δοκιμη

Οταν οι δικτάτορες και οι τύραννοι επιζητούν να καταλύσουν τις ατομικές ελευθερίες, ο πρώτος τους στόχος είναι το Δικηγορικό Λειτούργημα. (Leonidas Jaworski, Ειδικός Εισαγγελέας στο σκάνδαλο Watergate.)

Μηδενί δίκην δικάσης,πριν αμφοίν μύθον ακούσης

"Μηδενί δίκην δικάσης,πριν αμφοίν μύθον ακούσης"(Πιτθέας 1240 π.χ)

"Τον άρχοντα, τριών δει μεμνήσθαι: Πρώτον μεν ότι …. ανθρώπων άρχει, δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει, τρίτον ότι …. ουκ αεί άρχει".(Αγάθων 448 π.Χ. – 400 π.Χ. Αθηναίος Τραγικός Ποιητής)
Ου γαρ ο δικαστής,ουδ’ ο βουλευτής,ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί,αλλά το δικαστήριον,η βουλή και ο δήμος.(Αριστοτέλης,384-322 π.Χ.)
"Tο ζητούμενο της Δικαιοσύνης είναι ζητούμενο πλέον που εντάσσεται στον ρομαντισμό"
PhotobucketΑΝΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΜΕΧΡΙ.....

«Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Οτι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια.» (Αγάθων 448 π.Χ. – 400 π.Χ. Αθηναίος Τραγικός Ποιητής)
Ι want my money back (Eλληνιστί: Φέρτε πίσω τα κλεμμένα)
ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΤΕ:"Ο Δικηγόρος κι' ο γαμπρός ό,τι πάρει ομπρός" (Κρητική παροιμία)

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΩΝ Δ.Υ. Η ΤΟΚΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ.

ΕΔΑΔ: ΥΠΟΘΕΣΗ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΩΝ Δ.Υ. Η ΤΟΚΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ (ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗ).

ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΥΠΟΘΕΣΗ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Νο2)
(Αριθμός Προσφυγής 36963/06)

ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
25 Ιουνίου 2009
Η απόφαση αυτή θα καταστεί οριστική, υπό τους όρους του άρθρου 44 § 2 της Σύμβασης. Δύναται να υποστεί διορθώσεις σχετικές με τη μορφοποίησή της.
Στην υπόθεση Ζουμπουλίδης κατά Ελλάδας (Νο2),
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (πρώτο τμήμα), συνήλθε σε τμήμα, αποτελούμενο από τους:
Nina Vajić, Πρόεδρο,
Χρήστο Ροζάκη,
Khanlar Hajiyev,
Dean Spielmann,
Sverre Erik Jebens,
Giorgio Malinverni,
Γεώργιο Νικολάου, Δικαστές,
και από τον Søren Nielsen, Γραμματεά του Τμήματος,
Αφού διασκέφθηκε σε τμήμα στις 4 Ιουνίου 2009,
Εκδίδει την παρούσα απόφαση, η οποία δημοσιεύεται την παρούσα ημερομηνία:
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Στη βάση της υπόθεσης βρίσκεται προσφυγή (Αρ. 36963/06) στρεφόμενη κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, της οποίας ένας υπήκοος, ο κύριος Ιωάννης Ζουμπουλίδης («ο προσφεύγων») προσέφυγε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11 Αυγούστου 2006, δυνάμει του άρθρου 34 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου («η Σύμβαση»).
2. Ο προσφεύγων εκπροσωπείται από την κυρία Β. Σκορδάκη, Δικηγόρο Αθηνών. Η ελληνική Κυβέρνηση («η Κυβέρνηση») εκπροσωπείται από τους κυρίους Κ. Γεωργιάδη, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και Ι. Μπακόπουλο, ελεγκτή στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
3. Στις 8 Ιανουαρίου 2008, ο Πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε να κοινοποιήσει την προσφυγή στην Κυβέρνηση. Όπως προβλέπει το άρθρο 29 § 3 της Σύμβασης, αποφάσισε επίσης ότι το τμήμα θα αποφανθεί ταυτόχρονα επί του παραδεκτού και της ουσίας της προσφυγής.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Ι. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
4. Ο προσφεύγων γεννήθηκε το 1960 και κατοικεί στην Πράγα
Α. Περιεχόμενο της υπόθεσης
5. Ο προσφεύγων είναι δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εξωτερικών. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων. Μεταξύ του 1993 και του 2002, εργαζόταν ως θυρωρός στην ελληνική πρεσβεία στο Βερολίνο, δυνάμει σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.
6. Κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της σχετικής νομοθεσίας για την οργάνωση και λειτουργία των υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών, η αμοιβή των υπαλλήλων του Υπουργείου περιλαμβάνει το βασικό μισθό, στον οποίο προστίθενται τα επιδόματα και οι προσαυξήσεις. Στον προσφεύγοντα, που λάμβανε το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, δεν καταβάλλονταν οι προσαυξήσεις του, λόγω των τέκνων του. Το Υπουργείο αρνιόταν να του καταβάλει τις άνω προσαυξήσεις, βασιζόμενο στις υπουργικές αποφάσεις της 11ης Μαρτίου 1988 και της 17ης Μαρτίου 1993 (οι οποίες ελήφθησαν δυνάμει του ν. 419/1979), οι οποίες εισήγαγαν διάκριση μεταξύ των υπαλλήλων που εργάζονταν υπό καθεστώς σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου και των υπολοίπων υπαλλήλων.
7. Στις 22 Μαΐου 1998 ο προσφεύγων προσέφυγε στα εθνικά πολιτικά Δικαστήρια, αιτούμενος να του καταβληθούν οι προσαυξήσεις του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή, από την 1η Ιανουαρίου 1993 έως και τις 31 Μαΐου 1998. Κατ’ εφαρμογή του νέου νόμου 2594/1998, ο οποίος καταργούσε τη διάκριση μεταξύ υπαλλήλων εργαζόμενων υπό καθεστώς σύμβασης εργασίας ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, ο προσφεύγων αναγνωρίσθηκε ως δικαιούχος του δικαιώματος λήψης των προσαυξήσεων του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή για τα τέκνα του για την περίοδο από τις 24 Μαρτίου 1998 μέχρι τις 31 Μαΐου 1998 (απόφαση 1143/2001 του Αρείου Πάγου της 15ης Ιουνίου 2001).
Β. Η διαδικασία ενώπιον των Δικαστηρίων
8. Στις 19 Νοεμβρίου 2001 άσκησε αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ζητώντας να του καταβληθούν οι προσαυξήσεις της πρόσθετης παροχής εκπατρισμού, για χρονικό διάστημα από της 1η Ιουνίου 1998 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, ανερχόμενες συνολικά στις 65.432 ευρώ, με το νόμιμο τόκο, υπολογιζόμενο από την ημέρα κατά την οποία οι άνω προσαυξήσεις κατέστησαν απαιτητές.
9. Στις 19 Ιουνίου 2002 το Μονομελές Πρωτοδικείο δικαίωσε τον προσφεύγοντα (Απόφαση 1509/2002)
10. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2002 το Δημόσιο άσκησε Έφεση κατά της άνω απόφασης.
11. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2003 το Εφετείο Αθηνών εξαφάνισε την προσβαλλόμενη απόφαση, εξέτασε εκ νέου την υπόθεση επί της ουσίας της και έκανε εν μέρει δεκτή την Αγωγή του προσφεύγοντα. Εν πρώτοις, το Εφετείο παρατήρησε ότι η απόφαση 1143/2001 του Αρείου Πάγου, ο οποίος έκρινε επί του συζητούμενου θέματος, είχε αμετάκλητα κρίνει ότι ο προσφεύγων είχε πράγματι το δικαίωμα για τη λήψη των άνω προσαυξήσεων από τις 24 Μαρτίου 1998 και μετά. Εν συνεχεία το Εφετείο θεώρησε ότι οι απαιτήσεις του προσφεύγοντα για την περίοδο από 1η Ιουνίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1998 είχαν παραγραφεί, λόγω της διετούς παραγραφής του άρθρου 90 § 3 του νόμου 2362/1995 (βλέπε παράγραφο 16 παρακάτω). Τέλος το Εφετείο αποφάσισε ότι ο προσφεύγων είχε δικαίωμα να αξιώσει τις απαιτήσεις του για τη χρονική περίοδο από 1η Ιανουαρίου 1999 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, με το νόμιμο τόκο, υπολογιζόμενο από την ημερομηνία επίδοσης της Αγωγής του στο Δημόσιο (Απόφαση 6819/2003).
12. Στις 23 Δεκεμβρίου 2003 ο προσφεύγων άσκησε αναίρεση. Αφενός υποστήριξε ότι το προνόμιο του Δημοσίου, που απέρρεε από την εφαρμογή της διετούς παραγραφής προσέκρουε στην αρχή της ισότητας, καθώς και στο δικαίωμα του σεβασμού της περιουσίας, το οποίο εγγυάται το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου. Υπ’ αυτή την έννοια υποστήριξε ότι η παραγραφή αυτή διαφοροποιείτο από την παραγραφή των αξιώσεων του Δημοσίου και ότι αυτές οι δύο διαφορετικές προθεσμίες, ανάλογα με την ταυτότητα του δικαιούχου δεν συμβιβαζόταν με την αρχή της ισότητας και το κράτος δικαίου. Αφετέρου ο προσφεύγων αμφισβήτησε τη συμβατότητα του κανόνα του υπολογισμού των νόμιμων τόκων των οφειλών του Δημοσίου από την ημερομηνία επίδοσης της Αγωγής σε αυτό, με το Σύνταγμα, τη Διεθνή Συνθήκη σχετικά με τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Σύμφωνα με τον προσφεύγοντα το προνόμιο αυτό, το οποίο αποτελούσε διαχωρισμό από το κοινό εργατικό δίκαιο, δεν ήταν δικαιολογημένο.
13. Στις 24 Ιανουαρίου 2006 ο Άρειος Πάγος απέρριψε την Αίτηση Αναίρεσης (απόφαση 145/2006). Ειδικότερα, το ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι:
«Το άρθρο 90 § 3 του νόμου 2362/1995 το οποίο θεσπίζει σύντομη προθεσμία παραγραφής – διαφορετική από την παραγραφή ομοίων αξιώσεων (του ιδιωτικού δικαίου) – δεν παραβιάζει το Σύνταγμα και την αρχή της ισότητας, όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 4 του Συντάγματος, καθώς η ύπαρξη διαφορετικών κανόνων δικαιολογείται από τη φύση των συγκεκριμένων αξιώσεων και από το πρόβλημα της έγκαιρης ισοσκέλισης των οφειλών του Δημοσίου.
(…)
Απορρέει [από το άρθρο 21 του ν.δ. της 26ης Ιουνίου/ 10ης Ιουλίου 1944] ότι για τις περιπτώσεις χρηματικών απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, το τελευταίο υποχρεούται να καταβάλει τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους από την ημέρα κατά την οποία του κοινοποιήθηκε η Αγωγή, κατ εξαίρεση από τους γενικούς κανόνες. Αυτό το καθεστώς (…) δικαιολογείται από λόγους γενικού δημόσιου συμφέροντος, οι οποίοι στοχεύουν στη μείωση των δαπανών του Δημοσίου στον τομέα αυτό (…) και [στοχεύουν στον να του επιτρέψουν] να αντιμετωπίσει άλλες δαπάνες σχετικές με κοινωνικές υπηρεσίες (…)»
14. Η απόφαση αυτή καθαρογράθηκε στις 14 Μαρτίου 2006.
ΙΙ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΓΙΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ
Α. Ο νόμος 2594/1998 σχετικά με τον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών
15. Το άρθρο 135 του νόμου 2594/1998 ορίζει:
«1. Ως αποδοχές των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών νοούνται ο βασικός μισθός τους και όλα τα, κατά τις κείμενες διατάξεις, χορηγούμενα επιδόματα και προσαυξήσεις.
(…)
4. Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, παρέχεται σε συνάλλαγμα, ανεξαρτήτως των αποδοχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου και του βαθμού. Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών που ορίζονται για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση.
Β. Ο νόμος 2362/1995 για το Δημόσιο Λογιστικό
16. Οι σχετικές διατάξεις του ν. 2362/1995 ορίζουν:
Άρθρο 86
Παραγραφή Απαιτήσεων του Δημοσίου
(…)
2. Η χρηματική απαίτηση του Δημοσίου μετά των συμβεβαιουμένων προστίμων παραγράφεται μετά πενταετία από τη λήψη του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο βεβαιώθηκε εν στενή εννοία(…)
3. Χρηματική απαίτηση του Δημοσίου που
α) απορρέει από σύμβαση που αυτό έχει καταρτίσει (…)
(…)
ε) αφορά σε περιοδικές παροχές
(…)
παραγράφεται μετά εικοσαετία από τη λήξη του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο έγινε η εν στενή εννοία βεβαίωση αυτής.
Άρθρο 90
Παραγραφή απαιτήσεων κατά του Δημοσίου
1. Οποιαδήποτε απαίτηση κατά του Δημοσίου παραγράφεται μετά πενταετία (…)
(…)
3. Η απαίτηση οποιουδήποτε των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ` αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις (…) παραγράφεται μετά διετία αυτό της γενέσεώς της.
(…)»

