα, καλά νέα.
Τίποτε δεν πετυχαίνει σαν την επιτυχία.
Ο καθένας σ' αυτόν τον κόσμο, κουβαλάει το δικό του σταυρό.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν έχουν ιστορία.
Η ζωή είναι ένα κρεμμύδι που καθώς το ξεφλουδίζεις κλαις.
Καλύτερα να έχεις δουλειά με τον ίδιο τον Θεό, παρά με τους αγίους του.
Δεν πρέπει κανείς να βγάζει [για να πλύνει] τ' άπλυτά του στη φόρα.
Την εξουσία μπορείς να την εμπιστευτείς μόνο στον άνθρωπο που τη βαριέται και την αποφεύγει.
Όπως έστρωσες, έτσι θα κοιμηθείς.
Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα.
Γερμανικές Παροιμίες
Μην πιστεύεις τίποτε απ' αυτά που ακούς και μόνο τα μισά απ' αυτά που βλέπεις.
Κάθε δευτερόλεπτο αλλάζουν: ο χρόνος, ο άνεμος, η τύχη και η γυναίκα.
Να αλλάζεις και να βελτιώνεσαι είναι δυο διαφορετικά πράγματα.
Φυλαχτείτε από ένα βόδι όταν βρίσκεστε μπροστά του, από ένα γαϊδούρι όταν βρίσκεστε πίσω του και από έναν καλόγερο από όποιαν μεριά κι αν βρίσκεστε.
Αυτός που δεν έχει δοκιμάσει κάτι πικρό, δεν ξέρει τι είναι γλυκό.
Οι δυνατοί έχουν θέληση και οι αδύναμοι έχουν ελπίδα.
Το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει.
Σ' ένα λαιμό γερασμένο τα μαργαριτάρια κλαίνε.
Μην πετάτε το μωρό μαζί με τα νερά του μπάνιου.
Ο φθόνος ποτέ δεν έκανε έναν άνθρωπο καλύτερο.
Ό,τι λέει κάποιος όταν είναι μεθυσμένος, το έχει σκεφτεί όταν είναι νηφάλιος.
Κινέζικες Παροιμίες
Στον άντρα, ο δρόμος της καρδιάς περνάει απ' το στομάχι.
Το να γνωρίζεις την αλήθεια είναι εύκολο. Το να την ακολουθείς είναι δύσκολο.
Πίσω από έναν ικανό άνθρωπο υπάρχουν πάντα άλλοι ικανοί άνθρωποι.
Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Η αποτυχία είναι η μητέρα της επιτυχίας.
Η αποτυχία δεν είναι να πέφτεις κάτω. Η αποτυχία είναι να μη ξανασηκώνεσαι.
Αυτός που κάνει μια ερώτηση είναι για πέντε λεπτά βλάκας. Αυτός που δεν κάνει την ερώτηση είναι βλάκας για μια ζωή.
Μη φοβάσαι αν προχωρείς αργά. Να φοβάσαι αν μένεις ακίνητος.
Για να καταλάβεις την αγάπη των γονιών σου, κάνε δικά σου παιδιά.
Καλύτερα ν' ανάψεις ένα κερί, από το να καταριέσαι το σκοτάδι.
Απ' το καλό σίδερο δεν κάνουν καρφιά, απ' τους καλούς ανθρώπους, στρατιώτες.
Αυτός που καβαλικεύει έναν τίγρη, φοβάται να κατέβει κάτω.
Πριν χτυπήσεις το σκύλο, μάθε τ' όνομα του αφεντικού του.
Μην ανάβεις φωτιά που δεν μπορείς να σβήσεις.
Μη μετράς το βάθος του ποταμού και με τα δύο πόδια.
Καλύτερα να πας σπίτι και να φτιάξεις ένα δίχτυ, αντί να βουτάς για ψάρια στην τύχη.
Αυτός που χτυπάει πρώτος, δείχνει ότι έχει ξεμείνει από επιχειρήματα.
Να τρως λιγότερο, να γεύεσαι περισσότερο.
Υπάρχουν δυο είδη σιωπής: η σιωπή που προηγείται της ομιλίας και η σιωπή που έπεται.
Παροιμίες κοινές σε όλο τον κόσμο
Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
Μεταξύ κατεργαραίων, ειλικρίνεια.
Η πείνα σπρώχνει το λύκο έξω από το δάσος.
Το πρώτο βήμα είναι πάντα δύσκολο.
Ο γάμος είναι λαχείο.
Η δουλειά της γυναίκας δεν τελειώνει ποτέ.
Τη γυναίκα, το σκυλί και την καρυδιά, όσο πιο πολύ τα κτυπάς, τόσο καλύτερα γίνονται.
Όταν σου χαρίζουν ένα γάιδαρο, μην τον κοιτάς στα δόντια.
Η εκδίκηση είναι γλυκιά.
Πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι του.
Ένα γραμμάριο πρακτικής εφαρμογής αξίζει έναν τόνο σκέψης.
Τα ψάρια και οι φιλοξενούμενοι βρωμάνε σε τρεις μέρες.
[Δεν μπορείς να έχεις] και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο.
Όταν κλείνει μια πόρτα, μια άλλη ανοίγει.
Όταν λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια.
Οι αετοί δεν κυνηγούν μύγες.
Η ακρίβεια στο λόγο είναι βασιλική αρετή.
Και οι τοίχοι έχουν αυτιά.
Τα ωραία φτερά κάνουν ωραία πουλιά.
Τα πρωινά όνειρα βγαίνουν αληθινά.
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.
Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.
Όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη.
Αν τα ξέρεις όλα, τα συγχωρείς όλα.
Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι.
Όποιοι κοιμούνται με σκυλιά, ξυπνάνε με ψείρες.
Η οικειότητα τρέφει την περιφρόνηση.
Η τύχη βοηθάει τον τολμηρό.
Ο Θεός βοηθάει αυτόν που βοηθάει τον εαυτό του.
Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες.
Άλλοι καιροί, άλλοι τρόποι.