Γ. Το νομοθετικό διάταγμα της 26ης Ιουνίου και 10ης Ιουλίου 1944 που κωδικοποιεί τους νόμους σχετικά με τις δικαστικές διαμάχες του Δημοσίου
17. Το άρθρο 21 του άνω διατάγματος προβλέπει:
Νόμιμοι τόκοι
«Το ύψος των νομίμων τόκων για κάθε οφειλή του Δημοσίου ρυθμίζεται στο ποσοστό 6% ανά έτος (…). Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται από την ημερομηνία κοινοποίησης της Αγωγής.»
Δ. Η νομολογία των ανώτατων Δικαστηρίων
18. Δυνάμει πάγιας νομολογίας του Αρείου Πάγου (ΑΠ (Ολ) 40/2002, ΑΠ 1682/2000, ΑΠ 945/2001, Α.Π. 854/2005), σχετικής με μισθούς, επιδόματα και λοιπές παροχές, ο εργοδότης πρέπει να θεωρείται ότι καθίσταται υπερήμερος υπό την έννοια του άρθρου 341 § 1 του Αστικού Κώδικα, εάν παρέλθει η δήλη ημέρα εκπλήρωσης της παροχής, που προβλέπεται από το άρθρο 655 του Αστικού Κώδικα και από την ημέρα αυτή θεωρείται υπόχρεος για καταβολή τόκων, υπολογιζόμενων από την ημέρα αυτή, δυνάμει του άρθρου 345 α) του Αστικού Κώδικα.
19. Δυνάμει της πάγιας νομολογίας του Αρείου Πάγου, η παραγραφή που προβλέπεται από το άρθρο 90 § 3 του ν. 2362/95 δεν προσκρούει στην αρχή της ισότητας, η οποία θεσπίζεται από το άρθρο 4 του ελληνικού Συντάγματος, καθόσον η ύπαρξη διαφορετικών κανόνων δικαιολογείται από τη φύση των σχετικών απαιτήσεων, λόγω του προβλήματος της έγκαιρης ισοσκέλισης των υποχρεώσεων του Δημοσίου και της εγγύησης της καλής λειτουργίας των δημοσιονομικών υπηρεσιών του Κράτους (ΑΠ 588/2007, 250/2006, 145/2006).
20. Με την απόφαση 3654/2008 της 12ης Δεκεμβρίου 2008 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι ο κανόνας της διετούς παραγραφής, σχετικά με τις απαιτήσεις μισθών, επιδομάτων και κάθε παροχής των εργαζομένων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, είναι αντίθετος στο άρθρο 4 § 1 του Συντάγματος. Το ανώτατο διοικητικό Δικαστήριο σημείωσε ότι η παραγραφή κάθε άλλης απαίτησης κατά των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου είναι πενταετής. Θεώρησε ότι το γεγονός ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι υπόκεινται σε διαφορετικό καθεστώς από του εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, δεν αρκεί για να δικαιολογήσει αυτή τη διαφορετική αντιμετώπιση. Επιπλέον το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η παραγραφή των δύο ετών δεν δικαιολογείται από μόνη την επίκληση της ανάγκης προστασίας της περιουσίας των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Τέλος το ανώτατο διοικητικό Δικαστήριο παρατήρησε την αντίθεση αυτής της απόφασης με την νομολογία του Αρείου Πάγου επί του ίδιου θέματος και παρέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για να κρίνει οριστικά επί του ζητήματος. Προκύπτει από το φάκελο ότι η υπόθεση εκκρεμεί σήμερα ενώπιον του άνω Δικαστηρίου.
ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Ι. ΕΠΙ ΤΗΣ ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 1 ΤΟΥ 1ΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ.
21. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι ο καθορισμός συντομότερων προθεσμιών παραγραφής, από εκείνες που προβλέπονται στον αστικό κώδικα και ο υπολογισμός των τόκων από την ημερομηνία επίδοσης της Αγωγής στο Δημόσιο, κατ’ εξαίρεση από τους κανόνες του εργατικού δικαίου, μείωσε το ύψος των απαιτήσεών του, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από κανένα δημόσιο συμφέρον. Επικαλείται σχετικά το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου που ορίζει:
«Παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του. Ουδείς δύναται να στερηθή της ιδιοκτησίας αυτού ειμή δια λόγους δημοσίας ωφελείας και υπό τους προβλεπόμενους υπό του νόμου και των γενικών αρχών του διεθνούς δικαίου όρους.
Αι προαναφερόμεναι διατάξεις δεν θίγουσι το δικαίωμα παντός Κράτους όπως θέση εν ισχύι Νόμους ους ήθελε κρίνει αναγκαίους προς ρύθμισιν της χρήσεως αγαθών συμφώνως προς το δημόσιον συμφέρον ή προς εξασφάλισιν της καταβολής φόρων ή άλλων εισφορών ή προστίμων».
Α. Επί του παραδεκτού
22. Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η προσφυγή δεν είναι απαράδεκτη κατά το άρθρο 35 § 3 της Σύμβασης. Κρίνει επίσης ότι δεν προσκρούει σε κάποιον άλλο λόγο απαραδέκτου. Συνεπώς την κρίνει παραδεκτή.
Β. Επί της ουσίας
1. Ισχυρισμοί των μερών
23. Η Κυβέρνηση υπενθυμίζει τη νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου δεν προστατεύει τα «τρέχοντα» αγαθά/ Έτσι, κατά την άποψή της, η άνω διάταξη δεν εφαρμόζεται στην επίδικη περίπτωση του προσφεύγοντα, καθόσον ο τελευταίος δεν είναι κάτοχος κάποιου «αγαθού», όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου. Κατά τη γνώμη της κυβέρνησης, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, όπως αυτή ερμηνεύεται πάγια από τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων, ο προσφεύγων δεν θεμελιώνει κανένα δικαίωμα λήψης των προσαυξήσεων του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή πέραν της διετούς περιόδου, που προβλέπει το άρθρο 90 § 3 του νόμου 2362/1995. Επιπλέον ο προσφεύγων δεν θεμελιώνει δικαίωμα λήψης τόκων πριν την ημερομηνία κοινοποίησης της Αγωγής του στο Δημόσιο. Αντιθέτως λοιπόν το ανώτατο εθνικό δικαστήριο απέρριψε όλα τα αιτήματά του αμετακλήτως, σύμφωνα με την πάγια σχετική νομολογία.
24. Συμπληρωματικά η Κυβέρνηση βεβαιώνει ότι το άρθρο 90 § 3 του νόμου 2362/1995, το οποίο περιορίζει την αξίωση των απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, υπηρετεί ένα γενικό συμφέρον, το οποίο εν προκειμένω είναι το ζήτημα της έγκαιρης ισοσκέλισης των οφειλών του Δημοσίου και με τον τρόπο αυτό την αποφυγή υπερχρέωσης του προϋπολογισμού του Κράτους με απρόβλεπτες δαπάνες. Η κυβέρνηση προσθέτει ότι το διαφορετικό καθεστώς που εφαρμόζεται στις περιπτώσεις απαιτήσεων του Δημοσίου κατά άλλων προσώπων δικαιολογείται από το γεγονός ότι στις περιπτώσεις αυτές το ανωτέρω αναφερθέν δημόσιο συμφέρον δεν διακυβεύεται. Περαιτέρω ο καθορισμός της ημερομηνίας από την οποία μπορούν να απαιτηθούν οι νόμιμοι τόκοι, από την κοινοποίηση της Αγωγής στο Δημόσιο, δικαιολογείται από το γενικό δημόσιο συμφέρον, που στόχο έχει τη μείωση των απρόβλεπτων δαπανών.
25. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι οι επίδικες διατάξεις, οι οποίες μείωσαν δυσανάλογα το ύψος των απαιτήσεών του, προσκρούουν στην αρχή του κράτους δικαίου. Σύμφωνα με τον προσφεύγοντα η δημοσιονομική πολιτική του Δημοσίου, την οποία επικαλείται η Κυβέρνηση σαν βάση για τη συμπεριφορά της, δεν συμμορφώνεται με κάποιον δημόσιο συμφέρον ούτε με περιορισμούς των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου. Επιπλέον ο προσφεύγων καταγγέλλει το γεγονός ότι εξαιτίας της εφαρμογής των επίδικων διατάξεων, τιμωρείται εξαιτίας της άρνησης της διοίκησης να του καταβάλει τις προσαυξήσεις του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή, παρά την ύπαρξη της απόφασης 1143/2001 του Αρείου Πάγου, που έκρινε επί του ζητήματος.
2. Εκτίμηση του Δικαστηρίου
26. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου περιλαμβάνει τρεις διαχωρισμένες αρχές: Η πρώτη, η οποία διατυπώνεται στην πρώτη φράση της πρώτης παραγράφου και έχει γενικό χαρακτήρα, θεσπίζει την αρχή του σεβασμού της περιουσίας. Η δεύτερη, η οποία εμφανίζεται στη δεύτερη φράση της ίδιας παραγράφου, προβλέπει τη στέρηση της ιδιοκτησίας, την οποία θέτει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Τέλος η τρίτη, η οποία διατυπώνεται στη δεύτερη παράγραφο, αναγνωρίζει στα Κράτη, μεταξύ άλλων, την εξουσία να ρυθμίζουν τη χρήση των αγαθών συμφώνως προς το δημόσιο συμφέρον. Δεν πρόκειται ωστόσο για κανόνες που δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Η δεύτερη και η τρίτη αρχή σχετίζονται με ειδικότερα παραδείγματα στέρησης του δικαιώματος στην περιουσία. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να ερμηνεύονται υπό το φως της πρώτης διατυπωθείσας αρχής.
27. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η έννοια του «αγαθού», όπως διατυπώνεται στο πρώτο μέρος του άρθρου 1 του 1ου Πρωτοκόλλου, έχει αυτόνομη έννοια και δεν περιορίζεται στην ιδιοκτησία μόνο υλικών αγαθών. Σε κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται αν οι εκάστοτε συνθήκες, θεωρούμενες στο σύνολό τους, καθιστούν τον προσφεύγοντα δικαιούχο ενός πραγματικού δικαιώματος, προστατευόμενου από το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου (Ιατρίδης κατά Ελλάδας [GC], nº 31107/96, § 54, CEDH 1999-II, Beyeler κατά Ιταλίας, [GC], nº 33202/96, § 100, CEDH 2000-I, και Broniowski κατά Πολωνίας [GC], nº 31443/96, § 129, CEDH 2004-V).
28. Στην προκείμενη περίπτωση ο προσφεύγων είχε δικαίωμα λήψης προσαυξημένου του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή που λάμβανε, δυνάμει του ν. 2594/1998, ο οποίος προέβλεπε με σαφήνεια ότι το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, προσαυξημένη κατ’ ανάλογο ποσοστό για οικογενειακούς λόγους και για την κατοικία, πρέπει να καταβάλλεται σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους που υπηρετούν στο εξωτερικό (βλ. ανωτέρω παράγραφο 15). Το δικαίωμα αυτό του προσφεύγοντα , το οποίο αρχικά απορρίφθηκε, τελικώς αναγνωρίστηκε οριστικά στον προσφεύγοντα δια των αποφάσεων 1143/2001 του Αρείου Πάγου και 6819/2003 του Εφετείου Αθηνών (βλ. παραγράφους 7 και 11 ανωτέρω). Συνεπάγεται ότι ο προσφεύγων είχε θεμελιώσει μια αξίωση βέβαιη και απαιτητή να λαμβάνει τις προσαυξήσεις της πρόσθετης παροχής εκπατρισμού, που απέρρεαν από τη σύμβαση εργασίας του (Angelov κατά Βουλγαρίας, no 44076/98, § 35, 22 Απριλίου 2004, et Ελληνικά Διυλιστήρια Stran και Στρατής Ανδρεάδης κατά Ελλάδας, 9 Δεκεμβρίου 1994, § 59, σειρά A no 301-B).

29. Ομοίως, τα εθνικά δικαστήρια αναγνώρισαν ότι οι οφειλές του Δημοσίου προς τον προσφεύγοντα θα έπρεπε να προσαυξηθούν νομιμοτόκως για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Θεμελίωσαν έτσι προς όφελος του προσφεύγοντα μία αξίωση έντοκη, υποκείμενη σε παραγραφή, η οποία ήταν επαρκώς θεμελιωμένη για να καταστεί απαιτητή (βλέπε υπό την ίδια έννοια, Eko-Elda AVEE κατά Ελλάδας, nº 10162/02, CEDH 2006 -IV). Με τον τρόπο αυτό το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου βρίσκει εφαρμογή στην υπόθεση.
30. Ωστόσο ο προσφεύγων δεν αποζημιώθηκε πλήρως για τη μη καταβολή των άνω πρόσθετων παροχών, για την επίδικη χρονική περίοδο, λόγω της εφαρμογής από τα εθνικά δικαστήρια, ειδικών διατάξεων ενός νόμου σχετικού με τους δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίες εισάγουν εξαιρέσεις στο αστικό και εργατικό δίκαιο και οι οποίες παρέχουν στο Δημόσιο προνομιακή μεταχείριση. Το τιθέμενο ερώτημα λοιπόν είναι εάν η εφαρμογή των ειδικών διατάξεων, οι οποίες μείωσαν το ύψος των αξιώσεων του προσφεύγοντα, ήταν δικαιολογημένη για λόγους δημοσίου συμφέροντος και εάν (η εφαρμογή ειδικών διατάξεων) σεβάστηκε την δίκαιη ισορροπία που πρέπει να τηρείται μεταξύ της διασφάλισης του δικαιώματος στην περιουσία και όσα επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον.
31. Το Δικαστήριο σημειώνει καταρχάς ότι μόνο το γεγονός ότι οι αξιώσεις του προσφεύγοντα υπόκεινται σε παραγραφή δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα υπό το πρίσμα της Σύμβασης. Ο θεσμός της παραγραφής είναι κοινό χαρακτηριστικό των δικαιικών συστημάτων των συμβαλλόμενων Κρατών, το οποίο στοχεύει στη εγγύηση της δικαστικής ασφάλειας, ορίζοντας ένα ορισμένο πλαίσιο για την άσκηση της αγωγής, και στην αποτροπή αδικιών, η οποία θα μπορούσε να δημιουργηθεί αν τα δικαστήρια καλούνταν να αποφανθούν σχετικά με περιστατικά που συνέβησαν στο μακρινό παρελθόν (J.A. Pye (Oxford) Ltd et J.A. Pye (Oxford) Land Ltd κατά Ηνωμένου Βασιλείου [GC], no 44302/02, § 68, CEDH 2007-.... ; Stubbings και λοιποί κατά Ηνωμένου Βασιλείου, 22 Οκτωβρίου 1996, § 51, Συλλογή Αποφάσεων 1996-IV).
32. Εντούτοις το Δικαστήριο σημειώνει ότι η διετής παραγραφή συνιστά μία εξαίρεση στο αστικό δίκαιο, το οποίο διέπει κατά κανόνα τις εργατικές διαφορές και το οποίο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις απαιτήσεων κατά του Δημοσίου. Στην τελευταία αυτή περίπτωση το Δικαστήριο παρατηρεί ότι το άρθρο 86 του ν. 2362/1995 προβλέπει προθεσμίες παραγραφής που κυμαίνονται μεταξύ πέντε και είκοσι ετών (βλέπε παραπάνω παράγραφο 16). Με άλλα λόγια η προθεσμία εντός της οποίας το Δημόσιο μπορεί να διεκδικήσει τις αξιώσεις του είναι περισσότερο από δύο και δέκα φορές μακρύτερη αντιστοίχως, σε σχέση με τις προθεσμίες που προβλέπονται για τις απαιτήσεις κατά του Δημοσίου.
33. Το Δικαστήριο εξετάζει τον βασικό ισχυρισμό της Κυβέρνησης, ο οποίος επιβεβαιώνεται από τη νομολογία του Αρείου Πάγου, όχι όμως και από την πρόσφατη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (βλ. ανωτέρω παράγραφο 20), ήτοι ότι η προνομιακή μεταχείριση του Δημοσίου, ως προς την προθεσμία παραγραφής των οφειλών του προς τους ιδιώτες, είναι δικαιολογημένη για δύο κύριους λόγους: πρώτον τη δυσκολία ισοσκέλισης των οφειλών του και δεύτερον την αποφυγή υπερχρέωσης του προϋπολογισμού του από απρόβλεπτες δαπάνες.
34. Στο σημείο αυτό το Δικαστήριο παρατηρεί, καταρχάς, ότι η παρούσα υπόθεση αφορά μια εργατική διαφορά σχετιζόμενη με την καταβολή προσαυξήσεων μίας πρόσθετης παροχής εκπατρισμού σε έναν υπάλληλο του Δημοσίου. Το Δικαστήριο κρίνει ότι ακόμη και αν ο προσφεύγων ήταν τοποθετημένος σε μία δημόσια διοικητική υπηρεσία, το Δημόσιο ενήργησε στην συγκεκριμένη περίπτωση σαν οποιοσδήποτε άλλος ιδιώτης εργοδότης.
35. Βεβαίως, είναι αληθές ότι ακόμη και στο πλαίσιο διαδικασιών ιδιωτικού δικαίου η Διοίκηση μπορεί να εκτελεί αποστολές δημόσιου δικαίου. Κατά συνέπεια τα προνόμια και οι ασυλίες θα της ήταν εν τέλει χρήσιμα για την επίτευξη των άνω ρόλου της. Παρόλα αυτά, μόνη η ιδιότητα της υπαγωγής (ΣτΜ του υπαλλήλου) στη δομή του Δημοσίου δεν αρκεί από μόνη της για να νομιμοποιήσει σε όλες τις περιπτώσεις την εφαρμογή των κρατικών προνομίων, αλλά θα πρέπει η άνω εφαρμογή να είναι απαραίτητη για την άσκηση δημόσιας εξουσίας (Μεϊντάνης κατά Ελλάδας, no 33977/06, § 30, 22 Μαΐου 2008). Πράγματι, μόνο το δημοσιονομικό συμφέρον του Δημοσίου δεν μπορεί να αφομοιωθεί συλλήβδην σε ένα γενικότερο δημόσιο συμφέρον, το οποίο θα δικαιολογούσε σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση την παραβίαση των δικαιωμάτων του πολίτη.
Εν προκειμένω η Κυβέρνηση επικαλείται κατά τρόπο αφηρημένο και γενικό τα δημοσιονομικά συμφέροντα του Κράτους, χωρίς ωστόσο να παρέχει σαφή επεξηγηματικά στοιχεία ως προς τον αντίκτυπο που θα είχε στη δημοσιονομική ισορροπία του Κράτους μία απόφαση υπέρ των αξιώσεων ατόμων που θα βρίσκονταν στην ίδια θέση με τον προσφεύγοντα. Το γεγονός αυτό καθιστά όλο και πιο σαφές ότι το χάσμα μεταξύ των προθεσμιών παραγραφής των αξιώσεων του Δημοσίου και του προσφεύγοντα, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, είναι σημαντικό.
36. Κλείνοντας το Δικαστήριο παρατηρεί την απουσία κάποιου λόγο που να δικαιολογεί επαρκώς την εφαρμογή διετούς παραγραφής στις αξιώσεις του προσφεύγοντα κατά του Δημοσίου. Επιπλέον η ίδια παρατήρηση πρέπει να γίνει σχετικά με τον ορισμό της ημέρας έναρξης υπολογισμού των τόκων στο επιδικασθέν ποσό, όπως ρυθμίστηκε από τα εθνικά δικαστήρια. Ειδικότερα, τα πολιτικά δικαστήρια απεφάνθησαν ότι η ημερομηνία είναι αυτή κατά την οποία η αγωγή του προσφεύγοντα επιδόθηκε στο Δημόσιο, ενώ αντιθέτως σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα ο εργοδότης καθίσταται υπόχρεος στην καταβολή τόκων από την ημέρα κατά την οποία τα σχετικά ποσά κατέστησαν απαιτητά (βλ. ανωτέρω παράγραφο 18). Σύμφωνα με τα ανωτέρω το Δικαστήριο εκτιμά ότι μόνη η επίκληση του γενικού συμφέροντος έγκαιρης ισοσκέλισης των υποχρεώσεων του Δημοσίου δεν αρκεί για να καθοριστεί κατά προνομιακό για το Δημόσιο τρόπο η ημέρα από την οποία ξεκινά ο υπολογισμό των νόμιμων τόκων στο επιδικασθέν ποσό, σε κάποιον εργαζόμενο στο δημόσιο, δυνάμει σύμβασης ιδιωτικού δικαίου.
Για τους λόγους αυτούς το Δικαστήριο σημειώνει ότι ούτε η Κυβέρνηση ούτε ο Άρειος Πάγος, δεδομένου ότι κλήθηκε να αποφασίσει επί της συμβατότητας των επίδικων διατάξεων με το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου, δεν πέτυχαν, με δικαιολογημένο σκεπτικό και επιδιωκόμενο στόχο να δικαιολογήσουν επαρκώς τη διάκριση υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 1 του 1ου Πρωτοκόλλου (Μεϊντάνης κατά Ελλάδας, no 33977/06, οπ. αν., § 31, και, mutatis mutandis, Λάρκος κατά Κύπρου [GC], no 29515/95, § 31, CEDH 1999-I)
37. Υπό το φως των ανωτέρω σκέψεων το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η εφαρμογή από τα εθνικά δικαστήρια ειδικών διατάξεων, που παρέσχαν προνόμια στο Δημόσιο, έβλαψε το δικαίωμα του προσφεύγοντα στο σεβασμό της περιουσίας του και διατάραξε τη δίκαιη ισορροπία που πρέπει να τηρείται μεταξύ της προστασίας της περιουσίας και τις απαιτήσεις του δημοσίου συμφέροντος.
Κλείνοντας, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 1 του 1ου Πρωτοκόλλου.
ΙΙ. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 § 1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
38. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επιπλέον ότι παραβιάσθηκε η αρχή της ισότητας των όπλων. Θεωρεί ότι κανένας λόγος δημοσίου συμφέροντος δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την προνομιακή μεταχείριση του Δημοσίου, σχετικά με την προθεσμία της παραγραφής και την ημέρα έναρξης υπολογισμού των νόμιμων τόκων. Επικαλείται το άρθρο 1 § 6 της Σύμβασης, του οποίου οι σχετικές διατάξεις έχουν ως εξής:
« Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως (…) υπό δικαστηρίου (…), το οποίον θα αποφασίση (…) επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικής φύσεως (…)»
Ως προς το παραδεκτό
39. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η αρχή της ισότητας των όπλων – ένα εκ των στοιχείων της έννοιας της χρηστής απονομής της δικαιοσύνης – επιτάσσει ότι σε κάθε διάδικο μέρος θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα να δικάζεται η υπόθεσή του σε συνθήκες που δεν θα το τοποθετούν σε μειονεκτική θέση σε σχέση με το αντίδικο μέρος (βλέπε μεταξύ άλλων, Πλατάκου κατά Ελλάδας, no 38460/97, § 47, CEDH 2001-I).
40. Στην προκείμενη περίπτωση, ο προσφεύγων είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει ανεμπόδιστα όλους τους ισχυρισμούς του, τους οποίους έκρινε σχετικούς προς υποστήριξη των συμφερόντων του. Τα δικονομικά του δικαιώματα έγιναν σεβαστά, όπως ακριβώς και αυτά του αντιδίκου του και δεν αποστερήθηκε κανενός δικονομικού βοηθήματος, το οποίο είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το αντίδικό του. Στην πραγματικότητα οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα αφορούν αποκλειστικά την ουσία της υπόθεσης και δεν μπορούν να αμφισβητήσουν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των όπλων.
41. Συνάγεται λοιπόν ότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι προφανώς αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί σε εφαρμογή του άρθρου 35 §§ 3 και 4 της Σύμβασης.
ΙΙΙ. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 41 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
42. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 41 της Σύμβασης:
«Εάv τo Δικαστήριo κρίvει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύµβασης ή τωv Πρωτoκόλλωv της, και αv τo εσωτερικό δίκαιo τoυ Υψηλoύ Συµβαλλόµεvoυ Μέρoυς δεv επιτρέπει παρά µόvo ατελή εξάλειψη τωv συvεπειώv της παραβίασης αυτής, τo Δικαστήριo χoρηγεί, εφόσov είvαι αvαγκαίo, στov παθόvτα δίκαιη ικαvoπoίηση.
Α. Αποζημίωση
1. Υλική βλάβη
43. Για λόγους υλικής βλάβης, ο προσφεύγων ζητά αφενός 8.120 ευρώ, που αντιστοιχούν σε χρηματικά ποσά που δεν του κατεβλήθησαν σχετικά με το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή για την περίοδο από 1η Ιουνίου έως 31η Δεκεμβρίου 1998, εξαιτίας της εφαρμογής της διετούς παραγραφής. Επιπλέον ζητά την καταβολή νόμιμων τόκων, υπολογιζόμενων από την ημέρα κατά την οποία οι άνω προσαυξήσεις κατέστησαν ληξιπρόθεσμες και απαιτητές. Ο επισυναπτόμενος πίνακας με υπολογισμό των απαιτούμενων χρηματικών ποσών, από την 1η Ιανουαρίου 1999 έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2001, υπολογίζει το ποσό των τόκων σε 28.351,47 ευρώ.
44. Η Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί τον τρόπο υπολογισμού που ακολούθησε ο προσφεύγων. Παρόλα αυτά, αναφερόμενη στη νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 1 του 1ου Πρωτοκόλλου δεν εγγυάται, σε όλες τις περιπτώσεις, το δικαίωμα πλήρους αποζημίωσης, η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το συνολικό επιδικασθέν ποσό για υλική βλάβη δεν πρέπει να ξεπερνά τις 5.000 ευρώ.
45. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι μία απόφαση που διαπιστώνει παραβίαση επισύρει για το καθ’ ου Δημόσιο τη νομική υποχρέωση να θέσει τέλος στην παραβίαση και να απαλείψει τις συνέπειές της, κατά τρόπο που να επαναφέρει την κατάσταση που ίσχυε πριν από αυτή (Ιατρίδης κατά Ελλάδας (δίκαιη ικανοποίηση) [GC], nº 31107/96, § 32, CEDH 2000-XI).
46. Στην επίδικη υπόθεση το Δικαστήριο ήδη διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων στερήθηκε των χρηματικών ποσών, που αντιστοιχούσαν στις προσαυξήσεις του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή για την περίοδο από 1η Ιουνίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1998, καθώς και τους νόμιμους τόκους επί των ποσών που του επιδικάσθηκαν από τα εθνικά δικαστήρια για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1999 έως και 21 Νοεμβρίου 2001. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι η Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί τον τρόπο υπολογισμού, στον οποίο προέβη ο προσφεύγων σχετικά με τα ποσά. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, λαμβανομένων υπόψιν όλων των στοιχείων, τα οποία έχει στην κατοχή του, κρίνοντας κατά τρόπο δίκαιο, όπως προστάζει το άρθρο 41 της Σύμβασης, το Δικαστήριο του επιδικάζει 35.000 ευρώ για υλική βλάβη.
2. Ηθική βλάβη
47. Ο προσφεύγων ζητά επιπλέον 30.000 ευρώ για ηθική βλάβη, την οποία υπέστη.
48. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η διαπίστωση παραβίασης, θα αποτελούσε από μόνη της μία δίκαιη ικανοποίηση της ηθικής βλάβης.
49. Εν προκειμένω το Δικαστήριο εκτιμά ότι η ηθική βλάβη αποκαθίσταται επαρκώς από τη διαπίστωση της παραβίασης, δια της παρούσας απόφασης.
Β. Έξοδα και δαπάνες
50. Ο προσφεύγων ζητά επίσης 30.000 ευρώ για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες, στις οποίες υπεβλήθη ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων αλλά και του παρόντος Δικαστηρίου. Δεν προσκομίζει καμία σχετική απόδειξη.
51. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε κανένα απαραίτητο δικαιολογητικό ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο να αποδεικνύει τα έξοδα και τις δαπάνες του.
52. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η επιδίκαση εξόδων και δαπανών στη βάση του άρθρου 41 της Σύμβασης προϋποθέτει ότι διαπιστώνεται και επιβεβαιώνεται η αλήθεια τους, η αναγκαιότητά τους καθώς και τα λογικά πλαίσια του ύψους τους (Ιατρίδης κατά Ελλάδας (δίκαη ικανοποίηση) [GC], οπ. αν., § 54).
53. Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι οι απαιτήσεις του προσφεύγοντα ως προς τα έξοδα και τις δαπάνες δεν συνοδεύονται από τα απαραίτητα αποδεικτικά. Επομένως απορρίπτει το εν λόγω αίτημά του.
Γ. Τόκοι
54. Το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να υπολογίσει τους επιδικασθέντες τόκους σύμφωνα με το ελάχιστο επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πλέον τριών μονάδων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΟΜΟΦΩΝΑ
1. Κρίνει την προσφυγή παραδεκτή σχετικά με το αίτημα του προσφεύγοντα για το δικαίωμα στο σεβασμό της περιουσίας και απαράδεκτη ως προς τα λοιπά,
2. Κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 1 του 1ου Πρωτοκόλλου,
3. Κρίνει ότι η διαπίστωση της παραβίασης της Σύμβασης συνιστά στην κρινόμενη υπόθεση δίκαιη ικανοποίηση επαρκή για κάθε ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων,
4. Κρίνει ότι
α) Το καθού Δημόσιο πρέπει να καταβάλει στον προσφεύγοντα, εντός τριών μηνών από την ημέρα που η απόφαση θα καταστεί οριστική, σύμφωνα με το άρθρο 44 § 2 της Σύμβασης, 35.000 (τριάντα πέντε χιλιάδες) ευρώ για υλική βλάβη,
β) από τη λήξη της άνω προθεσμίας τριών μηνών και μέχρι την καταβολή, το άνω ποσό θα τοκίζεται σύμφωνα με το ελάχιστο επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της χρονικής εκείνης περιόδου, προσαυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες
5. Απορρίπτει το αίτημα για δίκαιη ικανοποίηση κατά τα λοιπά
Συντάχθηκε στα Γαλλικά, εν συνεχεία δημοσιεύθηκε γραπτώς στις 25 Ιουνίου 2009, σε εφαρμογή του άρθρου 77 §§ 2 και 3 του Κανονισμού.