Παροιμιωδεις Φρασεις

Free Image Hosting

ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αιτία θανάτου των Ελλήνων:
φθόνος, αχαριστία, διχόνοια..
Αισχύλος 456 π.Χ. ετών 69: εξορία.
Αλκιβιάδης 404 π.Χ. ετών 48: εξορία.
Αναξαγόρας 428 π.Χ. ετών 72: εξορία.
Αριστείδης 468 π.Χ. ετών 72: εξορία από πείνα.
Αριστοφάνης 385 π.Χ. ετών 61: εξορία από πείνα.
Δημοσθένης 322 π.Χ. ετών 62: ήπιε δηλητήριο.
Ευριπίδης 406 π.Χ. ετών 74: εξορία.
Θεμιστοκλής 461 π.Χ. ετών 66: εξορία.
Θουκυδίδης 396 π.Χ. ετών 64: εξορία.
Ηρόδοτος 429 π.Χ. ετών 59: εξορία.
Ικτίνος 420 π.Χ. ετών: εξορία.
Ισοκράτης 338 π.Χ. ετών 99: εξορία.
Μιλτιάδης 489 π.Χ. ετών 65: φυλακή.
Περικλής 429 π.Χ. ετών 66: παραιτήθηκε κατηγορούμενος.
Πλάτων 347 π.Χ. ετών 80: εξορία..
Πυθαγόρας 500 π.Χ. ετών 80: εξορία από πείνα.
Σοφοκλής 406 π.Χ. ετών 90: εξορία από πείνα.
Σωκράτης 399 π.Χ. ετών 71: ήπιε το κώνειο.
Φειδίας 429 π.Χ. ετών 66: φυλακή.



ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η κυβέρνηση να διεκδικήσει να επιστραφούν τα κλεμμένα. Ας μη διστάσει η κυβέρνηση. Οι πράξεις επιβολής της δικαιοσύνης, κάθαρσης και αποκατάστασης της σωστής λειτουργίας του Δημοσίου θα έχουν τη στήριξη όλων των πολιτών οι οποίοι καλούνται να σηκώσουν το βάρος της σωτηρίας της χώρας.