Søren Nielsen Nina Vajić
Επικεφαλής Γραμματέας

Αναδημοσίευση απο:http://themistopolos.blogspot.com/


Share/Bookmark

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΘΕΜΑΤΑ

Α.Δ.Ε.Δ.Υ (1) ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ (2) ΑΓΩΓΗ (1) ΑΓΩΓΟΣΗΜΟ (1) ΑΕΔ (1) ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (1) ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ (2) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (2) ΑΚΙΝΗΤΑ (2) ΑΛΑΜΠΑΣΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ (1) ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (1) ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (3) ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ (3) ΑΝΑΚΟΠΗ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑΣ (1) ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ (1) ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΑΝΤΕΛΗΣ (2) ΑΝΑΣΤΟΛΗ (1) ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ (2) ΑΝΕΚΔΟΤΑ (1) ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (1) ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (Α.Ε.Δ) (1) ΑΠΑΤΗ (1) ΑΠΕΡΓΙΑ (1) ΑΠΟΓΡΑΦΟ (1) ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ (1) ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΙΣΘΙΟΥ (1) ΑΠΟΔΟΧΕΣ (1) ΑΠΟΛΟΓΙΑ (1) ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (3) ΑΠΟΧΗ (20) ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ (2) ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ (14) ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (1) ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΟΙ (1) ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ (1) ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ (1) ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ (1) ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (1) ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ (5) ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ (10) ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ (2) ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ (3) ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ (1) ΒΑΤΟΠΕΔΙ (3) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΓΝΗΣΙΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ (1) ΒΙΑΣΜΟΣ (1) ΒΙΒΛΙΑ (1) ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ (1) ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (1) ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (8) ΒΟΥΛΗ (5) ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ (1) ΓΡΙΠΗ (3) ΓΡΙΠΠΗ (1) ΓΥΝΑΙΚΕΣ (1) Δ.Σ.Α (1) ΔΑΝΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΔΑΝΕΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ (1) ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ (8) ΔΑΣΗ (2) ΔΕΗ (5) ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ (1) ΔΕΥΑΚ (1) ΔΗΜΑΡΧΟΙ (1) ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (2) ΔΗΜΟΙ (1) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (4) ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ (1) ΔΗΜΟΣ ΣΕΡΒΙΩΝ (1) ΔΗΜΟΣΙΟ (10) ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ (2) ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ (2) ΔΙΑΖΥΓΙΟ (1) ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ (1) ΔΙΑΚΟΠΕΣ (1) ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ (1) ΔΙΑΦΘΟΡΑ (22) ΔΙΚ (1) ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ (1) ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ (65) ΔΙΚΑΣΤΕΣ (18) ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (13) ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ (6) ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ (1) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ (2) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ (6) Δικαστικοί Αντιπρόσωποι (2) ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ (1) ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ (1) ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ (2) ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ (62) ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΙ (1) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ (1) ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (1) ΔΝΤ (5) ΔΟΥ (1) ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ (8) Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ (1) Ε.Τ.Α.Α (3) ΕΓΓΡΑΦΑ (1) ΕΓΚΛΗΣΗ (2) ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ (6) ΕΙΣΟΔΗΜΑ (2) ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ (5) ΕΚΚΛΗΣΙΑ (1) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ (2) ΕΚΛΟΓΕΣ (44) ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ (1) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (1) ΕΛΛΑΔΑ (10) ΕΛΛΗΝΕΣ (8) ΕΛΤΑ (1) ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΜΙΣΘΩΣΗ (3) ΕΜΠΟΡΟΣ (1) ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ (2) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (12) ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ (1) ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (1) ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ (1) ΕΠΙΔΟΜΑ (1) ΕΠΙΔΟΜΑ ΓΑΜΟΥ (1) ΕΠΙΚΟΛΛΟΥΜΕΝΑ ΕΝΣΗΜΑ ΣΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΝΑΚΙΑ (1) ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ (1) ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (2) ΕΡΓΑΣΙΑ (2) ΕΤΑΑ (1) ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ OFF SHORE (1) ΕΥΘΥΜΑ (25) ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ (3) ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (4) ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (1) ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ (27) ΕΦΕΣΙΣ (1) ΕΦΟΡΙΑ (1) ΘΕΩΡΗΣΗ ΑΠΥ (1) ΙΣΟΤΗΤΑ (1) ΙΣΤΟΡΙΑ (1) ΙΤΑΛΙΑ (1) Κ.Ο.Κ (1) ΚΑΜΕΡΕΣ (2) ΚΑΡΑΛΙΓΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (1) ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (17) ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (1) ΚΑΣΜΙΡΤΖΗΔΙΣ (1) ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ (1) Καταλογισμοι απο ελεγκτικο συνεδριο (1) ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ (3) ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ (1) ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ (1) ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ (1) ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (1) ΚΕΑΟ (1) ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ (3) ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ (1) ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΠΠΑΓΕΛΜΑΤΑ (1) ΚΛΕΙΩΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (1) ΚΛΗΡΙΚΟΙ (1) ΚΟΖΑΝΗ (2) ΚΟΛΕΓΙΑ (1) ΚΡΑΤΟΣ (1) ΚΡΙΤΙΚΗ (1) ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ (8) ΚΥΡ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (1) ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (1) ΛΑ.Ο.Σ (1) ΛΑΜΟΓΙΑ (21) ΛΑΜΤΖΙΔΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ (1) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (1) ΜΑΚΗΣ ΓΙΟΜΠΑΖΟΛΙΑΣ (1) ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ (1) ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΠΟΙΝΗΣ (1) ΜΗΝΥΣΗ (1) ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (3) ΜΙΖΕΣ (7) ΜΙΣΘΟΣ (1) ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ (2) ΜΝΗΜΟΝΙΟ (3) ΜΟΥΣΙΚΗ (1) ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ (1) ΜΠΑΣΚΕΤ (2) ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ (1) ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ (1) ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (6) ΝΕΟΛΑΙΑ (1) ΝΟΜΙΚΑ (1) ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (2) ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ (1) ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ (1) ΝΠΔΔ (1) ΝΤΕΡΕΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ (1) Ο.Α.Σ.Θ (1) Ο.Δ.Υ.Ε (1) ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (23) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ (9) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΦΟΡΟΣ (1) ΟΙΚΟΠΕΔΟΦΑΓΟΙ (2) ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ (5) ΟΠΑΠ (1) ΟΤΑ (2) ΠΑ.ΣΟ.Κ (11) ΠΑΓΙΑ ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑ (1) ΠΑΙΔΕΙΑ (2) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (Π.Ε.Δ) (4) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ (1) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ (2) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (1) ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ (2) ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ (2) ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ (6) ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ (1) ΠΑΡΑΒΟΛΑ (2) ΠΑΡΑΒΟΛΟ (2) ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (1) ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ (1) ΠΑΡΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ (4) ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ (1) ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ (2) ΠΕΤΡΟΥΛΑ (2) ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ (11) ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (1) ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ (1) ΠΟΙΗΣΗ (1) ΠΟΙΝΗ (2) ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ (1) ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ (1) ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ (2) ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ (5) ΠΟΛΙΤΙΚΗ (9) ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ (1) ΠΡΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΥΠΟΘΗΚΗΣ (1) ΠΡΟΣΤΙΜΑ (1) ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (3) ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ (2) ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ (3) ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ (2) ΡΕΜΟΥΛΕΣ (23) ΡΟΥΠΑΚΙΩΤΗΣ (2) ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ (5) ΡΥΘΜΙΣΗ (3) ΣΕΙΣΜΟΔΑΝΕΙΑ Ε.Τ.Α.Α (1) ΣΕΞ (7) ΣΙΔΕΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (1) ΣΙΟΥΦΑΣ (1) ΣΚΟΠΙΑ (2) ΣΟΥΦΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (1) ΣτΕ (1) ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ (2) ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ (2) ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ (8) ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (1) ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΑ (1) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ (3) ΣΥΝΕΔΡΙΟ (1) ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ (1) ΣΥΝΤΑΓΜΑ (2) ΣΧΟΛΙΑ (1) ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ (1) ΣΩΚΡΑΤΗΣ (1) ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (2) Τ.Α.Ν. (1) Τ.Ε.Ε (1) Τ.Υ.Δ.Ε (2) ΤΑΜΕΙΟ ΝΟΜΙΚΩΝ (2) ΤΑΝ (1) ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ (16) ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (1) ΤΕΛΟΣ ΑΠΟΓΡΑΦΟΥ (1) ΤΕΧΝΗ (1) ΤΖΟΓΟΣ (1) ΤΙΜΕΣ (1) ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ (1) ΤΟΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (1) ΤΟΚΟΣ (7) ΤΡΑΠΕΖΕΣ (45) ΤΡΟΪΚΑ (2) ΤΡΟΧΑΙΑ (1) ΤΣΙΜΑΣ (1) ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗΣ (1) ΤΥΠΟΣ (2) ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ (1) Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ (3) ΥΓΕΙΑ (2) ΥΔΡΕΥΣΗ (1) ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ (17) ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (1) ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΑ (1) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (2) ΥΠΟΥΡΓΟΙ (7) ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (13) ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ (1) ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (2) ΦΑΡΜΑΚΑ (1) ΦΛΩΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ (1) ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ (8) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ (22) ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (3) ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (1) ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ (1) ΦΟΡΟΣ (1) ΦΠΑ (2) ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ (1) ΦΥΛΑΚΕΣ (4) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (1) ΧΑΡΑΤΣΙ (4) ΧΙΟΥΜΟΡ (29) ΧΡΕΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (2) ΧΡΕΟΣ (2) ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ (2) ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ (1) ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΣΤΟ INTERNET (1) ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ (7) ΨΩΜΙΑΔΗΣ (1) BILL GATES (1) Blogs (13) GOLDEN BOYS (1) OIKONOMIA (6) SIEMENS (16) TIPS KAI TRICKS (1) U.S.A (1)

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ

"Ο Δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός και ένας από τους παράγοντες του τρίπτυχου της λειτουργίας και της απονομής της Δικαιοσύνης (Δικαστικοί Λειτουργοί, Δικηγόροι, Δικαστικοί υπάλληλοι).
Αποστολή και προορισμός του είναι να συμβάλλει με την συμμετοχή του στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και με την άσκηση του λειτουργήματός του στην ορθή απονομή του Δικαίου.

Προϋπόθεση για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης είναι η ύπαρξη και η απρόσκοπτη λειτουργία Κράτους Δικαίου. Ο Δικηγόρος αγωνίζεται για την ύπαρξη, διατήρηση και κατοχύρωση όλων των προϋποθέσεων της λειτουργίας του Κράτους Δικαίου και ειδικότερα:
 α)Είναι υπέρμαχος της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης.
 β)Υπερασπίζεται με θάρρος και αυταπάρνηση το Σύνταγμα και τους Δημοκρατικούς Θεσμούς, τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών. 
γ)Αγωνίζεται εναντίον οποιασδήποτε μορφής τυραννίας, αυταρχικής εξουσίας, παραβιάσεως των συνταγματικών ελευθεριών και παρανομίας.
δ)Υπερασπίζεται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, εναντίον οποιασδήποτε μορφής επεμβάσεως της εκτελεστικής εξουσίας και οποιουδήποτε άλλου παράγοντα, μέσα και έξω από τη Δικαστική λειτουργία.
ε)Είναι ο φυσικός υπερασπιστής των αδικουμένων και καταπιεζομένων.

Ο Δικηγόρος δεν περιορίζεται μόνο στα στενά επαγγελματικά του συμφέροντα. Ενδιαφέρεται γα τα γενικότερα προβλήματα της Χώρας, προσφέρει τις γνώσεις του και τις υπηρεσίες του για την πρόοδό της και ασκεί το λειτούργημά του, κατά τρόπο ώστε να είναι χρήσιμος και στα άτομα και στο Κοινωνικό Σύνολο".

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

"Λέμε "ο θεσμός της Δικαιοσύνης", αλλά η Δικαιοσύνη δεν είναι απαραίτητα θεσμός για όλους. Σύμφωνα με τα λεξικά η Δικαιοσύνη είναι αρετή. Για τους νομικούς αντιπροσωπεύει τον σεβασμό των δικαιωμάτων του άλλου. Για τους θεολόγους και τους κληρικούς τον σεβασμό προς τον άνθρωπο που είναι εικόνα του Θεού επί Γης. Για τους ανθρώπους του νόμου, εξάλλου, η Δικαιοσύνη είναι βιοποριστικό επάγγελμα, ενώ για την εξουσία είναι όργανο - εργαλείο. Και μόνο για τους πολίτες η Δικαιοσύνη είναι θεσμός."


ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ....

"Tο ζητούμενο της Δικαιοσύνης είναι ζητούμενο πλέον που εντάσσεται στον ρομαντισμό".

ΕΙΠΑΝ...

"Αφήστε την Δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της" σημαίνει:

Να επιβάλλει αυταρχικές ποινές.

Να εφαρμόζει τρομονόμους.

Να συγκαλύπτει σκάνδαλα.(Αγνωστος)

"Το λογικό δεν έχει ανάγκη αποδείξεως".(Θανάσης Κανελλόπουλος, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης)

"Η νομική είναι σοφή επιστήμη,αλλά και αφορμή πάσης φύσεως παρανομιών".(Γεώργιος Ζορμπάς,πρώην Εισαγγελέας και επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής για την καταπολέμηση εσόδων από παράνομες πράξεις και ενέργειες σε ρήση του πρώην υπ. Δικαιοσύνης)

"Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΕΝΔΟΞΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ".(ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ)

"Ποτέ τόσο λίγοι δεν έκλεψαν τόσο πολλά από τόσους πολλούς σε τόσο λίγο χρόνο".(Αγνωστος)

"Η Κατοχή μας κόστισε λιγότερο".(Αγνωστος)

Οταν λέμε παραδικαστικό, εννοούμε δικαστικό με παρά (ή παράδες)

"Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει".(Αγνωστος)

"...Στα ασφαλιστικά μέτρα όποιος έχει δίκιο να φοβάται, κι όποιος έχει άδικο να ελπίζει...".(παληός Πρόεδρος ΔΣΑ)

«Πονάω που βλέπω όλα να σαπίζουν σ' αυτόν τον τόπο.Στην εξουσία πάντοτε οι φαύλοι.Κι'αν φανεί κάποιος μια μέρα έντιμος,σε δέκα μέρες σκαρτεύει.Φέρνεις άλλον,βγαίνει χειρότερος».(ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ Εκκλησιάζουσες στίχοι 174-179)

Ταδε.....εφη

Ταδε.....εφη
1.- Η Δημοκρατια μας αυτοκαταστρεφεται διοτι κατεχρασθη το δικαιωμα της ελευθεριας και της ισοτητας, διοτι εμαθε τους πολιτες να θεωρουν την αυθαδεια ως δικαιωμα, την παρανομια ως ελευθερια, την αναιδεια του λογου ως ισοτητα και την αναρχια ως ευδαιμονια” ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ(436 π.Χ-338 π.Χ.) 2.- Οι διοικουντες, (Σολων και Κλεισθενης) κατ' εκεινον τον χρονον την πολιν, δεν ιδρυσαν πολιτευμα ονομαζομενον μεν δι' ονοματος κοινοτατου και ωραιοτατου, μη φαινομενον δε εις την εφαρμογην τοιουτον εις τους ζωντας κατ' αυτο, ουδε ιδρυσαν τοιουτον πολιτευμα το οποιον κατα τετοιον τροπον εξεπαιδευε τους πολιτας, ωστε να θεωρουν την μεν ακολασιαν δημοκρατιαν, την δε παρανομιαν ελευθεριαν, την αυθαδειαν ισονομιαν, ευτυχιαν δε την αδειαν του να πραττη καθενας ταυτα, αλλ' ιδρυσαν πολιτευμα το οποιον με το να μιση και να τιμωρη τους τοιουτους εκαμνεν ολους τους πολιτας καλυτερους και σωφρονεστερους. (ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ Αρεοπαγιτικος, Περι Ειρηνης. Μεταφρασις Σ. Τζουμελεας. Αθηνα: Παπυρος 1949).

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, NΟΜΩΝ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ,NΟΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
- Έργο της ρητορικής δεν είναι μόνο να πείθει, αλλά και να εξευρίσκει σε κάθε θέμα τα υπάρχοντα πειστικά επιχειρήματα. Αριστοτέλης
- Κανένας νόμος δεν μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων. Αρχαίο ρητό
- Οι πόλεις δεν διοικούνται σωστά με τους νόμους αλλά με την ηθική συμπεριφορά των πολιτών. Ισοκράτης 436-338 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας
- Η καλύτερη διακυβέρνηση είναι εκείνη όπου ο λαός υπακούει στους άρχοντες κι οι άρχοντες στους νόμους. Σόλων, 630-560 π.Χ., Αθηναίος νομοθέτης & φιλόσοφος
Nullum poena sine legum. μτφρ: καμιά ποινή χωρίς νόμο. Θεμελιώδες νομικό αξίωμα
Lex malla, lex nulla Θωμάς Ακινάτης, 1225-1274, Ιταλός Δομινικανός μοναχός & φιλόσοφος μτφρ: ο κακός νόμος, δεν είναι καθόλου νόμος
Inter arma silent leges μτφρ: ανάμεσα στα όπλα (δηλ. στον πόλεμο) οι νόμοι σιγούν
Necessitas non habet legem μτφρ: η ανάγκη δεν ξέρει νόμο
Testis unus, testis nullus. μτφρ: είς μάρτυς, ουδείς μάρτυς.
Dura lex, sed lex. μτφρ: σκληρός νόμος, αλλά νόμος.
Ratio legis est anima legis μτφρ: η αιτία του νόμου είναι η ψυχή του νόμου
Salus populi suprema lex Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός μτφρ: η ευημερία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος
Pacta sunt servanta. μτφρ: οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται
Οι άχρηστοι νόμοι αδυνατίζουν τους χρήσιμους νόμους. Montesquieu, 1689-1755, Γάλλος στοχαστής
Είναι νόμιμο διότι το θέλω. Λουδοβίκος 16ος, 1754-1793, Γάλλος βασιλιάς [1774-1792]
Όποτε ο «Α» προσπαθεί να επιβάλλει με νόμο τις ηθικές του απόψεις στον «Β», ο «Α» είναι κατά πάσα πιθανότητα απατεώνας. H.L. Mencken, 1880-1956, Αμερικανός Αρθρογράφος
Ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Οι μικρές μύγες πιάνονται, ενώ οι μεγάλες σχίζουν το δίχτυ και φεύγουν. Ανάχαρσις, 6ος π.Χ. αιών, Σκύθης ηγεμόνας & φιλόσοφος
Είναι πιο εύκολο να νομοθετείς ορισμένα πράγματα από το να τα νομιμοποιείς. Nicolas Chamfort, 1740-1794, Γάλλος συγγραφέας
Είς νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων. Εμμανουήλ Ροΐδης, 1836-1904, Έλληνας συγγραφέας
Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί Anatole France, 1844-1924, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1921
Οι άνθρωποι δεν πρέπει να βλέπουν πως φτιάχνονται δυο πράγματα: οι νόμοι και τα λουκάνικα. Όττο Φον Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός καγκελάριος
Όσο πληθαίνουν οι νόμοι, πολλαπλασιάζονται οι παράνομοι. Λάο Τσε, 6ος αιώνας π.χ., Κινέζος φιλόσοφος
Ένοχος ένοχον ου ποιεί. Νομικό αξίωμα
Έχουμε 35 εκατομμύρια νόμους για να επιβάλλουμε δέκα εντολές. Oliver G. Wilson, Αμερικανός ιεροκήρυκας
Σχετικά με το νόμο, πρέπει να έχουμε υπόψη μας το εξής: κάτω από αυτό το ψυχρό, σκληρό, απρόσωπο εξωτερικό χτυπάει μια ψυχρή, σκληρή, απρόσωπη καρδιά. David Frost, 1939 -, Βρετανός δημοσιογράφος
Σε χίλιες λίβρες νόμου δεν υπάρχει ούτε μια ουγκιά αγάπης. John Ray, 1627-1705, Άγγλος φυσιοδίφης
Μισώ τους εγκληματίες που στηρίζονται επάνω στους νόμους. Louis Scutenaire, 1905-1987, Βέλγος σουρεαλιστής & Αναρχικός
Το κακό όταν είσαι παράνομος είναι ότι δεν έχεις την προστασία του νόμου. Truman Capote, 1924-1984, Αμερικανός συγγραφέας
Να είσαι νομοθέτης είναι η πιο εκλεπτυσμένη μορφή τυραννίας. Φρήντριχ Νίτσε, 1844-1900, Γερμανός φιλόσοφος
Οι νόμοι -όπως τα σπίτια- γέρνουν και στηρίζονται ο ένας πάνω στον άλλο. Edmund Burke, 1729-1797, Βρετανός πολιτικός & φιλόσοφος
Καμιά προσπάθεια επιβολής του νόμου δεν μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα που ανάγεται πίσω στην οικογένεια. J. Edgar Hoover, 1895-1972, Αμερικανός, διευθυντής του FBI
Οι νόμοι είναι όπως οι παροιμίες. Πάντα βρίσκουμε έναν που να δικαιολογεί την παράβαση ενός άλλου. Henri Maret, 1805-1884, Γάλλος κληρικός
Οι πολλοί νόμοι σε μια χώρα είναι, όπως οι πολλοί γιατροί, σημείο αδυναμίας κι αρρώστιας. Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας
Οι νόμοι είναι η κυριαρχία των κυριάρχων. Λουδοβίκος 14ος, 1638-1715, Γάλλος βασιλιάς, ο βασιλιάς «Ήλιος»
Όποιος είναι αυστηρότερος από τους νόμους είναι τύραννος. Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
Αποφεύγετε, περισσότερο από καθετί, τις δίκες: επηρεάζουν τη συνείδησή σας, βλάπτουν την υγεία σας και αφανίζουν την περιουσία σας. Jean de La Bruyère, 1645-1696, Γάλλος συγγραφέας
Οι δικηγόροι είναι σαν τους κάστορες. Μπαίνουν στο ρέμα και το μπλοκάρουν. John Naisbitt, Αμερικανός συγγραφέας & μελλοντολόγος
Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979
Οι Πέρσες είχαν ένα νόμο σύμφωνα με τον οποίο όταν πέθαινε ο βασιλιάς, επικρατούσε για πέντε μέρες ανομία για καταλάβει ο κόσμος πόσο άξιος ήταν ο βασιλιάς και πόσο χρήσιμοι οι νόμοι. Σερήνος ο Αντιονεύς, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας Μαθηματικός
Δεν υπάρχουν αρκετές φυλακές, αρκετή αστυνομία, αρκετά δικαστήρια για να μπορέσουν να επιβάλλουν ένα νόμο που δεν στηρίζεται από τον λαό. Hubert Humphrey, 1911-1978, Αμερικανός πολιτικός, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ
Οι νόμοι είναι μια εφεύρεση της ανώτερης τάξης, ώστε, με το λεγόμενο νομικό τρόπο, να μην αφήνει τις κατώτερες τάξεις να σηκώνουν κεφάλι. August Strindberg, 1849-1912, Σουηδός θεατρικός συγγραφέας
Οι αδύναμοι άνθρωποι θέλουν να εξαρτώνται για να έχουν προστασία. Όσοι φοβούνται τους ανθρώπους αγαπούν τους νόμους. Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
Ο νόμος δεν υποκρίνεται ότι τιμωρεί όλα όσα είναι παράνομα. Αυτό θα δημιουργούσε σοβαρές εμπλοκές με τις επιχειρήσεις. Clarence Darrow, 1857-1938, Αμερικανός νομικός & άθεος
Η αυστηρότητα των νόμων εμποδίζει την εφαρμογή τους. Montesquieu, 1689-1755, Γάλλος στοχαστής
Με κακούς νόμους και καλούς δημόσιους λειτουργούς είναι ακόμα δυνατόν να κυβερνήσεις. Με κακούς δημόσιους λειτουργούς όμως, ούτε οι καλύτεροι νόμοι δεν μπορούν να βοηθήσουν. Όττο Φον Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός καγκελάριος
Περισσότεροι νόμοι, λιγότερη δικαιοσύνη. Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός
Είναι μέσα στη σιωπή των νόμων που γεννιούνται οι μεγάλες πράξεις. Μαρκήσιος Ντε Σαντ, 1740-1814, Γάλλος συγγραφέας («Σαδισμός»)
Είναι δυνατό κάποιος να μην έχει παραβιάσει ποτέ ούτε έναν νόμο, και παρ' όλα αυτά να είναι παλιάνθρωπος. Herman Hesse, 1877-1962, Γερμανός συγγραφέας
Δικαιοσύνη είναι το δίκαιο των αδύναμων. Joseph Joubert, 1754-1824, Γάλλος γνωμικογράφος
Ένας άνθρωπος που έχει τιμωρηθεί, δεν θα είναι στο εξής λιγότερο επιρρεπής προς μια δεδομένη συμπεριφορά. Στην καλύτερη περίπτωση, μαθαίνει πώς να αποφεύγει την τιμωρία. B.F. Skinner, 1904-1990, Αμερικανός ψυχολόγος
Κατά τους Κινέζους, οι αυτοκράτορες που πλησιάζουν στο τέλος τους, εκδίδουν αναρίθμητους νόμους. Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957
Δεν πρέπει να περιμένουμε από τους ανθρώπους να έχουν σεβασμό στο νόμο και στην τάξη, μέχρι να διδάξουμε σεβασμό σ’ αυτούς που έχουμε εμπιστευθεί να εφαρμόσουν το νόμο. Hunter S. Thompson, 1937-2005, Αμερικανός συγγραφέας

ΡΗΤΑ - ΓΝΩΜΙΚΑ - ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

“Μετά βδελυγμίας”= με αηδία,με αποστροφή
"(Το) απευκταίον" = δυσάρεστο,συμφορά.
“Εξ υπαρχής “= από την αρχή.
“Εξ απαλών ονύχων” = (μτφ).από μικρό παιδί,από νήπιο(Πβ.Ανθολ.Παλατ.V.128) και “επιφανειακά”.
“Αυτολεξεί”= με τις ίδιες ακριβώς λέξεις.
“Ασυζητητί”= αδιαμφισβήτητα, ανεπιφύλακτα.
“Ατιμωρητί”= χωρίς τιμωρία.
“Αρχαϊστί”= στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Εξεμέτρησε το ζην = Πέθανε,τελείωσε η ζωή του.

 Εξέστω Κλαζομενίοις ασχημονείν =Ας επιτραπεί στους Κλαζομένιους να α-
σχημονούν(όχι όμως σε εμάς).(Τη φράση αυτή την είπαν οι έφοροι της Σπάρτης ,όταν τους καταγγέλθηκε ότι οι απεσταλμένοι των Κλαζομενών{ Ιωνική πόλη}λέρωσαν τους θρόνους τους στη γερουσία με καπνιά).

 Εξ ημισείας =Μισά μισά,από μισά ο καθένας.

 Εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια = Λαμβάνοντας υπόψη τα δικά του κρίνει τα ξένα.Εξομοιώνει ξένα πράγματα με τη δική του κατάσταση.

 Εξις δευτέρα φύσις = Η συνήθεια καταντά δεύτερη φύση

 Εξ οικείων τα βέλη = Οι επιθέσεις προέρχονται από οικεία πρόσωπα.

 Εξ ολοκλήρου = ολοκληρωτικά.

 Εξ ονόματος = εκ μέρους,ως εκπρόσωπος.

 Εξ’ όνυχος τον λέοντα = Λέμε τη φράση ,όταν θέλουμε να τονίσουμε ότι από κάποια μικρή ένδειξη μπορεί να διαφανεί ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου
Εξ’ ορισμού =δικαιωματικά,επίσημα.

 Εξ ‘ου =από όπου.

 Εξ όψεως =από την όψη.

 Εξ υπαρχής = από την αρχή.

 Εξ υφαρπαγής = από κλοπή.

 Εξ ‘ύψους = από τον ουρανό.
Εξωθεν = Από έξω.
μύριοι= δέκα χιλιάδες ΑΛΛΑ μυρίοι= αναρίθμητοι.
Κατ’ αρχήν= κυρίως, βασικά ΑΛΛΑ Κατ’ αρχάς= αρχικά.
“Μεταξύ σφύρος και άκμονος” = ανάμεσα σε δύο εμπόδια,σε δύο κακά.
“Εκ των ων ουκ άνευ(sine qua non)” = Αναφέρεται σε πράγμα,στοιχείο ή ιδιότητα,που είναι απαραίτητα ή αναντικατάστατα σε κάτι ή για κάτι.
“Νήδυμος ύπνος” = βαθύτατος ύπνος.
“Πνέω τα λοίσθια “= ψυχορραγώ,βρίσκομαι στα πρόθυρα του θανάτου.

 “Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται” = Οταν κανείς δυστυχήσει όλοι κοιταζουν να επωφεληθούν από τη δυστυχία του.
“Ερρέτω” = πήγαινε στο διάβολο,ας πάει κατά διαόλου.
“De profundis”Λατιν.=εκ βαθέων , από τα βάθη της ψυχής μου.
«Μηδέν ἂγαν»= τίποτε σε υπερβολικό βαθμό.
“Επί τον τύπον των ήλων”= Λέγεται για ανθρώπους που είναι δύσπιστοι και θέλουν απτές αποδείξεις, για να πειστούν για κάτι.Π.χ. «Αυτός ,αν δε βάλει το χέρι του επί τον τύπον των ήλων ,δεν πιστεύει τίποτε απʼόσα του είπαμε»(Από την περίφημη φράση που είπε ο άπιστος Θωμάς ,όταν τον πλη-ροφόρησαν οι άλλοι μαθητές για την Ανάσταση του Χριστού.Πβ.Ιω.Κ.25).
“Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα “= λέγεται συνήθως σε εκείνους που καυχώνται για προγενέστερα ανεπιβεβαίωτα κατορθώματά τους και προκαλούνται τώρα να τα επαναλάβουν,για να αποδείξουν ότι δε λένε ψέματα [η φράση προέρχεται από τον αισώπειο μύθο «Ανήρ κομπαστής»]

 “Εν τη ρύμη του λόγου “= στη ροή της κουβέντας.
“Κομίζω γλαύκα ες Αθήνας ” = Μεταφ.Λέγεται γιʼαυτούς που μιλούν για πολύ γνωστά πράγματα ,σαν να ήταν εντελώς νέα και άγνωστα.
“Από καθέδρας” = με ύφος αυθεντικό,δογματικό.Π.χ «ομιλεί από καθέδρας».(ομιλεί με ύφος μη επιδεχόμενο αντίρρηση)Λατινικά : ex cathedra.

 “Αιδώς Αργείοι” =Ντροπή κύριοι!Δεν ντρέπεστε επιτέλους;"
« Γῆ πάντα τίκτει και πάλιν κομίζεται»= όλα από τη γη γεννιούνται και σ’αυτήν ξαναγυρνούν [Μενάνδρου Γνῶμαι Μονόστιχοι 89].
“Κύμβαλον αλαλάζον “ = μεταφ.λέγεται για άνθρωπο που απηχεί ξένες γνώμες άκριτα. “Εν ριπή οφθαλμού“ = Μεταφ.Ακαριαία,ξαφνικά.
“Κρανίου τόπος “ = Λέγεται για κάποιο μέρος ,όπoυ η ζωή σʼαυτό είναι πραγματική κόλαση.
“Μετά λόγου γνώσεως” = με πλήρη επίγνωση των πραγμάτων.
“Πύρρειος νίκη “= νίκη που συνεπάγεται όμως τεράστιες απώλειες.Νίκη που συνεπιφέρει και στον νικητή μεγάλη φθορά,έτσι ωστε να ισοδυναμεί με ήττα(Η φράση προήλθε από την αιματηρή νίκη του Πύρρου εναντίον των Ρωμαίων στην Ηράκλεια της Ιταλίας το 280 π.Χ.
“Έπεα πτερόεντα” = Φτερωτά λόγια ,λόγια του αέρα. Π.χ « Δεν παίρνω ποτέ στα σοβαρά προφορικές υποσχέσεις .ʼΟλα αυτά για μένα είναι έπεα πτερόεντα»
“Εστι δίκης οφθαλμός ος τα πανθʼορά” = Υπάρχει το μάτι της δικαιοσύνης
που βλέπει τα πάντα,τίποτε δε μένει ατιμώρητο.
“Είπα και ελάλησα ,αμαρτίαν ουκ έχω “= Η φράση χρησιμοποιείται με την έννοια :εγώ ξεκαθάρισα από πριν τη θέση μου,προειδοποίησα για τη στάση μου-τώρα δεν έχω καμιά ευθύνη για ό,τι έγινε ή ό,τι θα γίνει.

 “Ειρήσθω εν παρόδω” = ας ειπωθεί παρενθεντικά, παρεμπιπτόντως.
“Αμ’έπος αμ’έργον” = το’πε και το’κανε.(Ηρόδοτος ΙΙΙ135 «αμα έπος τε και έργον εποίει» δηλ. μόλις ξεστόμιζε το λόγο ,έκανε και το έργο).
“Αβρόχοις ποσί”= με στεγνά πόδια.Μεταφ.=χωρίς κόπο,χωρίς ζημιά(ηθική ή υλική).Π.χ «Αντε τυχερέ ξέμπλεξες από αυτήν την ιστορία αβρόχοις ποσί». Προέλευση :Από την γνωστή βιβλική ιστορία της διέλευσης των Εβραίων μέσα από την Ερυθρά θάλασσα,χωρίς να βραχούν τα πόδια τους.»Αι εξακόσιαι εκείναι χιλιάδες αι την Ερυθράν θάλασσαν αβρόχοις ποσί διαπεράσαι …» Αετόν ίπτασθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις τον αετό να πετά;)
Αμ' έπος αμ´έργον = πρόκειται για αρχαιοπρεπή φράση και σημαίνει χωρίς καθυστέρηση, αμέσως.
Μεταξύ σφύρας και άκμονος (ανάμεσα στο σφυρί και το αμόνι) = λέγεται για κάποιον που αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις και δεν μπορεί να απαλλαγεί απ' αυτές.
Υπό την αίρεση = υπό την προϋπόθεση, με τον όρο.
Υπό αίρεση = σε εκκρεμότητα.
Αιχμή του δόρατος = το βασικότερο όπλο μιας στρατηγικής, μιας επιθετικής πολιτικής. Π.χ. Τα κοινοτικά προγράμματα αποτελούν, για την ελληνική οικονομία, την αιχμή του δόρατος.
Δελφίνα νήχεσθαι διδάσκεις; (Μαθαίνεις κολύμπι στο δελφίνι;)
Αιγιαλω λαλείς; (Μιλάς στο γιαλό;)
Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος = προθυμοποιούμαι να κάνω κάτι το οποίο είμαι υποχρεωμένος να κάνω.
Ανεμον διώκεις; (Κυνηγάς τον άνεμο;)
Πνέω τα λοίσθια = βρίσκομαι στα τελευταία μου.
Ομφάλιος λώρος = κάθε μορφής σύνδεσμος με πρόσωπα και πράγματα από τα οποία δεν μπορούμε να αποκοπούμε.
Ανέμω διαλέγης; (Μιλάς με τον άνεμο;)
Παρά θιν' αλός = στη θάλασσα, στην παραλία.
Εν κρυπτώ και παραβύστω = κρυφά και μυστικά.
Θέατρο του παραλόγου = κάθε κατάσταση παραλογισμού.
Απέχω παρασάγγας = έχω τεράστια διαφορά σε κάτι από κάποιον άλλον.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ = λέγεται για πρόσωπα που βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων και έχουν προσωπική αντίληψη των γεγονότων.
Αντί πινακίου φακής = με ευτελές αντάλλαγμα. Π.χ. τους βρήκαν στην ανάγκη και αγόρασαν την επιχείρηση αντί πινακίου φακής.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά = για περιπτώσεις που δεν εφαρμόζεται αμερόληπτη και δίκαιη μεταχείρηση.
Πνέω μένεα = είμαι έντονα εξοργισμένος με κάποιον.
Επί ξυρού ακμής = στην κόψη του ξυραφιού, στο κρίσιμο σημείο μιας κατάστασης ή ενέργειας.
Περί όνου σκιάς = λέγεται για θέμα ανάξιου λόγου.
Ονειρο θερινής νυκτός = κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Δικτύω άνεμον θηράς; (Κυνηγάς με απόχη τον άνεμο;)
Εις ύδωρ γράφεις; (Γράφεις στο νερό;)
Τηρώ σιγήν ιχθύος = δεν παίρνω θέση για κάτι, αποφεύγω να σχολιάσω.
Ελαίω πυρ σβεννύεις; (Σβήνεις με λάδι τη φωτιά;)
Θάλασσαν αντλείς; (Αντλείς τη θάλασσα;)

Εκ των ων ουκ άνευ = απολύτως απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση.
Ανθρακες ο θησαυρός = για να δηλωθεί διάψευση προσδοκιών.
Κοσκίνω ύδωρ φέρεις; (Μεταφέρεις νερό με κόσκινο;)
Κωφού κτυπάς θύραν; (Στου κουφού την πόρτα χτυπάς;)
Εξ απορρήτων = ο μυστικοσύμβουλος.
Αυθωρεί και παραχρήμα = αμέσως, χωρίς καμμία καθυστέρηση.
Αχίλλειος πτέρνα = το τρωτό, το αδύνατο σημείο κάποιου.
Τράγον άμέλγεις; (Αρμέγεις τράγο;)

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω = λέγεται στις περιπτώσεις που κάποιος κατηγορεί τους άλλους, χωρίς να αναλογίζεται και τη δική του ευθύνη.
Μετά βδελυγμίας = όταν εκδηλώνουμε το αίσθημα της ηθικής αποστροφής για κάτι ψυχρό και αηδιαστικό.
Βίος και πολιτεία = λέγεται για κάποιον που έχει πολυπαθή ή περιπετειώδη ζωή.
Τυφλώ κάτοπτρον χαρίζη; (Κάνεις δώρο σε τυφλό καθρέφτη;)
Φαλακρώ κτένας δανείζεις; (Δανείζεις χτένα σε φαλακρό;)
Ωόν τίλλεις; (Μαδάς το αυγό;)

Τα ωά ταίς θριξίν! Το έκοψε στην τρίχα!
Επεα πτερόεντα = λόγια χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα.
Προς επίρρωσιν = προς ενίσχυση.
Αεί όμοιος ει! Πάντα ο ίδιος είσαι!
Μαίνομαι και παραπαίω! Είμαι τρελλός και παλαβός!
Οίχεται αποπτάμενος. Φεύγει πετώντας.

Εξιλαστήριο θύμα = όταν δεν λογοδοτεί ο πραγματικός ένοχος αλλά κάποιος άλλος που είναι εντελώς αθώος ή βαρύνεται ελάχιστα.
Διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου = διαμαρτύρομαι έντονα και υποστηρίζω ότι είμαι αθώος. Συχνά λέγεται ειρωνικά για κάποιον που παριστάνει τον αθώο.
Κεραυνός εν αιθρία = λέγεται σε απροσδόκητα και εντυπωσιακά γεγονότα.
Ω 'γαθέ, όρα τι ποιείς! Καλέ, κύττα τι κάνεις!
Κομίζω γλαύκας εις τα Αθήνας = παρουσιάζω ως καινούργιο ή πρωτοποριακό κάτι που είναι ήδη γνωστό.
Παίζω εν ου παικτοίς = αντιμετωπίζω χωρίς σοβαρότητα κάτι που απαιτεί σοβαρή αντιμετώπιση.
Ου παντός πλειν ες Κόρινθον = δεν είναι όλοι ικανοί για ένα δύσκολο στόχο. Χαιρέτω δη. Χαιρέτα το!
Ο κύβος ερρίφθη = λέγεται για κάτι που έχει κριθεί οριστικά και αμετάκλητα
. Τα άγια τοις κυσί (τα άγια στος σκύλους) = όταν εμπιστευόμαστε την προστασία και τήρηση των κανόνων του δικαίου και των αξιών σε ανάξια πρόσωπα.
Ανακρούω πρύμναν = υποχωρώ.
Δρυός πεσούσης πας ανηρ ξυλεύεται = όταν χάσει κάποιος τη δύναμή του κάποιοι τρέχουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία εις βάρος του.
Είεν δη. Ας είναι λοιπόν!
Ως έπος ειπείν. Που λέει ο λόγος.
Ωχετ' απιών. Πήγε να φύγει.ου φιδιού = οτιδήποτε ευνοεί ή σχετίζεται με την ανάπτυξη του νεοναζισμού.
Τουτί τι ήν; Τι είν' τούτο;(!)
Ωδινεν όρος και έτεκε μυν (κοιλοπόνησε το βουνό και γέννησε ποντίκι) = λέγεται για εντυπωσιακές προσπάθειες που καταλήγουν σε ασήμαντο αποτέλεσμα.
Ουκ αφέξεταί μου τω χείρε. Δεν το γλυτώνω το ξύλο.

Και τι δει λέγειν. Και που να στα λέω!
Τι εστι το πράγμα; Που το πάει το πράγμα;
Οίνος... και παίδων ην αληθής. Από παιδί κι από κρασί μαθαίνεις την αλήθεια!
Μεταξύ των λόγων. Πάνω στην κουβέντα.
Τι σοι φαίνεται; Πώς σου φαίνεται;
Παύσαι προς με καλλωπιζόμενος. Πάψε να μου κουνιέσαι.
Αν ης ος ει, λέγε θαρρών. Αν είσαι αυτός που είσαι, λέγε θαρρετά.
Δος μοι έτι πρόφρων και μοι τεόν ούνομα ειπέ αυτίκα νυν, ίνα τοι δω ξείνιον, ω κε συ χαίρης! [Κι ακόμα δός μου πρόθυμα και πες μου τ' όνομά σου τώρα ευθύς, γιά να σου δώσω δώρημα που σύ θα το χαρείς! ] Να ζήσης καβαλάρη μου, γιά πες μου τ' όνομά σου, και χάρισμα βασιλικό θα κάνω τσ' αφεδιάς σου! (δημ. τραγούδι) Κοντός ψαλμός αλληλούια = η φράση χρησιμοποιείται για υπόθεση που σύντομα θα φανούν τα αποτελέσματά της και δεν μπορούμε με σιγουριά να κάνουμε πρόγνωση.
Ο λύκος έχει τ' όνομα κι η αλεπού τη χάρη = λέγεται για κάποιον που επιτυγχάνει περισσότερα με την πονηριά και την πανουργία, παρά με την επιθετικότητα και τη δύναμη.
Αλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε = όταν υπάρχει ασυνεννοησία ή όταν κάποιος αποφεύγει να πάρει θέση για το θέμα που συζητείται.
Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενος = προθυμοποιούμαι να κάνω κάτι το οποίο είμαι υποχρεωμένος να κάνω.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα = για να δικαιολογηθούν παράνομες και κατακριτέες πράξεις που επιτελούνται για την επίτευξη ιερού ή υψηλού στόχου.
Ομφάλιος λώρος = κάθε μορφής σύνδεσμος με πρόσωπα και πράγματα από τα οποία δεν μπορούμε να αποκοπούμε.
Πέφτουν οι μάσκες = αποκαλύπτονται οι πραγματικές προθέσεις κάποιου.
Θέατρο του παραλόγου = κάθε κατάσταση παραλογισμού.
Απέχω παρασάγγας = έχω τεράστια διαφορά σε κάτι από κάποιον άλλον.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ = λέγεται για πρόσωπα που βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων και έχουν προσωπική αντίληψη των γεγονότων.
Αντί πινακίου φακής = με ευτελές αντάλλαγμα. Π.χ. τους βρήκαν στην ανάγκη και αγόρασαν την επιχείρηση αντί πινακίου φακής.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά = για περιπτώσεις που δεν εφαρμόζεται αμερόληπτη και δίκαιη μεταχείρηση.
Πνέω μένεα = είμαι έντονα εξοργισμένος με κάποιον.
Ονειρο θερινής νυκτός = κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Η στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε = λέγεται ειρωνικά για να δηλωθεί πως για κάτι που δεν πάει καλά προφανώς φταίμε οι ίδιοι.
Σφάξε με, αγά μου, ν' αγιάσω = λέγεται στις περιπτώσει που κάποιοι δείχνουν παθητική στάση απέναντι σε εχθρικές προκλήσεις και παραιτούνται από κάθε προσπάθεια αντίστασης.
Τηρώ σιγήν ιχθύος = δεν παίρνω θέση για κάτι, αποφεύγω να σχολιάσω.
Με σημαδεμένη τράπουλα = όταν δεν τηρούνται οι κανόνες της αμεροληψίας και της δικαιοσύνης και το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο.
Σημείο τριβής = για περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονη αντιπαράθεση και αδυναμία σύγκλισης απόψεων.
Ανθρακες ο θησαυρός = για να δηλωθεί διάψευση προσδοκιών.
Ανοιχτοί λογαριασμοί = εκκρεμότητες (συνήθως έριδες) που δεν έχουν τελειώσει.
Εχω τραχανά απλωμένο = έχω κάνει τη δουλειά μου και διαφορώ.
Εξ απορρήτων = ο μυστικοσύμβουλος.
Αυθωρεί και παραχρήμα = αμέσως, χωρίς καμμία καθυστέρηση.
Αχίλλειος πτέρνα = το τρωτό, το αδύνατο σημείο κάποιου.
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά = λέγεται για προειδοποιήση ότι στο τέλος θα φανούν τα άσχημα αποτελέσματα.
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω = λέγεται στις περιπτώσεις που κάποιος κατηγορεί τους άλλους, χωρίς να αναλογίζεται και τη δική του ευθύνη.
Μετά βδελυγμίας = όταν εκδηλώνουμε το αίσθημα της ηθικής αποστροφής για κάτι ψυχρό και αηδιαστικό.
Βίος και πολιτεία = λέγεται για κάποιον που έχει πολυπαθή ή περιπετειώδη ζωή.
Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους = λέγεται για κάποιον που, ενώ θέλει πολυτελή ή δύσκολα πράγματα, δεν έχει τη διάθεση ή την ικανότητα να υποστεί το ανάλογο κόστος.
Πετάω το γάντι = προκαλώ, απαιτώ απάντηση, εξήγηση.
Το γινάτι βγάζει μάτι = το πείσμα μπορεί να πλήξει τον ίδιο τον ισχυρογνώμονα.
Γκρίζα διαφήμιση = όταν ένα προϊόν διαφημίζεται όχι στον προβλεπόμενο χρόνο και τόπο.
Επεα πτερόεντα = λόγια χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα.
Προς επίρρωσιν = προς ενίσχυση.
Οποιος βαριέται να ζημώσει, πέντε μέρες κοσκινίζει = αυτός που αποφεύγει την εργασία και προβάλλει συνεχώς δικαιολογίες.
Αρχή της ήσσονος προσπαθείας = λέγεται για εκείνους που καταβάλλουν πολύ μικρή προσπάθεια προκειμένου να επιτύχουν κάτι.
Ψαρεύω σε θολά νερά = αναμειγνύομαι σε ύποπτες καταστάσεις. Εξιλαστήριο θύμα = όταν δεν λογοδοτεί ο πραγματικός ένοχος αλλά κάποιος άλλος που είναι εντελώς αθώος ή βαρύνεται ελάχιστα.
Διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου = διαμαρτύρομαι έντονα και υποστηρίζω ότι είμαι αθώος. Συχνά λέγεται ειρωνικά για κάποιον που παριστάνει τον αθώο.
Κεραυνός εν αιθρία = λέγεται σε απροσδόκητα και εντυπωσιακά γεγονότα.
Κίτρινος τύπος = η προκλητική προβολή και παρουσίαση στον τύπο θεμάτων που εξάπτουν την περιέργεια του κοινού.
Ο κουτσός με το 'να πόδι δίνει μία και πάει στην πόλη = τα πάντα γίνονται και τίποτα δεν αποκλείεται.
Πέμπτη φάλαγγα = κάθε άτομο ή ομάδα ατόμων με διαβρωτική και υπονομευτική δράση και διάθεση.
Φαντάσματα του παρελθόντος = οτιδήποτε δυσάρεστο προέρχεται από το παρελθόν.
Το αβγό του φιδιού = οτιδήποτε ευνοεί ή σχετίζεται με την ανάπτυξη του νεοναζισμού.
Ξεπλένω βρώμικο χρήμα = χρησιμοποιώ νόμιμους τρόπους για να εμφανίσω ως νόμιμα τα κέρδη από παράνομη δραστηριότητα.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Hide-Απόκρυψη / Show-Εμφάνιση

Εβραϊκές παροιμίες
"Η αγάπη έχει γλυκιά γεύση, αλλά μόνο μαζί με ψωμί".
"Η μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα".
"Ο Θεός δεν μπορούσε να είναι παντού, γι' αυτό έπλασε τις μητέρες".
Εκεί που σας αγαπάνε να πηγαίνετε όχι και πολύ συχνά, εκεί που σας μισούν, μην πάτε ποτέ.
Να μεταχειρίζεσαι τον άλλο σαν να 'ναι ραβίνος. Να φυλάγεσαι απ' αυτόν σαν να 'ναι κλέφτης.
Αλίμονο σ' εκείνον που κανένας δεν αγαπάει, αλλά να φοβάσαι εκείνον που αγαπάνε όλοι.
Να φυλάγεσαι από τ' ακίνητο νερό, το ακίνητο σκυλί, τον ακίνητο εχθρό.
Τα δάκρυα για την ψυχή είναι ό,τι το σαπούνι για το σώμα.
Ο διάβολος ενοχλεί μόνο εκείνους που τον έχουν ενοχλήσει.
Ένας χαζός λέει ό,τι ξέρει κι ένας σοφός ξέρει ό,τι λέει.
Μην ανοίγεις μαγαζί αν δεν ξέρεις να χαμογελάς.
Μη χρεώνεις τίποτα και θα 'χεις πολλούς πελάτες.
Για κάθε απάντηση, υπάρχει μια καινούργια ερώτηση.
Να μη χαρείς για την πτώση του εχθρού σου, αλλά μην τον βοηθήσεις να σηκωθεί.
Ο Θεός έκανε τον άνθρωπο επειδή του αρέσουν οι ιστορίες.
Ο Θεός δεν είναι πλούσιος και αυτό που δίνει στον ένα, το παίρνει απ' τον άλλον.
Αν δεν αντέχεις το κακό, δεν θα ζήσεις για να δεις το καλό.
Τα λόγια πρέπει να ζυγίζονται, όχι να μετριούνται.
Η ομιλία πηγάζει από τη φύση. Η σιωπή από τη σοφία.
Αν θες τα όνειρά σου να βγουν αληθινά, μην κοιμάσαι.
Προνόησε για το χειρότερο. Το καλύτερο θα προνοήσει μόνο του.
Καλύτερα να ρωτήσεις δέκα φορές παρά να χαθείς μία.
Μην πετάς τον παλιό κουβά, προτού βεβαιωθείς ότι ο καινούργιος κρατάει νερό. Αν είσαι ξαπλωμένος στο έδαφος, δεν μπορείς να πέσεις.
Να ζυγίζεις το σιτάρι των άλλων με τη δική σου ζυγαριά.
Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται, ο Θεός γελάει.
Αν τα πράγματα δεν είναι όπως θα ήθελες, να τα θέλεις όπως είναι.
Αν θέλεις φήμη σοφού, να συμφωνείς με όλους.
Αν οι πλούσιοι μπορούσαν να προσλάβουν κάποιον να πεθάνει γι' αυτούς, οι φτωχοί θα ζούσαν μιαν άνετη ζωή.
Το πιο βαρύ πράγμα στον κόσμο είναι η άδεια τσέπη.
Όταν το φως είναι στραβό, και η σκιά είναι στραβή.
Μερικοί άνθρωποι είναι σαν τα παπούτσια: όσο πιο φτηνοί είναι, τόσο πιο πολύ φωνάζουν.
Αν γελάς όταν δανείζεσαι, θα κλαις όταν ξεπληρώνεις.
Ο Θεός αγαπάει το φτωχό, αλλά βοηθάει τον πλούσιο.
Αγγλικές και Αμερικανικές παροιμίες
Η παλίρροια σηκώνει όλες τις βάρκες.
Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.
Σκουπίδια βάζεις, σκουπίδια βγάζεις.
Αν δεν μπορείς να ιππεύσεις δύο άλογα ταυτοχρόνως, τότε να φύγεις απ' το τσίρκο.
Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Οι πράξεις μιλάνε πιο δυνατά από τα λόγια.
Ο σκύλος γυρνάει στον εμετό του.
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
Βάλε ένα ζητιάνο καβάλα, και θα καλπάσει στην κόλαση.
Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι.
Όταν η φτώχεια μπαίνει από την πόρτα, η αγάπη φεύγει από το παράθυρο.
Ό,τι δεν ξέρεις, δεν μπορεί να σε βλάψει.
Η ευγένεια αξίζει πολλά και δεν κοστίζει τίποτε.
Ένα αδρανές μυαλό είναι το εργαστήρι του διαβόλου.
Η φέτα του ψωμιού πέφτει πάντα από την πλευρά που έχει το βούτυρο.
Όπου υπάρχουν μέλισσες, υπάρχει μέλι.
Μια μικρή τρύπα μπορεί να βουλιάξει ένα μεγάλο καράβι.
[Όσα] εύκολα έρχονται, εύκολα χάνονται.
Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.
Η τελευταία σταγόνα κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει.
Εκείνος που είναι έτοιμος να ορκιστεί, είναι έτοιμος να πει και ψέματα.
Η ποικιλία είναι το αλατοπίπερο της ζωής.
Η ανάγκη είναι η μητέρα της επινόησης.
Κράτησε ένα πράγμα εφτά χρόνια και θα βρεις μια χρήση γι' αυτό.
Όποιος πληρώνει από πριν, δεν εξυπηρετείται σωστά.
Οι καλοί φράχτες κάνουν τους καλούς γείτονες.
Οι απόντες έχουν πάντα άδικο.
Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού, τόσο πιο πολύ φαίνεται ο κώλος της.
Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει.
Οπουδήποτε κάθεται ο Μακγκρέγκορ είναι η κεφαλή του τραπεζιού.
Οι καλύτεροι άνθρωποι δεν είναι παρά άνθρωποι στην καλύτερη τους φάση.
Οι γαλάζιοι λόφοι είναι μακριά από δω.
Όποιος πάει στη θάλασσα από ευχαρίστηση, θα πήγαινε στην κόλαση για να περάσει την ώρα του.
Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά.
Η φωτιά είναι καλός υπηρέτης αλλά κακός αφέντης.
Ο σύζυγος το μαθαίνει πάντα τελευταίος.
Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος.
Δεν υπάρχει πιο ηλίθιος από ένα γέρο ηλίθιο.
Πρέπει να μάθουμε να περπατάμε προτού μπορέσουμε να τρέξουμε.
Μια γυναίκα που σφυρίζει και μια κότα που κράζει δεν κάνουν ούτε για το Θεό ούτε για τον άνθρωπο.
Η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος.
Αυτός που δικαιολογεί τον εαυτό του, τον κατηγορεί.
Να ελπίζεις για το καλύτερο και να είσαι έτοιμος για το χειρότερο.
Η ελπίδα είναι καλό πρόγευμα αλλά κακό δείπνο.
Κάθε σύννεφο έχει ασημένια φόδρα.
Η αντιξοότητα δημιουργεί περίεργους συντρόφους.
Δεν υπάρχει λόγος να κλαίμε πάνω απ' το χυμένο γάλα.
Το δύσκολο γίνεται μια φορά. Το αδύνατο κρατάει λίγο παραπάνω.
Καταλαβαίνεις ένα μαραγκό από τα ροκανίδια που 'χει πάνω του.
Αν οι επιθυμίες ήταν άλογα, οι ζητιάνοι θα ήταν καβαλάρηδες.
Να χρησιμοποιείς απαλά λόγια και σκληρά επιχειρήματα.
Πάντα παράνυμφος, ποτέ νύφη.
Φρόντισε το μαγαζί σου και το μαγαζί σου θα φροντίσει εσένα.
Η δουλειά πριν τη διασκέδαση.
Ρώτα μια χαζή ερώτηση και θα πάρεις μια χαζή απάντηση.
Δώσε στο διάβολο το μερίδιο του.
Όλα τα ψάρια που θα 'ρθουν στο δίχτυ.
Στην ήρεμη θάλασσα, όλοι είναι καπεταναίοι.
Ο θάνατος πάντα έρχεται ή πολύ νωρίς ή πολύ αργά.
Οι καλοί πεθαίνουν νέοι.
Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει δρόμος.
Η Εκκλησία είναι ένα αμόνι που έχει χαλάσει πολλά σφυριά.
Ένας πεινασμένος άνθρωπος είναι ένας θυμωμένος άνθρωπος.
Κόκκινος ουρανός το βράδυ, η χαρά του βοσκού. Κόκκινος ουρανός το πρωί, η προειδοποίηση του βοσκού.
Προτιμότερος ο διάβολος που ξέρεις απ' το διάβολο που δεν ξέρεις.
Τα καλά παιδιά έρχονται πάντα δεύτερα.
Η φιλανθρωπία αρχίζει στο σπίτι.
Το αίμα θα αποκαλύψει.
Χρειάζονται τρεις γενιές για να βγει ένας τζέντλεμαν.
Ο κεραυνός δεν χτυπάει το ίδιο μέρος δυο φορές.
Χωρίς πόνο, χωρίς κέρδος.
Κάθε άνθρωπος έχει την τιμή του.
Αγοράζεις γη, αγοράζεις και τις πέτρες. Αγοράζεις κρέας, αγοράζεις και τα κόκαλα. Τα παιδιά και οι ανόητοι δεν πρέπει να βλέπουν μισοτελειωμένες δουλειές.
Οι σκύλοι γαβγίζουν αλλά το καραβάνι περνά.
Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα.
Μίλα για το διάβολο και σίγουρα θα εμφανιστεί.
Μην περνάς τη γέφυρα πριν φτάσεις σ' αυτήν.
Ένα χρυσό κλειδί ανοίγει όλες τις πόρτες.
Αν το καπέλο σου κάνει, φόρα το.
Μια γάτα με γάντια δεν πιάνει ποντίκια.
Μια αλυσίδα αντέχει όσο ο πιο αδύνατος κρίκος της.
Τα χέρια φτιάχτηκαν πριν απ' τα πιρούνια.
Γέλα κι ο κόσμος θα γελάσει μαζί σου. Κλάψε και θα κλάψεις μόνος σου.
Αν δεν μπορείς να τους νικήσεις, πάνε μαζί τους.
Όποιος είναι δικηγόρος του εαυτού του έχει έναν χαζό για πελάτη. Το εμπόριο ακολουθεί τη σημαία.
Γιατί ν' αγοράσεις μια αγελάδα, όταν το γάλα είναι τόσο φτηνό.
Η ομορφιά σέρνει από μια τρίχα.
Όσο μεγαλύτερος ο αμαρτωλός, τόσο μεγαλύτερος ο άγιος.
Ο γιος είναι γιος μέχρι να βρει γυναίκα. Η κόρη είναι κόρη σε όλη της τη ζωή.
Μπορείς να οδηγήσεις το άλογο στο νερό, αλλά δεν μπορείς να το αναγκάσεις να πιει.
Μην μετράς τις κότες σου προτού βγουν από τ' αβγό.
Όποιος θέλει να καθίσει σε δυο καρέκλες, πέφτει κάτω.
Το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι το κάστρο του.
Η γάτα θα φάει ψάρια αλλά δεν θα βρέξει τα πόδια της.
Ένα πουλί στο χέρι, αξίζει δύο στο δάσος.
Υπάρχει σιγουριά στους αριθμούς.
Καλύτερα να είσαι σίγουρος παρά μετανοιωμένος.
Είναι φτωχή καρδιά αυτή που ποτέ δεν χαίρεται.
Οι παλιές συνήθειες πεθαίνουν δύσκολα.
Όλα τα ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν.
Όλα είναι καλά, όταν τελειώνουν καλά.
Το μικρό είναι όμορφο.
Καλύτερα να γεννηθείς τυχερός παρά πλούσιος.
Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία.
Ένα μήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα.
Αυτός που χορεύει πρέπει να πληρώσει το βιολιτζή.
Ό,τι σάλτσα κάνει για τη χήνα, κάνει και για τη γαρνιτούρα.
Το γρασίδι είναι πάντα πιο πράσινο από την άλλη μεριά του φράχτη.
Ένας παλικαράς είναι πάντα ένας δειλός.
Ο πλούσιος έχει πάγο το καλοκαίρι και ο φτωχός έχει το χειμώνα. Ένας ηλίθιος και τα λεφτά του σύντομα χωρίζουν.
Πολλά πράγματα χάνονται επειδή δεν τα ζητάς.
Γαλλικές Παροιμίες
Αληθινή αγάπη είναι όταν δεν χρειάζεται να μιλάς.
Είναι η αγάπη που κάνει τον κόσμο να γυρίζει.
Η ευγένεια υποχρεώνει.
Από την έλλειψη ενός καρφιού χάθηκε ένα πέταλο, από την έλλειψη ενός πέταλου, χάθηκε ένα άλογο, από τη έλλειψη ενός αλόγου, χάθηκε ένας άνθρωπος.
Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.
Μια γυναίκα εγκαταλείπει έναν άντρα μόνον για έναν άλλον άντρα.
Σκύλος που γαβγίζει, δεν δαγκώνει.
Αν η γυναίκα δεν έχει δίκιο, να της ζητήσεις συγνώμη.
Αυτό που θέλει η γυναίκα, ο Θεός το τρέμει.
Δεν μπορούμε να κάνουμε ομελέτα, χωρίς να σπάσουμε τ' αβγά.
Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.
Ο γέρος κυνηγός χρειάζεται νεαρό σκυλί. Ο νέος κυνηγός χρειάζεται γέρικο σκυλί.
Όχι νέα, καλά νέα.
Τίποτε δεν πετυχαίνει σαν την επιτυχία.
Ο καθένας σ' αυτόν τον κόσμο, κουβαλάει το δικό του σταυρό.
Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν έχουν ιστορία.
Η ζωή είναι ένα κρεμμύδι που καθώς το ξεφλουδίζεις κλαις.
Καλύτερα να έχεις δουλειά με τον ίδιο τον Θεό, παρά με τους αγίους του.
Δεν πρέπει κανείς να βγάζει [για να πλύνει] τ' άπλυτά του στη φόρα.
Την εξουσία μπορείς να την εμπιστευτείς μόνο στον άνθρωπο που τη βαριέται και την αποφεύγει.
Όπως έστρωσες, έτσι θα κοιμηθείς.
Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα.
Γερμανικές Παροιμίες
Μην πιστεύεις τίποτε απ' αυτά που ακούς και μόνο τα μισά απ' αυτά που βλέπεις.
Κάθε δευτερόλεπτο αλλάζουν: ο χρόνος, ο άνεμος, η τύχη και η γυναίκα.
Να αλλάζεις και να βελτιώνεσαι είναι δυο διαφορετικά πράγματα.
Φυλαχτείτε από ένα βόδι όταν βρίσκεστε μπροστά του, από ένα γαϊδούρι όταν βρίσκεστε πίσω του και από έναν καλόγερο από όποιαν μεριά κι αν βρίσκεστε.
Αυτός που δεν έχει δοκιμάσει κάτι πικρό, δεν ξέρει τι είναι γλυκό.
Οι δυνατοί έχουν θέληση και οι αδύναμοι έχουν ελπίδα.
Το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει.
Σ' ένα λαιμό γερασμένο τα μαργαριτάρια κλαίνε.
Μην πετάτε το μωρό μαζί με τα νερά του μπάνιου.
Ο φθόνος ποτέ δεν έκανε έναν άνθρωπο καλύτερο.
Ό,τι λέει κάποιος όταν είναι μεθυσμένος, το έχει σκεφτεί όταν είναι νηφάλιος.
Κινέζικες Παροιμίες
Στον άντρα, ο δρόμος της καρδιάς περνάει απ' το στομάχι.
Το να γνωρίζεις την αλήθεια είναι εύκολο. Το να την ακολουθείς είναι δύσκολο.
Πίσω από έναν ικανό άνθρωπο υπάρχουν πάντα άλλοι ικανοί άνθρωποι.
Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Η αποτυχία είναι η μητέρα της επιτυχίας.
Η αποτυχία δεν είναι να πέφτεις κάτω. Η αποτυχία είναι να μη ξανασηκώνεσαι.
Αυτός που κάνει μια ερώτηση είναι για πέντε λεπτά βλάκας. Αυτός που δεν κάνει την ερώτηση είναι βλάκας για μια ζωή.
Μη φοβάσαι αν προχωρείς αργά. Να φοβάσαι αν μένεις ακίνητος.
Για να καταλάβεις την αγάπη των γονιών σου, κάνε δικά σου παιδιά.
Καλύτερα ν' ανάψεις ένα κερί, από το να καταριέσαι το σκοτάδι.
Απ' το καλό σίδερο δεν κάνουν καρφιά, απ' τους καλούς ανθρώπους, στρατιώτες.
Αυτός που καβαλικεύει έναν τίγρη, φοβάται να κατέβει κάτω.
Πριν χτυπήσεις το σκύλο, μάθε τ' όνομα του αφεντικού του.
Μην ανάβεις φωτιά που δεν μπορείς να σβήσεις.
Μη μετράς το βάθος του ποταμού και με τα δύο πόδια.
Καλύτερα να πας σπίτι και να φτιάξεις ένα δίχτυ, αντί να βουτάς για ψάρια στην τύχη.
Αυτός που χτυπάει πρώτος, δείχνει ότι έχει ξεμείνει από επιχειρήματα.
Να τρως λιγότερο, να γεύεσαι περισσότερο.
Υπάρχουν δυο είδη σιωπής: η σιωπή που προηγείται της ομιλίας και η σιωπή που έπεται.
Παροιμίες κοινές σε όλο τον κόσμο
Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
Μεταξύ κατεργαραίων, ειλικρίνεια.
Η πείνα σπρώχνει το λύκο έξω από το δάσος.
Το πρώτο βήμα είναι πάντα δύσκολο.
Ο γάμος είναι λαχείο.
Η δουλειά της γυναίκας δεν τελειώνει ποτέ.
Τη γυναίκα, το σκυλί και την καρυδιά, όσο πιο πολύ τα κτυπάς, τόσο καλύτερα γίνονται.
Όταν σου χαρίζουν ένα γάιδαρο, μην τον κοιτάς στα δόντια.
Η εκδίκηση είναι γλυκιά.
Πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι του.
Ένα γραμμάριο πρακτικής εφαρμογής αξίζει έναν τόνο σκέψης.
Τα ψάρια και οι φιλοξενούμενοι βρωμάνε σε τρεις μέρες.
[Δεν μπορείς να έχεις] και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο.
Όταν κλείνει μια πόρτα, μια άλλη ανοίγει.
Όταν λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια.
Οι αετοί δεν κυνηγούν μύγες.
Η ακρίβεια στο λόγο είναι βασιλική αρετή.
Και οι τοίχοι έχουν αυτιά.
Τα ωραία φτερά κάνουν ωραία πουλιά.
Τα πρωινά όνειρα βγαίνουν αληθινά.
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.
Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.
Όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη.
Αν τα ξέρεις όλα, τα συγχωρείς όλα.
Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι.
Όποιοι κοιμούνται με σκυλιά, ξυπνάνε με ψείρες.
Η οικειότητα τρέφει την περιφρόνηση.
Η τύχη βοηθάει τον τολμηρό.
Ο Θεός βοηθάει αυτόν που βοηθάει τον εαυτό του.
Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες.
Άλλοι καιροί, άλλοι τρόποι.

Παροιμιωδεις Φρασεις

Free Image Hosting

ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αιτία θανάτου των Ελλήνων:
φθόνος, αχαριστία, διχόνοια..
Αισχύλος 456 π.Χ. ετών 69: εξορία.
Αλκιβιάδης 404 π.Χ. ετών 48: εξορία.
Αναξαγόρας 428 π.Χ. ετών 72: εξορία.
Αριστείδης 468 π.Χ. ετών 72: εξορία από πείνα.
Αριστοφάνης 385 π.Χ. ετών 61: εξορία από πείνα.
Δημοσθένης 322 π.Χ. ετών 62: ήπιε δηλητήριο.
Ευριπίδης 406 π.Χ. ετών 74: εξορία.
Θεμιστοκλής 461 π.Χ. ετών 66: εξορία.
Θουκυδίδης 396 π.Χ. ετών 64: εξορία.
Ηρόδοτος 429 π.Χ. ετών 59: εξορία.
Ικτίνος 420 π.Χ. ετών: εξορία.
Ισοκράτης 338 π.Χ. ετών 99: εξορία.
Μιλτιάδης 489 π.Χ. ετών 65: φυλακή.
Περικλής 429 π.Χ. ετών 66: παραιτήθηκε κατηγορούμενος.
Πλάτων 347 π.Χ. ετών 80: εξορία..
Πυθαγόρας 500 π.Χ. ετών 80: εξορία από πείνα.
Σοφοκλής 406 π.Χ. ετών 90: εξορία από πείνα.
Σωκράτης 399 π.Χ. ετών 71: ήπιε το κώνειο.
Φειδίας 429 π.Χ. ετών 66: φυλακή.



ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η κυβέρνηση να διεκδικήσει να επιστραφούν τα κλεμμένα. Ας μη διστάσει η κυβέρνηση. Οι πράξεις επιβολής της δικαιοσύνης, κάθαρσης και αποκατάστασης της σωστής λειτουργίας του Δημοσίου θα έχουν τη στήριξη όλων των πολιτών οι οποίοι καλούνται να σηκώσουν το βάρος της σωτηρίας της χώρας.